ValerieMartin

}

Er komt een moment waarop je begrijpt dat het leven niet altijd antwoorden vereist, maar simpelweg dat je in staat bent om er naar te luisteren.. Al lang heb ik geprobeerd te begrijpen waar ik naartoe moest, wie ik moest worden en wat ik nodig had om me volledig gelukkig te voelen.. Daarna ontdekte ik dat sommige dingen niet te vinden zijn door ze na te jagen, maar door lang genoeg te vertragen om ze te herkennen.. Zo begon ik langzaam weer naar mezelf toe te keren, mijn emoties met meer tederheid te beluisteren en te begrijpen dat elk onderdeel van mijn verhaal zijn eigen reden had om te bestaan..

Ik heb geleerd dat het liefhebben van jezelf niet betekent dat je alles zeker weet, of dat je elke dag perfect zelfverzekerd bent.. Er zullen altijd momenten van twijfel zijn, vragen die onbeantwoord blijven en dagen waarop je je minder sterk voelt dan gisteren.. Maar vandaag weet ik dat ik deze momenten kan doorstaan zonder me er af te keren.. Ik kan de tijd nemen, ademhalen, opnieuw beginnen en me eraan herinneren dat mijn waarde niet afhangt van een succes, een blik of de goedkeuring van iemand.. Van me houden betekent ervoor kiezen om er voor me te blijven, zelfs als ik nog niet weet welke richting ik moet inslaan..

Het leven heeft me ook geleerd om de natuur met een nieuwe aandacht te bekijken.. Soms is het genoeg om een landschap te aanschouwen, de verandering in de lucht om je heen te voelen, of de manier waarop het licht langzaam een vertrouwde plek transformeert, om te begrijpen dat niets precies hetzelfde blijft.. Alles verandert, alles evolueert, en toch heeft elk moment zijn eigen schoonheid.. De natuur vraagt de tijd niet om stil te staan; ze vergezelt de tijd.. Ze heeft me geleerd dat ik ook vooruit kan gaan zonder bang te zijn voor verandering, door te accepteren dat bepaalde periodes eindigen om plaats te maken voor...
geef iets een nieuwe bestemming.

Het leven heeft me ook geleerd om de natuur met een nieuwe aandacht te bekijken.. Soms is het genoeg om een landschap te aanschouwen, de verandering in de lucht om je heen te voelen, of de manier waarop het licht langzaam een vertrouwde plek transformeert, om te begrijpen dat niets precies hetzelfde blijft.. Alles verandert, alles evolueert, en toch heeft elk moment zijn eigen schoonheid.. De natuur vraagt de tijd niet om stil te staan; ze vergezelt de tijd.. Ze heeft me geleerd dat ik ook vooruit kan gaan zonder bang te zijn voor verandering, door te accepteren dat bepaalde periodes eindigen om plaats te maken voor iets nieuws..

Door te leren om meer in vrede met mezelf om te gaan, heb ik ook een andere manier ontdekt om de mensen die mijn leven binnenkomen lief te hebben.. Ik zoek niet meer iemand om een leegte op te vullen of om mijn bestaan betekenis te geven.. Ik prefereer iemand te ontmoeten met wie ik emoties, dromen en gesprekken kan delen, en dat zeldzame gevoel van kunnen zijn wie je werkelijk bent, zonder een rol te hoeven spelen.. Voor mij begint de ware liefde wanneer twee mensen ervoor kiezen elkaar te leren kennen zonder te proberen elkaar in bezit te nemen, wanneer nabijheid een gedeelde vrijheid wordt in plaats van een angst om iets te verliezen..

Nu alles stil is en de rust mijn hart omarmt, wil ik afscheid nemen. Want de tijd is gekomen dat je de weg zonder mij moet bewandelen. Er is zoveel te leven, huil niet, lieverd, en verliefd worden. Ik zou je graag nog eens zien glimlachen, maar mijn leven, ik zal je nooit kunnen vergeten. En alleen de wind weet wat je hebt geleden om mij lief te hebben. Er zijn zoveel dingen die ik je nooit heb kunnen vertellen in het leven, dat je alles bent waar ik van houd. En nu ik niet meer bij je ben, zal ik meer tijd met je doorbrengen. Ik zal voor je zorgen vanaf hier. Ik weet dat schuld je achtervolgt en fluistert: "Je had meer kunnen doen.".”

Er is niets om te verwijten. Er zijn geen demonen meer op de bodem van het glas. En ik drink al de kusjes die ik je nooit gegeven heb. Maar, mijn leven, ik zal je nooit kunnen vergeten. En alleen de wind weet wat je geleden hebt om van me te houden. Er zijn zoveel dingen die ik je nooit heb verteld in het leven. Dat je alles bent waar ik van houd. En nu dat ik niet meer bij je ben, leef ik elke keer dat je over me praat. En ik zal opnieuw sterven als je huilt. Ik heb eindelijk geleerd om te waarderen. En ik ben gelukkig. Huil niet, en verlief je opnieuw. Vergeet me nooit. Ik moet vertrekken. Maar, mijn leven, ik zal je nooit kunnen vergeten. En alleen de wind weet wat je geleden hebt om van me te houden. Er zijn zoveel dingen die ik je nooit heb verteld in het leven. Dat je alles bent waar ik van houd. En nu dat ik niet meer bij je ben, zal ik je 's nachts omarmen vanuit mijn paradijs. En ik zal je wiegen in je dromen. En ik zal al je angsten wegjagen. Vanuit mijn paradijs, zal ik op je wachten in gedachten. Ik ben niet alleen, want vrijheid en hoop waken over me. Ik zal je nooit vergeten.

Jij bent het geheim van de liefde. Voor anderen, kijk niet naar me. Zucht niet, noem me niet. Zelfs als je van me houdt. Voor anderen ben ik je vriend. Vandaag vertel ik het je, ik straf je. Je bent een geheim van de liefde. Geheim. Je bent het geheim van de liefde. En ik kan je naam veranderen. Maar ik verander het verhaal niet. Wat je naam ook is, voor mij ben je de glorie. Je bent het geheim van de liefde. Het geheim. Je bent het geheim van de liefde. Je bent het geheim van de liefde. Geheim. Je bent het geheim van de liefde. Voor anderen, kijk niet naar me. Zucht niet, noem me niet. Zelfs als je van me houdt. Voor anderen ben ik je vriend. Vandaag.

Nu alles stil is en de rust mijn hart omarmt, wil ik afscheid nemen. Want de tijd is gekomen dat je de weg zonder mij moet bewandelen. Er is zoveel te leven, huil niet, lieverd, en verliefd worden. Ik zou je graag nog eens zien glimlachen, maar mijn leven, ik zal je nooit kunnen vergeten. En alleen de wind weet wat je hebt geleden om mij lief te hebben. Er is zoveel...