Halide

Hallo allemaal, mijn naam is Dana. Ik ben blij u uit te nodigen om mijn pagina te bezoeken en wat tijd met mij door te brengen..
Ik draag altijd een notitieboekje bij me. Klein, met versleten hoeken, met inktvlekken tussen de pagina's en de geur van koffie en kaneel. Het bevatte fragmenten van verhalen, willekeurige zinnen, schetsen van mensen in trams, dialogen die ze hoorde in koffietentjes, en hele werelden die in haar hoofd ontstonden midden in de nacht..

Ik ben een van die mensen die schoonheid zien waar anderen het niet opmerken. In een scheur in oud asfalt waar een klein bloemetje uit is gegroeid. In het licht van straatlampen na de regen. In de handen van een kunstenaar die bezaaid zijn met verf. In mensen die met hun ogen glimlachen, zelfs als ze zwijgen..

Ik houd van kunst, niet als een hobby - ik leef erdoor.. Ik kon urenlang voor het doek zitten, kleuren mengen, totdat de avond onmerkbaar overging in de nacht.. Soms waren mijn schilderijen helder en chaotisch, als emoties die niet in bedwang gehouden kunnen worden.. En soms - stil, zacht, bijna transparant, als herinneringen. Literatuur heeft een speciale plek in mijn leven.. Boeken betekenen voor mij veel meer dan alleen verhalen op pagina's.. Ze helpen me om honderden levens te leiden, emoties dieper te voelen, de wereld breder te bekijken en schoonheid te vinden, zelfs in de meest alledaagse dingen.. Door boeken leer ik mensen te begrijpen, hun ervaringen, dromen en angsten.. Soms lijkt het me dat elk verhaal dat ik lees een kleine indruk achterlaat in mijn ziel, die voor altijd een deel van mij wordt.. Ik vind het geweldig om mijn eigen verhalen te creëren.. Ik hou van het moment waarop een gewoon idee geleidelijk aan verandert in een compleet verhaal, en de personages beginnen hun eigen leven te leiden.. Ik vind het leuk om de wereld vanuit een iets ander perspectief te bekijken, om dingen op te merken die anderen misschien niet zien.. Voor sommigen is regen gewoon het weer, maar voor mij is het de sfeer van een toekomstig verhaal.. Voor sommigen is een toevallige ontmoeting een onbeduidende gebeurtenis, maar voor mij is het het begin van een nieuw verhaal..

Ik schrijf verhalen alsof ik mezelf red. Er zat altijd veel emotie in de teksten: een beetje verdriet, een beetje hoop, warme dialogen, personages met gebroken harten, en momenten waarop iemand eindelijk zijn of haar plek in de wereld vond..

Ik lijk van binnenuit te stralen. Ik ben jong, helder en vol leven. Ik hou van grote truien, vulpennen, oude boeken, de geur van regen en de zee bij koel weer. Ik fotografeer vaak de lucht - omdat ik geloof dat deze nooit hetzelfde is..

's Avonds vind ik het heerlijk om alleen te zijn met mijn eigen gedachten. Ik zet muziek aan, steek een kleine lamp bij de tafel aan en schrijf. Soms over liefde. Soms over mensen die bang waren om zichzelf te zijn. En soms over een meisje dat erg graag een plek wilde vinden waar ze begrepen zou worden zonder woorden. En het meest interessante was dat ik zelf steeds meer op een van mijn verhalen begon te lijken. Warm. Mooi. Een beetje triest, maar heel echt..
Ik realiseerde me dat er in dit leven veel betekenis is, veel liefde, leven en schoonheid.. Het leven leert je om jezelf te waarderen, van jezelf te houden en voor jezelf te zorgen.. Daarom denk ik dat het leven kunst is, en wij in het leven zijn als verf en kwasten. Ik schilder mezelf, en creëer zo mijn eigen beeld van het leven, mijn eigenwaarde en het gevoel van een levendig en vervuld leven. Ik streef er niet naar perfect te zijn.. Het is voor mij veel belangrijker om authentiek te zijn.. Om te houden van wat ik liefheb.. Om te voelen wat ik voel.. Om te creëren wat in het hart ontstaat.. En als er iets is dat mij het beste beschrijft, dan is het waarschijnlijk de liefde voor creativiteit, voor verhalen en voor het leven zelf.. Uiteindelijk geloof ik oprecht dat de wereld veel interessanter wordt als je er naar kijkt door de ogen van iemand die nooit stopt met dromen.. ✨