MarianaJacky

Ik vertel je het hele verhaal, want dit soort dingen is leuker als je geen enkel detail overslaat.proloog. Het begon op een vrijdagavond.. Ik had geen grote plannen, maar ik kleedde me aan met die kleding die je het gevoel geeft dat je de wereld aan je voeten hebt, zodra je in de spiegel kijkt: een shirt dat iets verder open staat dan normaal, parfum op de juiste plekken (hals, polsen) en die houding van "laten we eens kijken wat de avond me brengt".". Het ontmoetingspunt was een ondergrondse bar, verborgen achter een gewone gevel in het centrum van de stad.. Bij het afdalen van de trap werd je meteen omringd door de sfeer: bakstenen muren, een zeer zachte, rode verlichting en zachte jazz op de achtergrond, die je in de juiste stemming bracht.. We zaten aan een kleine tafel, zo klein dat onze knieën al bij de eerste beweging tegen elkaar stoten.. In plaats van afstand te nemen, heb ik contact gehouden.. Da begon het spel.

De rit en het verlies van controle: De rekening vragen was een bijna wanhopige handeling. We stapten de straat op en de koude nachtbries sloeg ons tegemoet, maar ik voelde me opgewonden. We bestelden een taxi om naar mijn appartement te gaan. Tijdens de rit was de stilte achterin de auto oorverdovend. Niemand zei iets, maar onze handen waren met elkaar verstrengeld, en knepen elkaar steviger vast bij elk rood licht. Ik keek stiekem naarDe reflectie van de lichtjes van de stad in het raam, terwijl ik mijn adem inhield.. Zodra we de drempel van mijn deur waren gepasseerd, was de deur nog niet eens helemaal dicht, of we waren al boven.. Ze drukten me tegen de muur van de gang.. Ik voelde de stevige impact van haar lichaam tegen het mijne, waardoor ik bijna geen lucht meer kreeg, en die eerste hongerige mond zocht mijn nek.. Mijn handen, die nog maar net kalm waren, grabbelden wanhopig in haar haar, trokken er een beetje aan, alsof ze dezelfde haast voelden..

Het spel achter de schermen. Dit heeft een iets riskantere inslag. Het vond plaats tijdens een privéfeest in een kunstgalerie, een plek vol mensen, met harde muziek en champagneglazen die constant werden bijgevuld. Het geflirt was al vroeg begonnen met behulp van veelbetekenende glimlachen vanaf de andere kant van de zaal, maar het echte hoogtepunt kwam toen ik een discreet teken kreeg om weg te gaan van de menigte. We kwamen terecht in een gang.de achterkant, nauwelijks verlicht door een noodverlichting, waar de kunstwerken werden bewaard die niet tentoongesteld waren.. Wat deze ervaring zo intens maakte, was het gevaar dat we ontdekt zouden worden.. Ze duwden me van achteren tegen een van de houten kisten van de beelden; ik probeerde nog te zeggen dat iemand kon komen, hoewel mijn stem precies het tegenovergestelde suggereerde.. Als reactie hierop, steeg langzaam een hand op langs mijn dij, en schoof de stof opzij met een zekerheid die me ertoe aanzette mijn onderlip te bijten om geen kreun te laten ontsnappen.. Je hartslag versnelt zich dubbel zo snel als je weet dat je slechts een muur verwijderd bent van honderd mensen.. De kusjes waren stil maar intens, een subtiele strijd om de controle, terwijl we aandachtig luisterden naar elk geluid in de gang.. Het was een vluchtige, gestolen ontmoeting, doordrenkt van een wilde sensualiteit.. Toen we terugkeerden naar het feest, met ons haar een beetje in de war en onze lip een beetje gezwollen, merkte niemand iets... behalve wij, die elkaar van veraf aanden en wetend dat we een geheim deelden..

De warmte van de regen. Die nacht viel er een storm, van het type dat de stad lamlegt.. Ik zat in de lobby van een boetiekhotel, beschermd tegen de kou met een lange jas en een negroni in mijn hand.. Ik had geen intentie om te blijven, maar toen kwamen we elkaar tegen.. Het was zo'n magnetische blik aan de bar, waarbij het lawaai van de plek verdwijnt en je alleen nog overblijft, de afstand peilend.. Zonder een woord te zeggen, werd de uitnodiging duidelijk en we stapten samen in de lift naar een van de hoogste verdiepingen.. De tocht van slechts tien verdiepingen voeldeeeuwig en verstikkend, op de beste manier.. De ruimte was zo klein dat ik de warmte kon voelen die van haar lichaam uitging en de geur van verse regen die ze van buiten meenam.. Niemand sprak, maar onze ademhaling werd zwaarder en, net voordat de deuren opengingen, voelde ik een stevige vinger mijn pols aanraken, waardoor ik volledig op mijn hoede was.. Toen we de kamer binnenkwamen, toonde het grote raam de stad, doordrenkt en wazig door de lichten.. Er was geen tijd om de lampen aan te doen; mijn jas belandde in een seconde op de grond en mijn handen voelden de warme huid onder haar kleding, in perfect contrast met de kou van buiten.. We schoven onhandig richting het bed, geleid door niets anders dan het geluid van de donder en de hijgende ademhaling die vermengde met het tikken van het water tegen het glas.. Het was een lange nacht, van die nachten waarin je niet kunt rusten, omdat elke aanraking lijkt een nieuw vuur aan te wakkeren.. Bij zonsopgang was de storm voorbij, maar de kamer was nog steeds doordrenkt van die vochtige, elektrische warmte..