MelanieDiiaz

Melanie'nin ziyareti sırasında, Wayuu törenlerine katıldı ve mitolojilerini öğrendi, aynı zamanda doğal kaynakların sömürülmesi nedeniyle karşılaştıkları zorlukları da tanıdı. Direniş hikayeleriyle derin bir bağ kurdu ve sadece biyoçeşitliliğin değil, aynı zamanda kültürel çeşitliliğin de korunmasının önemini anlamaya başladı. La Guajira'dan yeni bir görevle döndü: yerli kültürlere saygıyı teşvik etmek..

İşte Wayuu topraklarında – dayanıklılığı ve doğayla derin bağı ile bilinen bir yerli topluluk – Giulia, daha önce hiç deneyimlemediği bir iç huzur buldu. Günlerini kum tepeleri arasında meditasyon yaparak geçiriyor, rüzgarın kumda nasıl yeni şekiller oluşturduğunu izliyor ve gecelerini yıldızlarla dolu bir gökyüzü altında geçiriyordu; bu gökyüzü, sanki evrenin hikayelerini anlatıyordu..

Amazon'daki macerasının ardından, Giulia kendini Kolombiya'nın bir diğer uç noktasına, ülkenin kuzeydoğusundaki Guajira çölüne çekti. Kuru manzara, görünüşte sonsuz kum tepeleri ve ufka uzanan geniş gökyüzü, keşfettiği yemyeşil ormanlara ve dağlara keskin bir tezat oluşturuyordu. Giulia, Guajira'da bir tür ruhani yeniden doğuş yaşadı..

Orada, korumanın sadece toprağı korumakla sınırlı olmadığını, aynı zamanda binlerce yıldır onunla birlikte var olan kültürleri ve kadim bilgileri de korumak anlamına geldiğini fark etti. Bu deneyim, onun işine bakış açısını değiştirdi ve ona yeni bir amaç verdi: yerli toplulukların haklarını savunmak ve koruma sürecinde onlardan öğrenmek..

Bazen, başkalarında aradığımız şeyin aslında sadece kendi içimizde tanınmayı beklediğini anladığımız anlar vardır.. Sürekli olarak dışarıya bakma, sanki bir karşılaşma, bir yer veya yeni bir deneyim nihayet olmak istediğim kişiyi ortaya çıkaracakmış gibi bir his yaşadım.. Sonra, genellikle sessizliğe ittiğim o iç sesini dinlemeye başladım.. O, benden değişmemi istemiyordu, sadece beni dinlememi istiyordu.. O zamandan beri, her gün kendimin yeni bir parçasını keşfetme hissiyle ilerliyorum; bu parça her zaman oradaydı, sadece benim dikkatimi bekliyordu..

Kendimi güçlü hissettiğim anlarda kendimi sevmeyi öğrendim, ama özellikle de şüphe duyduğum zamanlarda.. Her şeyin doğru yönde ilerlediği, projelerin ilerlediği ve kendinize baktığınızda içinizde güven dolu hissettiğiniz zaman, kendinizi takdir etmek kolaydır.. Ancak, gerçek öz sevgi, daha kırılgan günleri de kabul ettiğimizde ortaya çıkar; kendimize yavaşlamanın, tüm cevaplara sahip olmamanın ve gerektiği kadar çok kez yeniden başlamanın hakkını verdiğimizde ortaya çıkar.. Bugün, kendi şefkatimi kazanmak için mükemmel olmaya çalışmıyorum.. Kendi yolumun güzelliğini tanıyabilen, dürüst ve varlığımın hissedildiği biriyim olmayı tercih ederim..

Doğa bana bu şekilde yaşamanın ne demek olduğunu çok şey öğretti.. Bazen gürültüden uzaklaşmak, önünüzde uzanan bir manzarayı izlemek veya saatler geçtikçe havanın değiştiğini hissetmek yeterlidir, böylece her şeyin kendi ritmi olduğunu anlamak için.. Hiçbir şeyin kalıcı olması gerekmez ki güzel olsun.. Işık değişiyor, manzaralar yeni tonlar kazanıyor, günler başlıyor ve bitiyor, ancak her anın kendine özgü bir şeyi var.. Bu sadeliği gözlemledikten sonra, kim olduğumu kaybetmekten korkmadan ben de değişebileceğimi anladım..

Bir yeri ilk kez keşfettiğinizde hissedilen o özgürlük hissini seviyorum.. Yolun sonunun tam olarak ne olduğunu bilmeden yürümek, merakın adımları yönlendirmesine izin vermek, etrafınıza bakmak ve her şeyin bir keşfe dönüşebileceği hissiyle hareket etmek.. Dünyayı keşfetmek, içimde neler olup bittiğini daha iyi anlamamı sağlıyor.. Her yeni ufuk, farklı bir kapı açıyor gibi görünüyor, her deneyim bana yeni bir soru sunuyor ve her soru, olmak istediğim kişiye biraz daha yaklaştırıyor beni..

Ve sonra da insanlar var, bu öngörülemeyen karşılaşmalar, sıradan bir günü değerli bir anıya dönüştürebilir.. Birini yavaş yavaş tanımayı, düşünme biçimini öğrenmeyi, her zaman sözlerle ifade etmediği şeyleri dinlemeyi seviyorum.. Güvenin doğal olarak inşa edildiği, iki kişinin hikayelerini güzelleştirmeye ihtiyaç duymadan paylaşabildiği zamanları seviyorum.. Bu karşılıklı keşifte, bu duyguya özel bir güzellik var; burada, bir boşluğu doldurmak için değil, bizimle birlikte yeni bir alan yaratmak için orada olan birini tanımak var..