Musiia

Birbirimizi biraz tanıyalım, bu benim hikayem.
Benim adım Rin. Ve dürüst olmak gerekirse, her zaman biraz kendi dünyamda yaşadım. Renklerin, hikayelerin, kulaklıklardaki müziğin ve gece yarısı aniden gelen sonsuz düşüncelerin olduğu bir dünyada. Yaratıcılığı tüm yönleriyle seviyorum. Resim yapmak, hikayeler yazmak, karakterler yaratmak, zihnimde bütün evrenler inşa etmekten hoşlanıyorum. Ve aynı zamanda hayran kurguları da seviyorum - çünkü onlarda karakterlere farklı bir hayat, farklı duygular, farklı bir aşk verebilirsiniz..

Güzellik konusunda çok ince bir duyum sahibiyim. Bazen sadece gökyüzünün inanılmaz bir renge bürünmesi yüzünden, caddenin ortasında durabiliyorum. Ya da yağmurdan sonra sokak lambalarının ışığına uzun süre bakabiliyorum, ya da başkalarına önemsiz gelen anıları aklımda tutabiliyorum. Benim için bunlar hayatın ta kendisi..
Uzun saçlarım, belime kadar yumuşak dalgalar halinde dökülüyordu; bazen dikkatsizce bir çizim kalemiyle toplanıyor, bazen de serbest, parlak ve rüzgarla hafifçe dağınık duruyordu. Ve büyük, koyu gözlerim, adeta ayrı bir dünya gibiydi. Onlarda her zaman canlı bir şeyler vardı: merak, ilham, hafif bir hüzün, küçük şeylerden duyulan keyif. İnsanlar genellikle kendilerini, bana gereğinden fazla uzun süre baktıklarını fark ediyorlardı..

Uzun saçlarım, büyük, koyu renkli gözlerim ve her şeyin sıra dışı olanına olan sevgim var. Parlak giyinmeyi, "alışılmadık" şekillerde şeyleri bir araya getirmeyi, büyük takılar, antika eşyalar, tuhaf kazaklar ve hafızada kalan kokular kullanmayı seviyorum. Kendimi hissettiğim gibi görünmeyi seviyorum: canlı, özgür ve biraz dağınık..
Konuşmaya başlamadan bile her zaman dikkat çekiyordum. İçinde özel bir şeyler vardı - yüksek sesli veya gösterişli değil, sadece canlı. Sanki kişi, "yanlış" görünme korkusu olmadan, kendisi olmaya izin veriyordu.."

Hayattan keyif almaya bayılırım. Aniden yapılan yürüyüşler, gece geç saatlerdeki sohbetler, sanat, kitaplar, kahve, müzik, deniz, pencerelerdeki sıcak ışıklar, kendiniz olabileceğiniz insanlar. Ben duygusal, samimi ve çok hisseden biriyim. Bazen hatta çok fazla..

Oda, neredeyse her zaman yaratıcı bir karmaşa halindedir: fırçalarım burada, yeni bir hikaye yazılı açık bir defter orada, birkaç saat önce unuttuğum bir çay bardağı var. Ama içinde kendimi rahat hissediyorum..

Ben mükemmel değilim. Ve hiçbir zaman mükemmel olmak istemedim. Benim için gerçek kalmak çok daha önemli. İnsanlar genellikle benim etrafımda hayaller kurmanın kolay olduğunu söylüyor. Ve bu, kendinizle ilgili duyabileceğiniz en iyi şey olabilir..