SpencerLe

Γεια σου! Είμαι ο SpencerLe.

Γεια σας, μου αρέσουν πολύ τα ζώα, ειδικά οι γάτες και τα σκυλιά, η εταιρεία τους με γεμίζει πάντα με τρυφερότητα και ηρεμία. Είμαι 21 ετών και κατάγομαι από την Κολομβία. Ένας από τους λόγους που μου αρέσει αυτή η δουλειά είναι ότι μου επιτρέπει να μάθω για διαφορετικούς πολιτισμούς, προσωπικότητες, ανθρώπους και πολλά άλλα. Ελπίζω σύντομα να μπορέσουμε να μιλήσουμε για τις διαφορετικές κουλτούρες μας.   

 Μου αρέσει να είμαι κοντά στα ζώα, αισθάνομαι ότι μου φέρνουν πολλή ειρήνη και χαρά. Μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω με αυτοκίνητο, ειδικά όταν αισθάνομαι το αεράκι στο πρόσωπό μου, είναι σαν μια αίσθηση απόλυτης ελευθερίας. Το κόκκινο κρασί είναι μια από τις αγαπημένες μου απολαύσεις. Μου αρέσει να το απολαμβάνω σε στιγμές που αισθάνομαι ήρεμη, σαν ένα μικρό διάλειμμα από τη φασαρία της ημέρας, Μαθαίνω να οδηγώ μοτοσικλέτα, είχα ήδη τρία ατυχήματα, αλλά ελπίζω να μάθω γρήγορα. Θέλω να αγοράσω μια μοτοσικλέτα για να διευκολύνω τις μετακινήσεις μου στη δουλειά, μεταξύ άλλων. Αν ξέρεις κάτι για τις μοτοσικλέτες ή έχεις κάποια συμβουλή να μου δώσεις, ενημέρωσέ με, σε περιμένω στην εκπομπή μου 🙂 , Χόλι! Μου αρέσει να ταξιδεύω με το αυτοκίνητο και να νιώθω το αεράκι να φυσάει γύρω μου. Βλέποντας νέα μέρη είναι μία από τις αγαπημένες μου δραστηριότητες. Αν και δεν έχω πάντα την ευκαιρία να βγω έξω, όταν έχω την ευκαιρία, απολαμβάνω κάθε στιγμή. Η γνωριμία με νέους ανθρώπους, πολιτισμούς και τοπία με γεμίζει ζωή και μου προσφέρει απίστευτη γαλήνη.. 💛

Μου αρέσει να έχω μια καλή συνομιλία, μιλάω ισπανικά, αλλά θα ήθελα να μάθω να μιλάω τη γλώσσα σας. Μπορώ να πω ενδιαφέροντα πράγματα στη γλώσσα σας και αν θέλετε να είστε ο δάσκαλός μου, είμαι πρόθυμος να μάθω από εσάς. Είμαι ένας πολύ υπάκουος μαθητής. Λατρεύω όλα τα φαγητά, αλλά το αγαπημένο μου φαγητό είναι ρύζι καρύδας, τηγανητά ψάρια με πατακόνες, μου αρέσουν επίσης τα λαζάνια. Μου αρέσουν τα επιδόρπια, αλλά ιδιαίτερα πολύ γλείφει και ένα νόστιμο κοκτέιλ φρούτων του πάθους. Μου αρέσει επίσης να γυμνάζομαι, μου αρέσει να κάνω τζόκινγκ και να πηγαίνω στο γυμναστήριο, δουλεύω πολύ τους γλουτούς και τα πόδια μου, επειδή αυτά είναι τα μέρη του σώματός μου που μου αρέσουν περισσότερο με τους μεγάλους γοφούς μου.

