AmberHoks

Αναστατωμένη, ζεστή, εξαντλημένη από τον πλούσιο πούτσο, γύρισα σπίτι από το δεύτερο ραντεβού μου.. Με δέχτηκε και μου είπε να περάσω.. Πέρασα και κάθισα στο δωμάτιο, μου είπε: "Πόσο όμορφη είσαι σήμερα!" Και μου έδωσε ένα φιλί. Του είχα πάρει πίπα στο πρώτο ραντεβού μου και μου έδωσε ένα φιλί, μου είπε ότι έπινε φράουλα.. Και του είπα ότι ήταν επειδή έφαγα ένα γλυκό... και πόσο νόστιμο γλυκό έφαγα! Καθόμαστε στο δωμάτιο μου είπε πάμε στο υπνοδωμάτιο; ανεβήκαμε και βάλουμε μια σειρά στην τηλεόραση, ξαπλώσαμε και οι δύο, και βλέπαμε την σειρά, ξαφνικά πήρε το χέρι του από το πρόσωπο μου και μου έδωσε ένα φιλί, γύρισα και με το πόδι μου τον αγκάλιασα, ήμασταν εντελώς αγκαλιασμένοι και ξαπλωμένοι. Ξεκινήσαμε να φιλιόμαστε, όταν άρχισα να κατεβάζω το χέρι μου προς τη βερμούδα του, και επειδή ήταν κοντό, έβαλα το χέρι μου και πάνω από το μποξέρ, άρχισα να τον πιάνω στο πουλί.. Δεν μου ήταν αρκετό να πηδήξω πριν, ένιωθα ζεστή και ήθελα να συνεχίσω να πηδάω.. Την στιγμή που άρπαξα το πουλί του από πάνω από το μποξέρ, και άρχισα να τον φιλάω, άρχισα να νιώθω πώς γινόταν σκληρός.. Ξεκίνησα να τον ζεσταίνω, ανέβηκα πάνω του, και άρχισα να του φιλάω το λαιμό.. Καθώς τον φιλούσε, ένιωθα την αναπνοή του να ταράζεται.. Άρχισα να ξεκλείδωσα το παντελόνι του και είδα ότι το πουλί του είχε γίνει σκληρό, του έβγαλα το παντελόνι και το μποξέρ.. ¡Έκαυε! Καθώς φορούσα ένα φόρεμα, έβαλε το χέρι του κάτω και άρχισε να με αγγίζει και να με κάνει να βρέξω, άρχισα να κάνω ελαφρές κινήσεις πάνω από το πουλί του με τα εσώρουχά μου. Αισθάνθηκε ζεστός. Δεν είχα βγάλει ακόμα το φόρεμα μου.. Όσο περισσότερο αγγίζαμε το πουλί του με το πομπί μου, τόσο πιο πολύ αναστατώνεται.. Καθόταν ξαφνικά και μου είπε να σηκωθώ και να γυρίσω.. Άρχισε να βγάζει το φουλάρι του φόρεματός μου και καθώς το έβγαζα, άρχισε να βάζει το προφυλακτικό του... Θέλω να το υποθέσω γιατί δεν το πρόσεξα.. Όταν με είδε στο εσώρουχο, μου είπε ότι ήθελε να είναι ολοκληρωτικά δικό του.. Με έβαλε στο κρεβάτι και άρχισε να μου φιλάει όλο το σώμα.. Αλλά, δεν είπα τίποτα, είχα μείνει με το σπέρμα του άλλου μου φίλου στα στήθη και την κοιλιά, και ακόμα με φίλησε και γλείφει τα στήθη μου. Έριξε τη γλώσσα του στα χείλη μου, στο λαιμό, τα στήθη, την κοιλιά.. Ξεκίνησε να βγάζει τα εσώρουχά μου με ευγενικότητα, μέχρι να με αφήσει εντελώς γυμνή.. Του ζήτησα να με φιλήσει αφού είχε ήδη περάσει από το σώμα μου με τα χείλη του, έχοντας το σπέρμα από το πρώτο μου ραντεβού, ήθελε να αναμιγνύσει αυτά τα υγρά. Με φίλησε και έβαλε τα πόδια του πάνω από τα ώματά του, και ήταν τότε που με διείσδυσε σιγά-σιγά, ένιωσα το πουλί του μέσα μου, απολάμβανα το μέγιστο. Με διεισδύει ξανά και ξανά, πρώτα με απαλό και απαλό τρόπο, μετά επιταχύνει