Liliit

Το όνομά μου είναι Λίλια.. Πάντα ένιωθα τον κόσμο λίγο διαφορετικά - σαν να αναπνέει μαζί μου.. Ως και το φως του ήλιου αγγίζει όχι μόνο το δέρμα μου, αλλά και την καρδιά μου.. Μπορώ να σταθώ στη μέση του δρόμου, να κλείσω τα μάτια μου και απλώς να νιώσω τη ζωή να ρέει μέσα μου - ζεστή, φωτεινή, αληθινή.. Για πολύ καιρό, πίστευα ότι αυτή η υπερβολική ευαισθησία ήταν η αδυναμία μου.. Σε ένα πολυσύχναστο πλήθος, όπου οι άνθρωποι είναι συνηθισμένοι να τρέχουν και δεν δίνουν προσοχή σε τίποτα γύρω τους, είναι πολύ εύκολο να νιώσεις σαν να είσαι έξω από αυτό.. Υπήρχαν στιγμές που προσπαθούσα να απομονωθώ, να γίνω "όπως όλοι οι άλλοι", να φορέσω μια μάσκα αδιαφορίας και απλώς να ακολουθήσω την καθορισμένη πορεία.. Αλλά η σίγαση αυτού του εσωτερικού οδηγού αποδείχθηκε αδύνατη.. Το όνομά μου, όπως και το ίδιο το λουλούδι της λεβάντας, έχει πάντα συνδεθεί με την αγνότητα, την ειλικρίνεια και μια βαθιά, φυσική δύναμη.. And I realized: Η ικανότητά μου να νιώθω δεν είναι αδυναμία.. Είναι το δώρο μου.
Είμαι ήπια. Δεν ντρέπομαι να το παραδεχτώ. Μου αρέσει να είμαι τρυφερή, να αγαπώ χωρίς φόβο, να προσφέρω ζεστασιά απλά έτσι. Και, πιθανότατα, κάπου βαθιά μέσα μου, επιθυμώ πραγματικά αυτή η ζεστασιά να επιστρέψει σε εμένα. Να με αγκαλιάζουν όχι μόνο με τα χέρια, αλλά και με φροντίδα. Να με κοιτάζουν σαν να ήμουν κάτι πολύτιμο, σημαντικό, επιθυμητό. Θέλω να με αγαπήσουν. Όχι τέλεια - ζωντανή. Με όλη μου την ευαισθησία, με αυτή την ικανότητα να νιώθω περισσότερα από τους άλλους. Γιατί αυτό είναι που με κάνει αυτό που είμαι..

Και ξέρετε. Πιστεύω ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα άτομο που θα με δει με τον ίδιο τρόπο που εγώ βλέπω αυτόν τον κόσμο — έντονα, βαθιά, με αγάπη.. Ποιος δεν θα φοβηθεί την τρυφερότητά μου, αλλά θα την επιλέξει. Αφού, η επιλογή του εαυτού σου δεν αφορά την εγωιστικότητα.. Πρόκειται για ειλικρίνεια.. Όταν βγάζετε τις μάσκες σας και σταματάτε να προσπαθείτε να ανταποκριθείτε στις προσδοκίες των άλλων, τότε γεννιέται η πραγματική μαγεία.. Ξεκινάτε να συντονίζεστε στη δική σας, μοναδική συχνότητα.. Σε αυτή τη στιγμή, ο εξωτερικός θόρυβος και η φασαρία υποχωρούν, δίνοντας τη θέση τους σε μια εσωτερική ηρεμία.. Απλώς αναπνέετε, νιώστε το δέρμα σας, αποτυπώστε στιγμές ζεστασιάς και συνειδητοποιήστε: το να είστε ο εαυτός σας είναι η υψηλότερη μορφή ομορφιάς.. Επιτρέποντας στον εαυτό σας να νιώσετε πλήρως, να κλάψετε από συγκίνηση, να γελάσετε σε ακατάλληλες στιγμές, να παραδοθείτε στην τρυφερότητα—αυτή η ευαλωτότητα κρύβει απίστευτη δύναμη.. Η δύναμή σου.

