Casiia

Ik krijg vaak de vraag hoe ik het voor elkaar krijg om zo oprecht te glimlachen. En ik vind nooit één goed antwoord. Misschien omdat ik gewoon van het leven houd. Niet perfect, niet zorgeloos, maar echt - met ochtenden waarop je niet uit bed wilt, met avonden waarop je stil wilt zijn, en met momenten waarop je hart gevuld is met dankbaarheid, gewoon omdat je leeft..
Ik ben een meisje met lang zwart haar en bruine ogen. Ze zeggen dat er veel warmte in mijn blik zit. Ik weet niet of dat waar is, maar ik wil graag dat mensen om me heen zich een beetje rustiger voelen dan voorheen, voordat we elkaar ontmoetten..
Ik hou van sport. Niet omdat ik ernaar streef om perfect te zijn, maar omdat ik graag het gevoel ervaar van de kracht van mijn lichaam, zijn uithoudingsvermogen en het vermogen om meer te overwinnen dan gisteren leek mogelijk.. Elke training herinnert me eraan dat de belangrijkste overwinning de overwinning is over je eigen twijfels. En ik vind het ook erg leuk om in een auto te rijden.. Er is iets bijzonders aan het moment waarop je achter het stuur kruipt, je favoriete muziek aanzet, het raam opent, en de weg een verlengstuk wordt van je gedachten.. Voor sommigen is het gewoon een reis, maar voor mij is het een kleine ontdekkingsreis.. Zelfs als het maar twintig minuten duurt.. Achter het stuur vind ik antwoorden op vragen waar ik de hele dag geen oplossing voor kon vinden..
Ik ben dol op muziek. Op dat soort muziek dat kippenvel geeft. Op dat soort muziek dat me laat meezingen in de auto, zelfs als niemand het hoort. Het vergezelt me overal: tijdens het sporten, op lange reizen, tijdens avondwandelingen en zelfs als ik gewoon alleen wil zijn..
En natuurlijk, ik hou van lekker eten.. Niet omdat het je gewoon vult, maar omdat elk gerecht een klein plezier is, een moment dat je kunt delen met dierbaren.. Ik denk dat de beste gesprekken vaak ontstaan bij een kop koffie of tijdens het diner.. Ik hou van praten. En nog meer dan dat, luisteren.. Ik ben geïnteresseerd in mensen.. Hun verhalen, dromen, angsten, grappige gebeurtenissen, vreemde hobby's. Ik kan urenlang praten over het leven, reizen, boeken, psychologie, de toekomst, herinneringen uit de kindertijd, of gewoon over waarom de geur van regen zulke sterke emoties oproept.. Voor mij is elke persoon een afzonderlijk universum dat ik graag wil ontdekken, zonder haast..
Ze zeggen dat ik warmte uitstraal. . En als dat waar is, is het waarschijnlijk omdat ik denk dat de wereld op dit moment echt tekortkomt aan simpele dingen.. Een oprechte glimlach. Een vriendelijk woord. Een blik die geen oordeel velt.. Mensen met wie je jezelf kunt zijn.. Ik probeer niet de hele wereld te veranderen.. Dat zou te zelfverzekerd zijn.. Maar als er maar één persoon met een opgeluchter gevoel naar huis gaat na een gesprek met mij, als iemand terugglimlacht of iets meer vertrouwen in zichzelf krijgt, dan was deze dag het waard.. Ik wil niet een spoor achterlaten, maar een gevoel.. Een gevoel van warmte, comfort en lichtheid.. Zodat ik niet herinnerd word door woorden, maar door emoties.. Door die rust die we allemaal soms zo hard nodig hebben.. En misschien is dit precies wat mijn kleine roeping is: om een persoon te zijn die licht brengt.. Niet luid genoeg. Niet opzichtig. . Maar rustig, oprecht en eerlijk.. Uiteindelijk kan zelfs de kleinste straal van licht de duisternis een beetje minder donker maken..