Liliit

Mijn naam is Lilia. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik de wereld op een iets andere manier ervaar - alsof hij samen met mij ademt.. Alsof de zon niet alleen mijn huid aanraakt, maar ook mijn hart.. Ik kan midden op de straat staan, mijn ogen sluiten en gewoon voelen hoe het leven door me heen stroomt - warm, helder, echt.. Al lang dacht ik dat deze overgevoeligheid mijn zwakte was.. In een drukke menigte, waar mensen gewend zijn te rennen en niets in de gaten houden om zich heen, is het zo gemakkelijk om je een buitenstaander te voelen.. Er waren momenten waarop ik probeerde me af te sluiten, om "net als iedereen" te worden, om een masker van onverschilligheid op te zetten en gewoon het voorgeschreven pad te volgen.. Maar het was onmogelijk om deze innerlijke kompas stil te zetten.. Mijn naam, net als de leliebloem zelf, is altijd geassocieerd geweest met zuiverheid, oprechtheid en een diepe, natuurlijke kracht.. And I realized: Mijn vermogen om gevoelens te ervaren is geen zwakte.. Het is mijn geschenk.
Ik ben zachtaardig. Ik schaam me niet om dat toe te geven. Ik vind het fijn om zacht te zijn, om lief te hebben zonder angst, om warmte te geven, gewoon zo. En, waarschijnlijk, diep van binnen wil ik heel graag dat die warmte terugkomt. Om geknuffeld te worden, niet alleen met handen, maar ook met zorg. Om bekeken te worden alsof ik iets waardevols, belangrijks, begeerlijks ben. Ik wil geliefd worden. Niet perfect - levend. Met al mijn gevoeligheid, met dit vermogen om meer te voelen dan anderen. Want dat is wat mij maakt wie ik ben..

En weet je, ik geloof dat er ergens een persoon is die mij op dezelfde manier zal zien als hoe ik deze wereld zie: helder, diep, met liefde.. Wie zal niet bang zijn voor mijn zachtheid, maar zal ervoor kiezen. Want jezelf kiezen gaat niet over egoïsme.. Het gaat om eerlijkheid. . Wanneer je je maskers afzet en stopt met proberen aan de verwachtingen van anderen te voldoen, ontstaat er echte magie.. Je begint te resoneren op jouw eigen, unieke frequentie.. Op dit moment verdwijnt de externe drukte en lawaai, waardoor er een innerlijke rust ontstaat.. Je ademt gewoon, voelt je huid, vangt momenten van warmte, en beseft: jezelf zijn is de hoogste vorm van schoonheid.. Jezelf toestaan om volledig te voelen, om te huilen van schoonheid, om ongepast te lachen, om overweldigd te worden door tederheid - in deze kwetsbaarheid schuilt een ongelooflijke kracht.. Jouw kracht.

Soms voel ik me erg kwetsbaar, als een bloemblaadje dat zelfs door een lichte bries verplaatst kan worden.. Maar van binnen ben ik veel sterker dan het in eerste instantie lijkt.. Dit is mijn geloof: in goedheid, in liefde, in het feit dat zachtmoedigheid geen zwakte is, maar juist - kracht.. Ik weet hoe te wachten. Niet met pijn, maar met stille hoop.. Ik weet hoe ik mezelf kan beschermen, zelfs als ik graag in iemand anders zou opgaan.. And I know: Wie mijn leven binnenkomt, zal deze warmte voelen. En zal blijven. Ik hou van deze wereld, zonder voorwaarden.. Zonder "maar" en "als".”. Zelfs als het moeilijk is, zelfs als het pijnlijk is, zie ik er nog steeds licht in.. In de reflectie van de zon op het raam, in de toevallige glimlach van een vreemde, in de warme wind die zachtjes mijn haar streelt.. Ik hou ervan om wakker te worden en te weten dat er nog een dag voor de boeg ligt - nog een kans om te voelen, om te leven, om opnieuw verliefd te worden op het leven..

Nu kies ik zelf.. Ik geef mezelf de luxe om langzamer te gaan.. Als ik mijn ogen sluit midden in een drukke stad, verdwijnt de wereld om me heen niet; ik hoor de wind die door de boomtoppen waait, het geluid van banden op het asfalt, en het kloppen van de harten van de voorbijgangers.. Op dit moment voel ik een absolute verbinding met al het leven.. Ik leer mezelf anders te zijn: zacht en kwetsbaar terwijl ik de ochtendzon overweeg, maar tegelijkertijd sterk en standvastig in mijn recht om mijn eigen, imperfecte, maar volkomen prachtige leven te leiden..

Omdat ik niet alleen van deze wereld hou, maar omdat ik er ook een deel van ben, en deel uitmaak van haar schoonheid.. En ik leer elke dag om mezelf toe te staan om nog meer te stralen.. En voor nu.. Ik kies voor mezelf.. Ik kies ervoor om van de zon te genieten.. Ik kies ervoor om te houden van.. Omdat ik een lelie ben. En mijn hart is gemaakt voor licht. Maar het allerbelangrijkste is dat ik het geweldig vind als ik begrepen word zonder woorden.. Als ik niets hoef uit te leggen.. Wanneer de persoon tegenover me me leest aan de hand van een nauwelijks merkbaar zuchtje, een blik, een aanraking van vingers.. Het is een zeldzame, bijna mystieke samenkomst van zielen, waarin de mooiste tederheid ontstaat.. ik ben Lily. En ik kies ervoor om het leven ten volle te leven.. Om van dit leven te genieten, om het met elke cel van mijn lichaam te voelen, en om mezelf toe te staan anders te zijn: kwetsbaar, aantrekkelijk, sterk en echt..