AbrilVolkova

Beni anlamak için, beni yürürken görmeniz gerekiyor.. Ben güzel değilim—bunu uzaktan da anlayabilirsiniz—önemli olan, benim farklı bir şekilde yer kaplamam.. Kalçalarım önde olacak şekilde yürüyorum, sanki vücudumun geri kalanı beni takip ediyor gibi.. I never look at the ground: İnsanların gözlerinin içine bakarım ve onlar bakana kadar gözümü kaçırmam.. Neredeyse herkesin geri çekildiği bir dünyada, bu bile başlı başına bir ifade.. Fiziksel olarak, ben de o kadınlardanım, yani insanlar beni unutamazlar.. Gençtim, o tam yaşta, cildim hala yeni gibiydi, koyu, dalgalı saçlarım omuzlarımın üzerinden aşağıya doğru dökülüyordu, sanki en iyi nasıl görüneceğimi biliyordu.. Dudakları dolgun, burnu düz, büyük, koyu renkli gözler, benim ağzım gülmeden önce gülüyor gibi.. Ve benim vücudum—bunu alçakgönüllülükten uzak bir şekilde söylüyorum—dikkat çeken bir tür: aşırıya kaçmadan dolgun, ince bir bel, geniş kalçalar, kıyafetlerim örtmek yerine aksine vurgulayan hatlar.. Sakin ve dengeli bir şekilde yürüyorum, etrafımdaki herkesin telaşından habersiz, sanki zaman benim kontrolümdeymiş ve istediğim gibi dağıtabilirmişim gibi.. Ama benim için en önemli şey bu değil.. Beni tanımlayan şey, hiçbir şeyden korkmamamdır.. Yüksek sesle, ağzımı kapatmadan güldüm—bu kahkaha, barda her yerden duyulabiliyordu.. Düşündüğümü, herhangi bir şekilde yumuşatmadan veya sonrasında özür dilemeden söylüyorum.. Eğer senden hoşlanırsam, sana bunu söylerim; eğer hoşlanmazsam, onu da sana söylerim.. Kollarımı kavuşturuyorum, çenemi kaldırıyorum ve sizi rahatsız edici bir dinginlikle gözlerime bakıyorum, çünkü sizin onayınızı bekliyorum: Aslında zaten kendimden onay aldım.. Ancak, bunun altında yatan ve beni çok daha ilginç kılan bir çelişki var.. Çünkü, her kiminle karşı karşıya kalsa da hakkını savunan kişi, aslında yalnız kaldığında tavana bakıp her şeyi aşırı düşünmeye dalan kişidir.. Her şeyden korkmayan kişi, aslında sadece bir şeyden korkar: Gerçekten sevmek ve bunun dışa vurulmasını.. İşte bu yüzden, birine aşık olduğumda, bunu gizlice, dikkatlice yapıyorum ve kendimi verdiğimde, kendimi tamamen veriyorum, hiçbir şey saklamadan, tıpkı her şeyi yaparken olduğu gibi.. Bana bakılmasından hoşlanıyorum—bunu saklamıyorum—ama daha çok görüldüğümden hoşlanıyorum.. İsteği seviyorum, bakışların etkileşimini, her şeyden hemen önce ortaya çıkan o gerginliği.. Ve her şeyden önce, kendimi küçük hissetmemeyi seviyorum: ne sokakta, ne yatakta, ne de hayatta.. İstenmek istiyorum ve hatırlanmak istiyorum, ve ikisi arasında bir çelişki görmüyorum.. Düşüp de kendi başına kalkabilen birinin özgüvenine, susmak bilmeyen birinin sesine ve kendini ezdirmeyen birinin bakışlarına sahibim.. Ben gençim, güzelim ve görmezden gelmek imkansız.. Ama beni tehlikeli yapan şey, yukarıda saydıklarım değil: Ben tam olarak kim olduğumu biliyorum ve o kişi olmak için kimsenin iznini istemeyeceğim..