τον ρυθμό, την βγάζει έξω και αρχίζει να την χαϊδεύει με μικρά χτυπήματα στο λευκό μου καβούκι και το αιδοίο μου, την τρίβει από εδώ και από κει, με κάνει να λαχταρώ το πουλί της.. Y le dije: «¡Παρακαλώ πάρτε με τώρα! Το ενεργοποίησα λέγοντάς του ότι. Με έβαλε γρήγορα στα τέσσερα, με χτύπησε και την ίδια στιγμή που ένιωσα το ξύλο, ένιωσα πώς ο κόκορας του μπήκε στον κόλπο μου πολύ σκληρά. Ξεκινήσαμε, τα στήθη μου αναπηδούσαν, και τα άρπαζε και τα έσφιγγε, αλλά ακόμα εγώ. Ένιωθε το πουλί του μέχρι το βάθος, δεν μπορούσε να σταματήσει να γκρινιάζει και αυτό ήταν που τον άρεσε και τον έγειρε περισσότερο.. Άρχισε να με χτυπάει ξανά, και μου ζήτησε να πάω για ύπνο.. Ξάπλωσα και συνέχισε να με τσιμπεί με το πουλί του μέχρι που δεν μπορούσα να το κάνω άλλο και γρήγορα, όταν βγήκε από το κορμί μου, έβγαλε το προφυλακτικό και έριξε όλο το σπέρμα του στην κοιλιά και την κοιλιά μου.. Τον άφησα εξαντλημένο όπως και τον πρώτο.. Αφού τελείωσε, σηκώθηκα να ντυθώ γιατί ήταν ώρα να φύγω.. Πηγαίνετε στο μπάνιο, και εκεί να καθαρίσετε το σπέρμα που μου έμεινε. Φόρεσα και όταν βγήκα, με φίλησε και μου είπε ότι ήταν ο καλύτερος Αγιος Βαλεντίνος που είχα ποτέ.. Η μέρα ήταν υπέροχη.. Τους άφησα εξαντλημένους και εγώ γεμάτη απόλαυση..

Από τα πρώτα μου βήματα ως παιδί, ήξερα ότι ο χορός θα ήταν το πάθος μου για όλη μου τη ζωή.. Εμπνευσμένη από διάφορες επιρροές από το οικογενειακό και πολιτιστικό μου περιβάλλον, βυθίστηκα στον κόσμο του χορού με μια ακλόνητη αφοσίωση.. Καθώς μεγάλωνα, αντιμετώπιζα προκλήσεις και εμπόδια, αλλά η αποφασιστικότητα και η πειθαρχία μου μου επέτρεψαν να τα ξεπεράσω και να αριστεύσω στην εφηβεία. Κατά τη διάρκεια της νεότητάς μου, βυθίστηκα ακόμα περισσότερο στο χορό, αφιερώνοντας ατελείωτες ώρες στην προπόνηση και συμμετέχοντας σε πολλούς διαγωνισμούς και εκδηλώσεις. Μέσα από αυτές τις προσπάθειες, πέτυχα σημαντικές επιτυχίες και επιτεύγματα που με ώθησαν μπροστά στην αναζήτηση της αριστείας στον χορό.. Αλλά η ζωή μου δεν περιοριζόταν μόνο στη σκηνή.. Παρά την έντονη εστίασή μου στον χορό, βρήκα επίσης χρόνο να καλλιεργήσω ουσιαστικές σχέσεις με φίλους και οικογένεια, καθώς και να εξερευνήσω άλλα ενδιαφέροντα και δραστηριότητες εκτός του κόσμου του χορού.. Αυτή η ισορροπία μεταξύ της καριέρας και της προσωπικής μου ζωής με βοήθησε να μείνω συγκεντρωμένη και να απολαύσω πλήρως το ταξίδι μου.. Τώρα, καθώς κοιτάζω προς το μέλλον, το κάνω με αποφασιστικότητα και αισιοδοξία.. Έχω σαφείς στόχους και φιλοδοξίες στο μυαλό μου, και η αυτοβιογραφία μου δεν αφηγείται μόνο το ταξίδι μου στον χορό, αλλά προσφέρει επίσης μια βαθιά εικόνα των προκλήσεων που αντιμετώπισα, των μαθημάτων που έμαθα και των εμπειριών που με διαμόρφωσαν μέχρι να γίνω το άτομο που είμαι σήμερα..

