LissaDonovan

Waar het hart kiest om te blijven.

Ik ontdekte mezelf op het moment dat ik stopte met mezelf te weerstaan, toen ik begreep dat ik niet iemand anders hoefde te worden om liefde te verdienen. Het is in die stilte, zonder excuses of afleidingen, dat ik mezelf begon te herkennen met een eerlijkheid die ik voorheen vermeed. Daar is een vorm van liefde ontstaan die bewuster, stabieler en oprechter is..

Ik heb geleerd om onvoorwaardelijk voor mezelf te zorgen, om te blijven, zelfs als ik niet begreep wat ik voelde. Er waren dagen waarop twijfel alle ruimte innam, en toch koos ik ervoor om mezelf niet op te geven. Ik begreep dat het liefhebben van mezelf niet betekent dat ik constante zekerheden heb, maar dat ik mezelf een aanwezigheid geef, zelfs in het hart van de chaos..

Deze manier van zijn met mezelf heeft de manier waarop ik contact maak met anderen veranderd. Ik ben gestopt met zoeken naar iemand die me compleet maakt, om te beginnen met het delen van wie ik al ben. Liefde is niet langer een noodzaak geworden, maar een bewuste ervaring, opgebouwd en ervaren zonder druk..

Ik hou van ontmoetingen die ontstaan zonder haast, van verbindingen die niet uitgelegd hoeven te worden om diep te zijn. Ik hou ervan als nabijheid op natuurlijke wijze ontstaat, als aanwezigheid meer weegt dan woorden. Daar wordt liefde authentiek, moeiteloos, zonder masker..

Ik heb met intensiteit liefgehad, door mezelf toe te staan om gevoelens te ervaren zonder elke emotie te meten. En ik heb ook geleerd om los te laten zonder wrok, door te begrijpen dat niet alles wat er gebeurt, bedoeld is om te blijven. Sommige mensen komen in ons leven om een deel van onszelf aan ons te onthullen, en dat blijft waardevol, zelfs als het ten einde komt..

Het is onvermijdelijk om te onderzoeken wie ik ben geworden. Ik ben begonnen mijn eigen ideeën in twijfel te trekken, mijn grenzen te verleggen en nieuwe manieren te ontdekken om dingen te ervaren. Ik heb mezelf toestemming gegeven om te veranderen, me aan te passen en te evolueren, zonder bang te zijn om mezelf te verliezen. Want ik heb begrepen dat in elke transformatie een deel van mezelf wordt onthuld..

Ik heb ook geleerd om mijn tegenstrijdigheden te accepteren, om niet te verwachten dat alles wat ik ben perfect consistent is. Er zijn twijfels, veranderingen en constante bewegingen in mij, en dat maakt me niet minder echt. Het maakt me menselijk, het maakt me echt..

Vandaag houd ik van met meer helderheid en meer intentie. Zonder iets te verbergen van wat ik voel, zonder angst om te zetten in afstand. Ik houd van met aanwezigheid, met aandacht, met een soort toewijding die niet voortkomt uit een tekort, maar uit de volheid die ik heb opgebouwd..

Ik hou van mezelf omdat ik heb geleerd mezelf te zien als een veilige plek. Ik hou van anderen omdat ik kan delen zonder afhankelijk te zijn. Ik hou van elk moment dat met oprechtheid wordt beleefd, elke verbinding die het brengt, elke ervaring die een spoor achterlaat in mij..

En ik hou van het leven, omdat er nog zoveel te ontdekken is in mezelf en om me heen. Omdat elke emotie, elke ontmoeting, elke transformatie deel uitmaakt van de reis. Liefhebben, voor mij, betekent blijven openstaan voor alles wat ik ben en alles wat ik nog kan worden..