HaannaRoberts

Ben, dokunmadan önce tahmin etmeyi, sahip olmadan önce hissetmeyi tercih edenlerdenim. Sessizlikte, uzatmak istediğim bir vaat var. Ben, nüansları, nefesleri, tereddütleri gözlemlerim. Her şey birer dile dönüşür. Arzu genellikle burada doğar, işte bu ince anlarda, henüz hiçbir şey söylenmemişken, ama her şey zaten seziliyor. Benim için her duygu zamanını alır, her duygu yavaşça yerleşir, sessizce kendini dayatan bir gerçek gibi..

Bakışların uzun süre sabit kaldığı ve kelimelerin neredeyse gereksiz hale geldiği anları seviyorum. Bu yavaş yükselişte, iki kişiyi birbirine bağlayan bu nazik gerginlikte bir sihir var. Kendimi anın enerjisine bırakıyorum, her detaya, her titreşime dikkat ediyorum. Hiçbir şey tesadüfe bırakılmıyor, ancak hiçbir şey de zorlanmıyor. Her şey, yavaş yavaş birbirimizi keşfettiğimiz sessiz bir uyum içinde, özenle inşa ediliyor..

Bağlantı benim için çok önemli, neredeyse kutsal. Bu bağlantı, dinleme, sabır ve beklenmedik bir yoğunluğa sahip olan o küçük anlarda oluşur. Özgür, maskesiz ve baskıdan uzak bir alan yaratmayı seviyorum. İsteklerin doğal olarak, herhangi bir kısıtlama olmadan ifade edilebildiği bir yer. Bu paylaşılan dinginlik içinde, en derin ve en gerçek duygular doğar..

Ani gelen, beklenmedik titremelere, vücudu ve zihni saran bu ince hislere inanıyorum. Her şey bir anın yoğunluğunda yaşandığında, abartmaya gerek yok. Bir nefes, bir dikkat, samimi bir varlık... ve her şey değişir. Bu atmosferi yaratmayı seviyorum, burada her şey unutulur, sadece hem kırılgan hem de güçlü olan bu bağ önemlidir..