Σε κάθε κομμάτι της ζωής μου υπάρχει κάτι από σένα. Και δεν υπάρχει τίποτα το ασυνήθιστο σε αυτό Το ξέρεις τόσο αντικειμενικά όσο κι εγώ. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που θα ήθελα να σας διευκρινίσω, όταν μιλάω για όλες τις συνωμοσίες, δεν μιλάω μόνο για αυτό τώρα, αυτή η αναμονή για εσάς και αλληλούια για να σας βρω, και να σας χάσω, γαμήσου, και να σας βρω, και με λίγη τύχη, τίποτα άλλο. Δεν εννοώ ότι ξαφνικά λες, θα κλάψω Και εγώ, με μια διακριτική μπάλα στο λαιμό, κλαίω. Και μια όμορφη αόρατη βροχή μας προστατεύει και ίσως γι' αυτό ο ήλιος δείχνει αμέσως. Ούτε μιλάω για το ότι μέρα με τη μέρα αυξάνεται το απόθεμα των μικρών και αποφασιστικών συνενοχών μας, ή ότι μπορώ ή πιστεύω ότι μπορώ να μετατρέψω τις αποτυχίες μου σε νίκες, ή ότι μου κάνεις το τρυφερό δώρο της πιο πρόσφατης απελπισίας σου..

Όταν σε βλέπω να περνάς, αγαπητέ μου, νωθρή, στο τραγούδι των οργάνων που σπάνε στο ταβάνι, Αναστέλλοντας το αρμονικό και αργό σου βάδισμα, Και περιπλανώμενος στην κούραση του βαθιού σου βλέμματος. Όταν συλλογίζομαι, από τις φωτιές του αερίου που το χρωματίζει, το χλωμό φρύδι σου, ωραιοποιημένο από μια νοσηρή έλξη, Εκεί που οι βραδινές δάδες ανάβουν μια αυγή, Και τα μάτια σου ελκυστικά σαν αυτά ενός πορτρέτου, λέω στον εαυτό μου: Πόσο όμορφο είναι! και παραδόξως φρέσκο! Η μαζική, βασιλική και βαριά μνήμη, Το στέμμα, και η καρδιά του, μελανιασμένη σαν ροδάκινο, είναι ώριμη, όπως το σώμα του, για τη μαθημένη αγάπη. Είσαι μήπως καρπός του φθινοπώρου με υπέροχες γεύσεις; Είσαι μήπως ένα φέρετρο που περιμένει μερικά δάκρυα, Άρωμα που κάνει να ονειρευτεί κανείς μακρινές όασεις, Μαξιλάρι που χαϊδεύει, ή καλάθι με λουλούδια; Γνωρίζω ότι υπάρχουν μάτια, τα πιο μελαγχολικά, Που δεν κρύβουν πολύτιμα μυστικά· Όμορφα κουτιά χωρίς κόσμημα, φυλαχτά χωρίς λείψανα, Πιο άδεια, πιο βαθιά από εσάς τους ίδιους, ω Ουρανούς! Αλλά αρκεί που είσαι η εικόνα, Για να χαρίσεις χαρά σε μια καρδιά που τρέπεται από την αλήθεια; Τι σημασία έχει η βλακεία ή η αδιαφορία σου; Μάσκα ή διακόσμηση, σωτηρία! Θαυμάζω την ομορφιά σου.

Σήκωσε το κλειστό σου βλέφαρο που αγγίζει ένα παρθένο όνειρο, Είμαι το φάντασμα ενός τριαντάφυλλου που φόρεσες χθες στο χορό. Με πήρες ξανά στολισμένο με ασημένια δάκρυα από το ποτήρι, και με οδήγησες όλη τη νύχτα μέσα στην αστρική γιορτή. Ω, εσύ που προκάλεσες το θάνατό μου, χωρίς να μπορείς να το διώξεις, όλη τη νύχτα το ροζ φάντασμά μου θα έρχεται να χορεύει στο κρεβάτι σου. Αλλά μη φοβάσαι, δεν ζητάω ούτε Λειτουργία ούτε De Profundis· αυτό το ελαφρύ άρωμα είναι η ψυχή μου, και έρχομαι από τον παράδεισο. Η μοίρα μου ήταν αξιοζήλευτη: Για να πεθάνω τόσο όμορφα Περισσότεροι από έναν θα είχαν δώσει τη ζωή τους, Γιατί έχω το λαιμό σου για τάφο, Και πάνω στο αλάβαστρο που αναπαύομαι Ένας ποιητής έγραψε με ένα φιλί: Εδώ βρίσκεται ένα τριαντάφυλλο Που όλοι οι βασιλιάδες θα ζηλέψουν