Κατά τη διάρκεια της νεότητάς μου, βυθίστηκα ακόμα περισσότερο στο χορό, αφιερώνοντας ατελείωτες ώρες στην προπόνηση και συμμετέχοντας σε πολλούς διαγωνισμούς και εκδηλώσεις. Μέσα από αυτές τις προσπάθειες, πέτυχα σημαντικές επιτυχίες και επιτεύγματα που με ώθησαν μπροστά στην αναζήτηση της αριστείας στον χορό.. Αλλά η ζωή μου δεν περιοριζόταν μόνο στη σκηνή.. Παρά την έντονη εστίασή μου στον χορό, βρήκα επίσης χρόνο να καλλιεργήσω ουσιαστικές σχέσεις με φίλους και οικογένεια, καθώς και να εξερευνήσω άλλα ενδιαφέροντα και δραστηριότητες εκτός του κόσμου του χορού.. Αυτή η ισορροπία μεταξύ της καριέρας και της προσωπικής μου ζωής με βοήθησε να μείνω συγκεντρωμένη και να απολαύσω πλήρως το ταξίδι μου.. Τώρα, ως ενήλικας, καθώς κοιτάζω το μέλλον, το κάνω με αποφασιστικότητα και αισιοδοξία.. Έχω θέσει σαφείς στόχους και φιλοδοξίες στο μυαλό μου, τόσο μέσα όσο και έξω από τον χώρο του χορού.. Η αυτοβιογραφία μου δεν αφηγείται μόνο το ταξίδι μου στον χορό, αλλά προσφέρει επίσης μια βαθιά εικόνα των προκλήσεων που αντιμετώπισα, τα μαθήματα που έμαθα και τις εμπειρίες που με διαμόρφωσαν μέχρι να γίνω το άτομο που είμαι σήμερα..

Η ιστορία μου ξεκινά από την νεότητά μου, όταν ο χορός έγινε το κέντρο της ζωής μου.. Πέρασα ώρες στο στούντιο, τελειοποιώντας κάθε κίνηση, κάθε βήμα.. Συμμετείχα σε διαγωνισμούς, κέρδιζα μερικά, έχανα άλλα, αλλά πάντα μάθαινα και μεγάλωνα ως χορεύτρια.. Ήταν ένας κόσμος στον οποίο ένιωθα ζωντανή, στον οποίο μπορούσα να εκφραστώ πλήρως.. Αλλά καθώς πλησίαζα την ενηλικίωση, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι υπήρχε κάτι περισσότερο στη ζωή από το χορό.. Οι φιλίες μου έγιναν βαθύτερες, τα ενδιαφέροντά μου διευρύνθηκαν και άρχισα να ψάχνω για ισορροπία μεταξύ της καριέρας και της προσωπικής μου ζωής.. Ήταν μια σταδιακή διαδικασία, αλλά σιγά-σιγά βρήκα τη θέση μου στον κόσμο.. Καθώς προχωρούσα στην καριέρα μου ως χορεύτρια, άρχισα επίσης να εξερευνάω άλλα πάθη.. Ενδιαφέρομαι για τη φωτογραφία, έτσι άρχισα να παίρνω μαθήματα και να πειραματίζομαι με διαφορετικά στυλ και τεχνικές.. Ανακάλυψα επίσης την αγάπη μου για τη συγγραφή, και άρχισα να κρατάω ένα ημερολόγιο, όπου καταγράφω τις σκέψεις και τις εμπειρίες μου.. Αλλά η ζωή δεν ήταν πάντα εύκολη.. Υπήρχαν στιγμές αμφιβολίας και απογοήτευσης, στιγμές που αναρωτιόμουν αν ακολουθούσα το σωστό δρόμο.. Αλλά κάθε φορά που ένιωθα χαμένη, επέστρεφα στο χορό.. Ήταν το καταφύγιό μου, η απόδρασή μου, το πάθος μου.. Και πάντα μου θυμίζει γιατί διάλεξα αυτόν τον δρόμο στην αρχή.. Με τον καιρό, βρήκα μια ισορροπία ανάμεσα σε όλα μου τα πάθη.. Συνέχισα να χορεύω, αλλά επίσης εξερευνούσα τα ενδιαφέροντά μου για τη φωτογραφία και τη συγγραφή.. Και καθώς μεγάλωνα και ωριμάζα, επίσης, η εμπιστοσύνη μου στον εαυτό μου και στις ικανότητές μου μεγάλωνε.. Άρχισα να δουλεύω ως ελεύθερη φωτογράφος, και τα γραπτά μου άρχισαν να εμφανίζονται σε περιοδικά και ιστοσελίδες.. Σήμερα, είμαι ευτυχισμένη με τη ζωή που δημιούργησα για τον εαυτό μου.. Συνέχισα να χορεύω, συνεχίζω να φωτογραφίζω, συνεχίζω να γράφω.. Αλλά το πιο σημαντικό, συνεχίζω να μεγαλώνω, να μαθαίνω και να εξερευνώ όλα όσα έχει να προσφέρει ο κόσμος.. Η ιστορία μου δεν έχει τελειώσει ακόμα, αλλά ανυπομονώ να δω πού θα με πάει το επόμενο κεφάλαιο..           

