CloeDavies

Tegen mijn einde zegen ik u, leven, omdat u mij nooit mislukte hoop hebt gegeven, noch onrechtvaardige arbeid, noch onverdiend verdriet; want ik zie aan het einde van mijn ruwe weg dat ik de architect van mijn eigen lot was; want als ik de honing of gal uit dingen haalde, was dat omdat ik er gal of hartige honing in deed: als ik rozenstruiken plantte, oogstte ik altijd rozen. .Het is waar, mijn frisheid zal worden gevolgd door de winter, maar je hebt me niet verteld dat mei eeuwig zou zijn! Ik vond ongetwijfeld de nachten van mijn verdriet lang; Maar je hebt me niet alleen goede nachten beloofd; En in plaats daarvan had ik een paar heilige serene.. Ik hield, ik werd geliefd, de zon streelde mijn gezicht. ¡Leven, je bent me niets schuldig! Leven, we zijn in vrede!

¿In welk koninkrijk, in welke eeuw, onder welke stille samenloop van sterren, op welke geheime dag die het marmer niet heeft gered, ontstond het moedige en unieke idee om vreugde uit te vinden? Met gouden herfsten hebben ze het uitgevonden. De wijn stroomt rood door de generaties heen als de rivier van de tijd en op de moeilijke weg overspoelt hij ons met zijn muziek, zijn vuur en zijn leeuwen. In de nacht van vreugde of in de dag van tegenspoed verheft de vreugde of verzacht de angst en de nieuwe ditirambo die ik deze dag voor hem zing.. Kom, leer me de kunst om mijn eigen geschiedenis te zien alsof het al as is in het geheugen.

Ik heb de ergste zonde begaan die een mens kan begaan. Ik ben niet gelukkig geweest.. Laat de gletsjers van vergetelheid me meedragen en me vergeven, meedogenloos. Mijn ouders hebben me voortgebracht voor het riskante en mooie spel van het leven, voor de aarde, het water, de lucht, het vuur. Ik heb hen teleurgesteld.. Ik was niet gelukkig.. Zijn jonge wens werd niet vervuld.. Mijn geest ging over op de symmetrische porfijnen van kunst, die ik met andere dingen verweefde.. Ik heb moed van hen gekregen.. Ik was niet dapper.. Hij laat me niet in de steek. De schaduw van een ongelukkig persoon te zijn geweest, is altijd aan mijn zijde.

Laat me deze keer gelukkig zijn, niemand is ergens mee bezig, ik ben nergens, het gebeurt alleen dat ik gelukkig ben aan de vier kanten van het hart, wandelend, slapend of schrijvend. Wat ik zal doen, ik ben blij. Ik ben meer dan ontelbaar dan het gras op de weiden, ik voel de huid als een ruwe boom en het water beneden, de vogels boven, de zee als een ring om mijn taille, gemaakt van brood en steen de aarde de lucht zingt als een gitaar. Jij naast mij in het zand bent zand, jij zingt en bent zingen, de wereld is vandaag mijn ziel, zingen en zand, de wereld is vandaag je mond, laat me in je mond en in het zand gelukkig zijn, gelukkig zijn omdat ja, omdat ik adem en omdat jij ademt, gelukkig zijn omdat ik je knie aanraak en het is alsof ik de blauwe huid van de hemel aanraak En haar frisheid. Laat mij vandaag alleen maar gelukkig zijn, met iedereen of zonder iedereen, gelukkig zijn met gras en zand, gelukkig zijn met lucht en aarde, gelukkig zijn met jou, met je mond, gelukkig zijn met je.

In de woning van je ogen,

De gloed van de zon verdwijnt,

Reflecterend pure schoonheid,

Die mijn hart in beslag neemt. Jouw glimlach, zoete melodie,

Die de dageraad verlicht,

Het wekt de slapende dromen,

En laat de liefde opnieuw ontstaan. Je lippen, roze branden,

zachte kus, verleiding,

In elk gefluisterd woord,

Een passie ontwaakt. Jouw huid, een doek van tederheid,

Waar mijn handen zich willen verliezen,

Strelen elke centimeter,

Geheimen en verzen ontdekken.

Je bent een gedicht in beweging,

Een symfonie van emotie,

Jouw aanwezigheid alleen al verlicht,

En mijn lied tot leven brengen.

Je blik is het vuur dat mijn verlangen ontstelt, een intense gloed die brandt in mijn aderen, als je ogen me vinden, verlies ik me in je vlammen, je bent de lantaarn die mijn donkere nachten leidt. Je ogen, twee sterren die mijn weg verlichten, die me uitnodigen om me te verliezen in een oneindig universum, in hen zie ik de weerspiegeling van een diepe liefde, een liefde die in de passie van elke seconde wordt verteerd. 

Je lichaam is een gedicht dat in mijn handen wordt getekend, een tempel van perfecte bochten die me diep in me voert, elke centimeter van jou wekken mijn zuiverste verlangen op, en dompelen me in een extase van genot zonder seconde. Je zachte bochten zijn verzen die ik reciteer in mijn dromen, verleidelijke lijnen die me uitnodigen om ons te verliezen, in de dans van onze huiden verdwijnt de wereld, en het zijn alleen jij en ik, die genieten van elke felle streling..