SelenaBeltran

Bir yaş vardır, o yaşta bir kadın artık bir vaat olarak değil, bir gerçek olarak sunulmaya başlar. Ben o yaşta bulunuyorum. Bir dergi kapağındaki gibi bir vücudum yok ve bundan dolayı özür dilemek de istemiyorum. Benim başka bir özelliğim var, daha tehlikeli bir özellik: Bir bakışın artık nezaket olmadığını biliyorum ve vücudumun, birinin dolaylı yollarla izin istemeyi bıraktığında ne kadar sürede tepki vereceğini de biliyorum..

Eğer bunu okuyorsanız, benden mükemmel bir insan beklemenizi istemiyorum.. Umarım yeterince uzun süre kalırsın ki değişimi görebilesin.. Başlangıçta, çekingen veya mesafeli gibi görünebilirim.. Yavaş konuşuyorum.. Kendimi rahat ettiriyorum.. Seni, henüz ne amaçla geldiğini, tüketmek için mi yoksa sadece katılmak için mi, henüz kanıtlamamış birine bakarkenki gibi izliyorum.. Sonra, eğer akım varsa, bu ağzımda belli oluyor.. Sesim titremeye başlıyor.. Saçımla ilgilenmeyi bırakıp, bacaklarımla ilgilenmeye başladım.. İşte o işaret.. Orada artık "içerik üretmiyorum".”. İşte ben, açık, seninle kendi kendime konuşuyorum, senden tamamen istemeden önce sana ne kadarını göstereceğimi..

Zihinde başlayan seks hoşuma gider. Kesin bir yorum. Fısıltıyla söylenen bir emir. Ne görmek istediklerini bana söylemeleri, bir restoran menüsündeki gibi değil, bir kadının nefesi kesilmeye başladığında söylendiği gibi: biraz daha aç, dizlerini büzme, kameraya bana bakıyormuş gibi bak. Bu, herhangi bir süsten daha çok beni heyecanlandırır. Doğru kullanıldığında, bayağılık bile zarif gelir. Ucuz acelecilik beni söndürür..

Benim dünyamda, erdemleri sıralamaya gelmedim. Nasıl çalıştığımı anlatmaya geldim. Zekice bir ısrarla heyecanlanırım. Beni küçültmeden büyük hissetmeye ihtiyacı olmayan, ama aynı zamanda ben açık olduğumda da korkmayan adamla. İki dakika tatlı olabilirim, üçüncü dakikada ise parmaklarımın ucunu tam olarak istediği yere koyabilirim. Bu çelişki bir numara değil: benim ritmim bu. Önce sıcaklık. Sonra utangaçlık eksikliği..

Bazı günler, süslemeler olmadan, yakından, arzuyu temsil etmeyen ve sadece onu yaşayan biri gibi, mastürbasyon yaparken beni görmenizi istiyorum. Bazı günler, sadece sesleriyle bile olsa, sanki içeri girecekmiş gibi konuşmalarını istiyorum. Ve bazı günler —en güzel günler— "güzel görünüyor mu" diye düşünmeyi bırakıyorum ve sadece o titremeyi hedefliyorum. Oraya vardığımda, bu belli oluyor. Orgazmı taklit etmiyorum. Onu arıyorum. Eğer olmuyorsa, onu uydurmuyorum. Mutlu ve sahte olmaktansa, hayal kırıklığına uğramış ve gerçek olduğumu görmenizi tercih ederim..

Ayrıca, "kirli sabır" oyununu da seviyorum. Beni beklemelerini istiyorum. Beni dokunmamı istemelerini ve durmamı. Beni, artık güzel kelimeler kullanmak istemediğimde hissettiklerimi tanımlamaya zorlamalarını. "Siktir", "ıslanmış", "içine al" gibi kelimeler kullanmak. Bu kelime özgürlüğü, benim yaşımda bir isyan değil. Rahatlama. Artık "bazen kötü davranan iyi bir kadın" olduğumu kanıtlamaya çalışmıyorum. Artık, "kötü" hissetmenin doğru olduğunu anlıyorum..

Varlığımın farkında olmanızı vaat ediyorum. Benimle birlikteyseniz, bunun farkına varacaksınız: Sizi dinlediğimi göreceksiniz. Başka bir ekrana bakarken ezberlenmiş cümleler kurmayacağımı. Eğer sizden bir şey istersem ve bunu yapabiliyorsam, isteğinizi istekle, bir rutinmiş gibi değil, içtenlikle yerine getireceğim. Ve eğer bir şeyi yapamazsam, bunu abartmadan, dürüst bir şekilde size söyleyeceğim. Bana göre, imkansız bir vaatten daha samimi bir cinsel dürüstlük var..

Vücudum detaylara tepki veriyor. Dokunuşa, aynı noktaya yapılan ısrara, zaten sıcakken kullanılan yağa. Yüzümdeki ifadeye dikkat ettiklerini, sadece "görüntüye" değil, gerçekten ne yaşadığıma odaklandıklarını sevdim. Benden kontrolü kaybetmemi görmek hoşuma gidiyor. Eğer isterseniz, bunu bir kibir olarak adlandırabilirsiniz: Ama sadece siluetle ilgili değil, gerçekten bir şey yaşadığımın fark edilmesini istediğim bir kibir..

Eğer burada kalırsan, senden tek bir şey istiyorum: Beni bir menü gibi veya hayal ürünü bir kadın gibi görme. Beni, hem zihni hem de elleriyle zevk alabilen bir kadın gibi gör. Geri kalanı kendiliğinden gelir. Bazen yavaş, bazen de o kadar hızlı ki yazmaya bile vakit bulamazsın. Her iki durumda da, ben heyecanlandığımda, sadece bir profil olmaktan çıkıp bir varlık haline gelirim. Ve işte bu, bu kadarını okumaya değer tek sebep..