AnnaLadera

Gölgenizin uzaklarında bir ateş var, bağırmayan ama yanan, sessizliğin teninde yavaşça kayan ve her anı yumuşak bir uçuruma dönüştüren bir alev..

Bu acelecilik hissetmek değil, aksine, gece gibi, karar verip her şeyi gizemiyle kapladığında olduğu gibi, sağlam, sürekli ve kaçınılmaz bir atış..

Varlığınız dokunulamaz. Hissedilir, fırtınadan önceki hava gibi, huzuru ürküten görünmez bir fısıltı gibi, duyuları uyandırır..

Doğan her şeyde masumiyet yoktur, ancak bir suç da yoktur, sadece ölçüsüz bir şekilde yakınlaşma arzusu gibi ortaya çıkan bir gerçeklik vardır..

Ve bu kuralsız ve namesiz oyunda, zamanın yoğunluk içinde kaybolduğu her saniye, sadece iki varlığın etrafında dönen bir evrene dönüşür..

Acele etmemiz gerekmiyor, ama aynı zamanda bir duraklama da yok. Sadece, olan ile olabilecek arasındaki sınırda şekillenen bir ritim var..

Eğer bu bir hataysa, kimsenin düzeltmesine izin verilmeyin. Eğer bu bir riskse, kimsenin durdurmasına izin vermeyin..