MsMaryLori

Merhaba! Benim adım Mary, yirmi iki yaşındayım ve küçük ama çok hoş bir ülke olan Letonya'da yaşıyorum.. Hayatı boyunca, doğayla derin bir bağ hissettim, sanki en yakın arkadaşım gibiydi, her zaman beni teselli etmeye hazırdı.. Arkadaşlarım beni sık sık doğa yürüyüşlerine götürürdü ve işte o geziler sırasında çevreyi korumanın ne kadar önemli olduğunu ilk kez anladım.. Yağmurdan sonra ormanın nemli kokusunu ve yaprakların hafif hışırtısını hala hatırlıyorum.. Bu izlenimler benimle kalıyor ve bana sıradan günlerde bile neşe hissetmeme yardımcı oluyor..

Letonya, muhteşem güzelliklere sahip: Yoğun çam ormanları, sonsuz tarlalar ve sakin, aynalar gibi yüzeyleri olan göller, onu gerçekten özel kılıyor.. Bazen sadece bir saatlik bir yolculukla, kendinizi tamamen farklı bir dünyada bulabilirsiniz.. Sıklıkla bisikletimi alıp, sadece kuş seslerinin duyulduğu ve huzurlu bir sessizliğin hakim olduğu yerlere gidiyorum.. Bir gölün yanında oturabilir ve bulutların suda yansımasını izleyebilirim.. O denge beni iç huzuruyla dolduruyor.. Böylesi anlarda, mutluluğun, doğanın her gün sunduğu basit güzellikleri fark etmekte yattığını anlıyorum..

Doğaya olan sevgim, sadece güzelliğine duyduğum hayranlık değil, aynı zamanda derin bir uyum duygusudur.. Ormanda, endişelerimi unutuyorum ve kendimi benden daha büyük bir şeyin, beni çevreleyen canlı bir organizmanın parçası olarak hissediyorum.. Bazen bir kitap getirip çayırda okuyorum; bazen de sadece ilerliyorum ve doğal sesleri dinliyorum.. I especially enjoy small details: Ağaç kabuklarındaki desenler, çiğ tanelerinin parıltısı veya süzülen bulutlar. Doğa, kendi sessiz diliyle konuşur ve her seferinde ben dinlediğimde, daha hafif bir şekilde eve dönerim, kendimi cömertçe paylaşılan bir güçle dolu hissederim..

Arkadaşlarım sık sık şaka yaparak, kalabalık partilerden çok orman yürüyüşlerini tercih ettiğimi söylüyorlar.. They are right: Gürültülü toplantılar nadiren bana, doğada bulduğum şeyleri verir.. Çimlerde piknik yapmak, çiçek kokularını içine çekmek veya bir nehir kıyısında yavaşça yürümek bana daha mutlu hissettiriyor.. I also enjoy taking photographs: ilkbaharın ilk çiçekleri, hayvanların izleri veya ağaçların arasından süzülen güneş ışığı.. O resimler bana güzelliğin her zaman yakın olduğunu, sadece onu fark etmemiz gerektiğini hatırlatıyor.. Bazen bunları internette paylaşıyorum ve insanlar, fotoğraflarımın onları dışarıda daha fazla zaman geçirmeye ve küçük, güzel detayları takdir etmeye teşvik ettiğini yazıyorlar..

Şimdi yirmi iki yaşındayım ve doğanın benim ilham ve güç kaynağım olduğunu anlıyorum. Bana karar vermede, sakin kalmada ve kendime güvenmemde yardımcı oluyor. Geleceğimi ekoloji veya turizmle ilişkilendirmeyi hayal ediyorum, böylece bu sevgiyi başkalarıyla paylaşabilirim. Sadece çevreyi koruyarak, onu gelecek nesiller için koruyabiliriz. Her yaprak, her ağaç ve her nehir, bizlerin büyük bir bütünün parçası olduğumuzu hatırlatıyor. Eğer bile birkaç kişiyi bu gerçeği hissetmeye teşvik edebiliysem, hayatım zaten gerçek bir anlam kazanmış olur..