MarianaJacky

Size hikayenin tamamını anlatıyorum, çünkü bu tür şeylerin keyfi, hiçbir detayı atlamadan çıkarıldığında daha çok yaşanır.giriş. Her şey bir Cuma akşamı başladı.. Büyük planlarım yoktu, ama aynaya baktığımda dünyayı yönetiyormuşum gibi hissettiren o kıyafetleri giydim: Normalden biraz daha açık bir gömlek, parfümü tam olarak doğru noktalara (boyun, bilekler) sıktım ve "bu gece bana neler olacak, görelim" gibi bir tavır takındım.". Buluşma noktası, şehrin merkezindeki sıradan bir cephenin arkasına gizlenmiş, yer altındaki bir bardı.. Merdivenlerden inerken, ortam zaten sizi içine alıyordu: çıplak tuğla duvarlar, çok hafif, kırmızımsı bir aydınlatma ve arka planda çalan yumuşak bir caz müziği, sizi doğru atmosfere sokuyordu.. Küçük bir masaya oturduk, o kadar küçük ki ilk anda dizlerimiz birbirine çarptı.. Bana sırtımı dönmek yerine, iletişimimi sürdürdüm.. İşte oyunun başladığı yer.

Yolculuk ve kontrolü kaybetme: Hesap istemek neredeyse çaresiz bir çaba oldu. Sokağa çıktık ve gece yarısı soğuk rüzgarı bizi vurdu, ama ben içimden ateş gibi yanıyordum. Apartmanıma gitmek için bir taksi çağırdık. Yolculuk sırasında, arka koltuktaki sessizlik dayanılmazdı. Kimse bir şey söylemiyordu, ama ellerimiz kenetlenmişti ve her kırmızı ışıkta bu sıkışma daha da artıyordu. Ben yandan gözümleŞehrin ışıklarının penceredeki yansıması, nefesini tutuyordu.. Kapımı geçtiğimiz anda, kapı henüz tamamen kapanmamıştı bile, biz zaten içerideydik.. Koridordaki duvara doğru sıkıştırıldım.. Vücudunun benimkiyle çarpışmasının sert etkisini hissettim, neredeyse nefes alamadım, ve o ilk açgözlü ağzı boynumu aradı.. Bir an önce sakinliğini koruyan ellerim, umutsuzlukla saçlarına gömüldü, hafifçe çekerek, aynı aceleyi göstererek..

Sahne arkası oyunu. Bu, biraz daha riskli bir oyun. Bir sanat galerisindeki özel bir partideydi, insanlarla dolu, yüksek müzikli ve sürekli doldurulan şampanya bardaklarıyla dolu bir yer. Flört, odanın diğer ucundan birbirimize attığımız anlamlı gülümsemelerle erken başladı, ancak asıl doruk noktası, bizi kalabalıktan uzaklaşmamız için hafifçe işaret edildiğinde geldi. Sonunda bir koridora vardık.Arka kısım, sadece bir acil durum ışığıyla aydınlatılmış, sergilenmeyen sanat eserlerinin saklandığı yer.. Bu deneyimi bu kadar yoğun yapan şey, yakalanma tehlikesiydi.. Heykellerin ahşap kutularından birine sırtıma vurularak yapıştırıldım; birinin gelebileceğini söylemeye çalıştım, ancak ses tonum tam tersini ifade ediyordu.. Cevap olarak, bir el yavaşça bacağımın üzerinden yükseldi, kumaşı bir güvenle iterek, bu durum beni bir inilti atmamak için alt dudağımı ısırmaya itti.. Kalbinizin atış hızı, yüz kişiye sadece bir duvar mesafede olduğunuzu bilince iki katına çıkıyor.. Öpücükler sessiz ama şiddetliydi, koridordaki herhangi bir hareketi duymak için dikkatimizi korurken, kontrol için ince bir mücadeleydi.. Bu, hızlı, gizli bir buluşma, vahşi bir şehvetle doluydu.. Partiye geri döndüğümüzde, saçlarımız hafif dağınık ve dudaklarımız biraz şişmişti, ancak kimse bir şey fark etmedi... Bize gelince, biz birbirimize uzaktan baktık, paylaştığımız sırrı bildiğimiz için..

Yağmurun sıcaklığı. O gece, şehri felç eden türden bir fırtına yağıyordu.. O, bir butik otelin lobisinde, uzun bir palto ve elimde bir negroni ile soğuktan korunuyordum.. Kalmayı düşünmüyordum, ama sonra yollarımız kesişti.. Barda, o anlattığı gibi, o büyüleyici bakışlardan biriydi; mekandaki gürültü kayboluyor ve sadece sen, aradaki mesafeyi ölçüyordun.. Tek kelime etmeden, davet açıkça iletilmişti ve biz de asansörle binanın en yüksek katlarından birine doğru çıktık.. Sadece on katlık bir yolculuk olmasına rağmen,En iyi şekilde sonsuz ve boğucu.. Mekân o kadar küçüktü ki, vücudundan yayılan sıcaklığı hissedebiliyor ve dışarıdan getirdiği taze yağmur kokusunu alabiliyordu.. Kimse konuşmuyordu, ama nefeslerimiz daha da ağırlaştı ve kapılar açılmadan hemen önce, sert bir şekilde elimi sıkan parmaklar hissettim, bu da beni tamamen hazırlıksız yakaladı.. Odaya girdiğimizde, pencereden görünen şehir, ışıklar yüzünden ıslak ve bulanıktı.. Lambaları yakmak için zaman kalmadı; montum bir saniyede yere düştü ve ellerim, dışarıdaki soğukla tam bir tezat oluşturan, giysilerinin altındaki sıcak cilde dokundu.. Yatak odasına, beceriksizce acele ettik, sadece gök gürültüsünün ve nefes alışlarının sesleriyle yönlendirildik; bu sesler, cama çarpan suyun sesleriyle karışıyordu.. Uzun bir geceydi, öyle bir gece ki dinlenmek mümkün değildi çünkü her dokunuş yeni bir tutkuyu alevlendiriyordu.. Şafakta, fırtına geçmişti, ancak oda hala o nemli ve elektrikli sıcaklıkla doluydu..