Μερικές φορές, φαίνομαι πολύ εύθραυστος στον εαυτό μου — σαν ένα πέταλο που μπορεί να μετακινηθεί ακόμα και από μια ελαφριά ανάσα.. Αλλά μέσα μου υπάρχει κάτι πολύ πιο δυνατό από ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά.. Αυτή είναι η πίστη μου — στην καλοσύνη, στην αγάπη, στο γεγονός ότι η τρυφερότητα δεν είναι αδυναμία, αλλά, αντιθέτως, δύναμη.. Ξέρω πώς να περιμένω.. Όχι με πόνο, αλλά με ήρεμη ελπίδα.. Ξέρω πώς να προστατεύσω τον εαυτό μου, ακόμα και όταν θέλω να χάσω τον εαυτό μου σε κάποιον άλλο.. And I know: Όποιος μπει στη ζωή μου, θα νιώσει αυτή τη ζεστασιά και θα μείνει. Αγαπώ αυτόν τον κόσμο, χωρίς καμία προϋπόθεση.. Χωρίς "αλλά" και "όμως".”. Ακόμα και όταν είναι δύσκολο, ακόμα και όταν είναι επώδυνο, εγώ εξακολουθώ να βλέπω φως σε αυτό.. Στην αντανάκλαση του ήλιου στο παράθυρο, στο τυχαίο χαμόγελο ενός αγνώστου, στον ζεστό αέρα που απαλά αγγίζει τα μαλλιά μου.. Μου αρέσει να ξυπνάω και να ξέρω ότι υπάρχει μια ακόμη μέρα μπροστά μου — μια ακόμη ευκαιρία να νιώσω, να ζήσω, να ερωτευτώ ξανά τη ζωή..

Τώρα επιλέγω μόνος μου.. Μου επιτρέπω την πολυτέλεια να επιβραδύνω.. Όταν κλείνω τα μάτια μου μέσα σε μια πολυσύχναστη πόλη, ο κόσμος γύρω μου δεν εξαφανίζεται· ακούω τον άνεμο να χορεύει στα δέντρα, τον θόρυβο των ελαστικών στον άσφαλτο, και τους ήχους των καρδιών των περαστικών.. Σε αυτή τη στιγμή, νιώθω μια απόλυτη σύνδεση με όλη τη ζωή.. Μαθαίνω να είμαι διαφορετική: τρυφερή και εύθραυστη καθώς θαυμάζω το πρωινό φως, αλλά ταυτόχρονα δυνατή και ακλόνητη στο δικαίωμά μου να ζήσω τη δική μου, ατελή, αλλά απολύτως όμορφη ζωή..

Επειδή δεν αγαπώ απλώς αυτόν τον κόσμο - είμαι μέρος της ομορφιάς του.. Και μαθαίνω κάθε μέρα να επιτρέψω στον εαυτό μου να λάμψει ακόμα πιο έντονα.. Και για τώρα.. Εγώ επιλέγω τον εαυτό μου.. Επιλέγω να απολαύσω τον ήλιο.. Επιλέγω να αγαπώ. . Επειδή είμαι μια Λίλυ.. Και η καρδιά μου είναι φτιαγμένη για το φως. Αλλά πάνω απ' όλα, μου αρέσει όταν με νιώθουν χωρίς λόγια.. Όταν δεν χρειάζεται να εξηγήσω τίποτα.. Όταν ο άνθρωπος απέναντί μου με διαβάζει μέσα από ένα σχεδόν ανεπαίσθητο αναστεναγμό, μια ματιά, μια αφή των δακτύλων.. Είναι μια σπάνια, σχεδόν μυστηριώδης σύμπτωση ψυχών, στην οποία γεννιέται η πιο όμορφη τρυφερότητα.. Είμαι η Λίλι.. Και εγώ επιλέγω να ζήσω τη ζωή στο έπακρο.. Για να απολαύσω αυτή τη ζωή, να την νιώσω με κάθε κύτταρο του σώματός μου, και να επιτρέψω στον εαυτό μου να είναι διαφορετικός: εύθραυστος, σαγηνευτικός, δυνατός και αυθεντικός..