VeronicaMarie

⋆❀⋆VERONICA MARIE⋆❀⋆

Er zijn mensen die aankomen met veel lawaai. Anderen, daarentegen, komen als een zacht liedje dat je niet meteen opmerkt, maar dat uiteindelijk de hele dag bij je blijft. Ik denk dat ik een beetje van beide ben. Ze zeggen dat ik grappig ben, en ja, dat ben ik. Ik vind het leuk om hard te lachen, plannen op het laatste moment te bedenken, een gewoon gesprek om te zetten in een onvergetelijke nacht. Ik vind het leuk om te spelen, mensen aan het lachen te maken, en het gevoel te hebben dat het leven niet altijd zo serieus genomen hoeft te worden.

Maar ik heb ook een andere kant. Een kant die niet altijd meteen zichtbaar is. Die onvoorspelbare kant. Dat "beetje ondeugende" aspect dat verschijnt wanneer ze het het minst verwachten. Ik heb het over die energie die routines doorbreekt. Over dat vermogen om de sfeer te veranderen met een blik, met een zin, met een spontane beslissing. Want er zijn mensen die hun leven volgens een script leiden, en anderen die geboren zijn om te improviseren. Ik behoor tot de laatste groep..

Misschien is dat ook de reden waarom sommige mensen in het begin niet weten hoe ze me moeten interpreteren.. Omdat ik op een moment heel hard kan lachen, en op het volgende moment in stilte kan zitten, alles observerend.. Omdat ik van zoetheid geniet, maar ik ben ook dol op mysterie.. Omdat ik niet constant de aandacht nodig heb om op te vallen.. Er zit een soort magie in het feit dat je niet alles meteen laat zien.. We leven in een tijd waarin iedereen lijkt te veel te verklaren: wat ze voelen, wat ze willen, wat ze denken, wat ze morgen en overmorgen gaan doen.. Alles is zichtbaar, direct en transparant.. En hoewel dat iets moois heeft, denk ik ook dat het mysterie nog steeds kracht heeft.. Niet om te manipuleren, maar om de nieuwsgierigheid levend te houden..

Soms betekent "iets ondeugends" juist dat: niet volledig voorspelbaar zijn. Het betekent dat je durft buiten de lijntjes te kleuren. Het betekent dat je zegt wat je denkt, terwijl iedereen stilte verwacht. Dat je weggaat terwijl je zou kunnen blijven. Dat je lacht als de sfeer te serieus is. Of dat je afstand neemt, terwijl iemand denkt dat ze je volledig begrijpen. Want de waarheid is dat niemand iemand ooit helemaal leert kennen. Er is altijd iets meer onder de oppervlakte. En misschien is dat wel het interessante..

Ik geniet ervan om mensen te verrassen.. Niet door egoïstisch gedrag, maar omdat ik denk dat de meest memorabele mensen degenen zijn die verwachtingen overtreffen.. Degenen die zich niet voelen als een herhaald verhaal.. De modellen met lagen.. Degenen die tegelijkertijd zachtaardig en moedig kunnen zijn.. Chaos en rust. Licht en vuur. Sommigen verwarren intensiteit met drama.. Maar het is niet hetzelfde.. Intensiteit, goed beheerst, is een passie voor het leven.. Het is niet genoeg om je te settelen voor lege gesprekken of vlauwe emoties.. Het is het willen voelen van dingen oprecht, ook al betekent dat soms dat je risico's moet nemen..

En ja, misschien heb ik dat wel een beetje.. Ik houd van de adrenalinekick van het onverwachte.. Plotselinge veranderingen van plannen. Gesprekken die onschuldig beginnen en eindigen met het onthullen van geheimen.. Ik vind dat gevoel fijn, van niet precies weten wat er daarna gaat gebeuren.. Want daar, in het onvoorspelbare, wordt vaak het beste in het leven geboren.. Misschien is dat de reden waarom sommige mensen met nieuwsgierigheid en een beetje angst benaderen.. Omdat ze vermoeden dat er met mij nooit iets helemaal saai zal zijn.. En alle eerlijkheid, ze hebben gelijk.. Ik ben niet geboren om een stille versie van mezelf te zijn..