LiaStorm

Beni takip edin ve maceralarımı keşfedin.❤️

Lia için bu sessizlik, hemen düzeltilmesi gereken bir anormallikti. Onun korktuğu şey yalnızlık değildi; sadece dünya onu çok büyülemişti ve o, dışarıyı pencereden izlemek yerine, dünyanın içinde olmayı istiyordu. Ona göre hayat, geçilmesi gereken bir sınav değil, henüz tam olarak keşfetmediği bir dans pistiydi.

Akşam sekizdi, diğer cumartesileri gibi bir cumartesi günüydü, ancak Lia için hiçbir cumartesi "sıradan" değildi. ». Aynaya baktı, ama bu kibirinden kaynaklanmıyordu, sadece merakından dolayıydı.. Oda ışığını yansıtan, payetli bir ceket giydi ve gülümsedi.. Enerjisi neredeyse elle tutuluyordu; Lia soğuk bir odaya girse bile, sadece gülüşüyle odanın sıcaklığı üç derece artardı. "Bu gece, kendimizi bitirene kadar dışarı çıkacağız!" diye bağırdı, grubuna bir mesaj gönderirken.

Lia, herkesin hayal ettiği gibi bir arkadaştı: En çekingen kişiyi bile dans etmeye ikna eden, geldiği andan beş dakika sonra barmenin adını hatırlayan ve sanki sihir gibi, dünyanın öbür ucundaki bir düğüne davetiyeyi getiren kişi. Onun dışa dönüklüğü bir maske değildi, gerçek bir güçtü. İnsanları anlamayı, onları neyin güldürdüğünü keşfetmeyi ve iki yabancıyı bir barda birleştiren o görünmez bağı bulmayı çok seviyordu.

Kulübe vardığında, elektronik müziğin ritmiyle karşılandı.. Diğerleri yüksek ses veya kalabalık yüzünden bunalmış hissedebilirlerdi, ancak Lia kendini evinde gibi hissediyordu.. Onun için, bu insan kalabalığı keşfedilmeyi bekleyen hikayelerin bir koleksiyonuydu.. Onun için, bir doğum günü kutlaması yapan bir grup yabancıyı selamlaması on dakikadan fazla sürmedi.. « Doğum günün kutlu olsun!" diye bağırdı, sesi o kadar içten ve neşeliydi ki, bir yabancı gibi değil, tam tersine, anında onur konuğu oldu.

Lia, eğlenmeyi severdi, ancak en çok değer verdiği şey insanlarla kurduğu bağlardı. Sabah üç gibi, bir dinlenme tesisinde, tanıştığı birinin en büyük korkusunu veya en çılgın hayalini paylaştığı, derin sohbetleri takdir ederdi. Onun yeteneği, gözleriyle dinlemekti; herkesin dünyanın en önemli insanı olduğunu hissettirirdi.

Gece yarısı, kendini dansın ortasındaki çemberin tam içinde buldu.. O, gururla değil, sadece saf bir heyecanla dikkat çekmeye çalışıyordu.. Ayakları, gözleri kapalıyken, ritmin hareketlerini yönlendirmesine izin vererek, hayranlık uyandıran bir özgürlükle hareket ediyordu.. Lia için dans etmek, hayata teşekkür etmenin bir yoluydu.. Her zıplama, her dönüş, sağlığa, gençliğe ve orada olmanın şansına bir övgüydü; arkadaşlarla, eski ve yeni olanlarla çevrili olmak, en iyi arkadaşlarından biri, nefesini düzeltirken.. Bugün tanışabileceğiniz o kadar çok harika insan var! " dedi ve ona elini uzatarak, grubun yanına katılmasına yardım etti.

Güneş gökyüzünü yumuşak bir turuncuya boyarken ve gece kulübünün ışıkları yanmaya başlarken, Lia her zamanki kadar bitkin görünmüyordu. Saçları biraz dağınık ve ayakları yorgundu, ama gözleri hala parlıyordu. Arkadaşlarıyla birlikte arabaya doğru yürürken, yaşanan bir anıyla kahkahalarla dolu bir sohbetin ortasında, Lia derin bir nefes alarak sabahın serin havasını içine çekti..

Onun için, zevk bir kaçış değil, doğal bir durumdu. Hayatı, en enerjik insanları bile korkutan ve heyecanlandıran bir yoğunlukla seviyordu. Çünkü Lia, birçok kişinin unuttuğu bir sırrı biliyordu: Hayat kısa, ancak eğer tam olarak yaşanır ve arkadaşlarınızla çevrelenirse, fazlasıyla yeterlidir. O sadece yaşamıyordu; Lia, her kelimesi, her kadeh tostu ve her yeni arkadaşlıkta hayatı kutluyordu..