Όταν ήμουν νέος, ο χορός ήταν ο κόσμος μου.. Πέρασα ώρες στο στούντιο, τελειοποιώντας κάθε κίνηση, κάθε βήμα.. Ανταγωνίστηκα σε τοπικά και εθνικά γεγονότα, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις και γιορτάζοντας νίκες.. Αλλά καθώς πλησίαζα την ενηλικίωση, άρχισα να αναρωτιέμαι αν υπήρχε κάτι περισσότερο στη ζωή από το χορό.. Οι φιλίες μου έγιναν βαθύτερες, τα ενδιαφέροντά μου διευρύνθηκαν.. Ανακάλυψα τη φωτογραφία και τη συγγραφή, δύο νέα πάθη που με γοήτευαν.. Περνούσα ώρες στο χωράφι, καταγράφοντας την ομορφιά του κόσμου μέσα από το φακό μου, και νύχτες γράφοντας στο ημερολόγιό μου, καταγράφοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.. Η μετάβαση στην ενηλικίωση δεν ήταν εύκολη. Υπήρχαν στιγμές αμφιβολίας και απογοήτευσης, στιγμές που αναρωτιόμουν αν ακολουθούσα το σωστό δρόμο.. Αλλά κάθε φορά που ένιωθα χαμένη, επέστρεφα στο χορό.. Ήταν το καταφύγιό μου, η απόδρασή μου, το πάθος μου.. Θυμόμουν γιατί είχα διαλέξει αυτό το δρόμο στην αρχή.. Με τον καιρό, βρήκα μια ισορροπία ανάμεσα σε όλα μου τα πάθη.. Συνέχισα να χορεύω, αλλά επίσης εξερευνούσα τα ενδιαφέροντά μου για τη φωτογραφία και τη συγγραφή.. Ξεκίνησα να εργάζομαι ως ελεύθερη φωτογράφος, και τα γραπτά μου άρχισαν να εμφανίζονται σε περιοδικά και ιστοσελίδες.. Σήμερα, είμαι ευτυχισμένη με τη ζωή που δημιούργησα για τον εαυτό μου.. Συνέχισα να χορεύω, συνεχίζω να φωτογραφίζω, συνεχίζω να γράφω.. Αλλά το πιο σημαντικό, συνεχίζω να μεγαλώνω, να μαθαίνω και να εξερευνώ όλα όσα έχει να προσφέρει ο κόσμος.. Η ιστορία μου δεν έχει τελειώσει ακόμα, αλλά ανυπομονώ να δω πού θα με πάει το επόμενο κεφάλαιο..

Όταν ήμουν νέος, ο χορός ήταν ο κόσμος μου.. Περνούσα ατελείωτες ώρες στο στούντιο, τελειοποιώντας κάθε κίνηση, κάθε βήμα.. Από μικρή, ονειρευόμουν να γίνω επαγγελματίας χορεύτρια και κάθε μέρα πλησίαζα λίγο πιο κοντά στο όνειρό μου.. Ανταγωνίστηκαν σε τοπικά, περιφερειακά και εθνικά γεγονότα, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις και γιορτάζοντας νίκες. Κάθε φορά που ανέβαινα στη σκηνή, ένιωθα ένα κύμα ενθουσιασμού και αδρεναλίνης να κυλάει μέσα μου, θυμίζοντας μου γιατί αγαπούσα τόσο πολύ αυτό που έκανα.. Αλλά καθώς πλησίαζα την ενηλικίωση, άρχισα να αναρωτιέμαι αν υπήρχε κάτι περισσότερο στη ζωή από το χορό.. Οι φιλίες μου έγιναν βαθύτερες, τα ενδιαφέροντά μου διευρύνθηκαν.. Ανακάλυψα τη φωτογραφία και τη συγγραφή, δύο νέα πάθη που με γοήτευαν.. Περνούσα ώρες στο χωράφι, καταγράφοντας την ομορφιά του κόσμου μέσα από το φακό μου, και νύχτες γράφοντας στο ημερολόγιό μου, καταγράφοντας τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.. Η μετάβαση στην ενηλικίωση δεν ήταν εύκολη. Υπήρχαν στιγμές αμφιβολίας και απογοήτευσης, στιγμές που αναρωτιόμουν αν ακολουθούσα το σωστό δρόμο.. Η πίεση να επιτύχω στον χώρο του χορού συχνά ένιωθα κατακλυστική, και αναρωτιόμουν αν άξιζε να θυσιάσω τόσα πολλά για ένα όνειρο.. Αλλά κάθε φορά που ένιωθα χαμένη, επέστρεφα στο χορό.. Ήταν το καταφύγιό μου, η απόδρασή μου, το πάθος μου.. Μέσα από το χορό, μπορούσα να εκφράσω τον εαυτό μου με έναν τρόπο που δεν μπορούσα να το κάνω με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.. Κάθε κίνηση, κάθε χειρονομία, είχε τη δύναμη να μεταφέρει συναισθήματα που συχνά δεν μπορούσα καν να θέσω σε λέξεις.. Καθώς συνέχιζα το ταξίδι μο&up