AliceGrylls

Er is in mij een plek die ik nog steeds ontdek, een stille ruimte waar mijn verlangens, mijn herinneringen, mijn dromen en die bijna onbedwingbare drang om met oprechtheid te leven samenkomen.. Al lang tijd dacht ik dat je alle antwoorden moest hebben voordat je verder kon, dat je precies moest weten waar je naartoe moest, en dat je elke emotie moest begrijpen voordat je er ruimte aan gaf.. Daarna ontdekte ik dat het leven niet altijd zekerheden vereist, dat het ons soms gewoon uitnodigt om te wandelen, om om ons heen te kijken, om te luisteren naar wat zachtjes van binnen trilt, en om te accepteren dat sommige paden zich pas onthullen op het moment dat we de moed hebben ze te bewandelen.. Dus ik heb mezelf toestaan om niet meer alles te controleren, om een deel van mysterie in mijn dagen toe te laten, om een intuïtie, een ontmoeting, een landschap of gewoon dat vreemde gevoel te volgen dat ons fluistert dat er nog iets te ontdekken is.. En deze nieuwe vrijheid, begon ik te begrijpen dat voluit leven niet betekent dat je elk antwoord bezit, maar dat je er voldoende aanwezig bent om de vragen te verwelkomen die het leven op je pad legt..

Ik heb ook geleerd dat het liefhebben van jezelf niet betekent dat je jezelf op elk moment met bewondering moet bekijken, noch dat je moet geloven dat je perfect bent geworden.. Zelfliefde is veel subtieler, dieper, en soms bijna onzichtbaar.. Het ontstaat wanneer we stoppen met hard oordelen over onszelf, wanneer we begrijpen dat onze fouten onze waarde niet verminderen, wanneer we onze tegenstrijdigheden accepteren en stoppen met eisen aan ons eigen hart om anders te zijn dan wat het is.. Van jezelf houden betekent dat je je verleden kunt bekijken zonder het opnieuw te willen schrijven, en dat je de wonden erkent die hun sporen hebben achtergelaten, zonder hen de macht te geven om je toekomst te bepalen.. Het is leren om je grenzen, je behoeften, je stilte en zelfs je veranderingen te respecteren.. Er is iets diep romantisch aan deze manier om terug te keren naar jezelf, om jezelf te kiezen zonder arrogantie, om voor je innerlijke wereld te zorgen zoals je voor een kostbare plek zou zorgen, een plek waar niemand anders kan wonen in jouw plaats.. Hoe dichter ik bij mezelf kom, hoe meer ik ontdek dat ik niet iemand anders hoef te worden om een vol, mooi en gepassioneerd leven te verdienen..

De natuur heeft me deze waarheid geleerd met een eenvoud die ik nooit in boeken had kunnen leren.. Soms is het genoeg om naar de langzaam veranderende lucht te kijken, het licht dat over de straten glijdt, de wind die door de bomen waait, of de horizon die verdwijnt in oneindige tinten, om te begrijpen dat niets stilstaat.. Alles verandert, alles ademt, alles laat iets los om plaats te maken voor wat er daarna komt.. Er zijn dagen met veel zonlicht en andere, stillere dagen. Er zijn ochtenden waarin alles mogelijk lijkt en avonden waarin je gewoon even alleen wilt zijn met je gedachten.. Toch is geen van deze momenten nutteloos.. De schoonheid van de wereld ligt niet in haar perfectie, maar in haar beweging, in dat vermogen om te veranderen zonder haar essentie te verliezen.. Ik vind het mooi om te denken dat we vergelijkbaar zijn met die landschappen: soms rustig, soms onrustig, altijd in verandering.. En wanneer ik zonder specifiek doel loop, wanneer ik mijn stappen het pad laten bepalen, voel ik iets in me ontspannen, alsof de aarde zelf me eraan herinnert dat het niet nodig is om te rennen om ergens te komen..

Ik hou van het verkennen omdat elke nieuwe plek een ander deel van mij wakker maakt.. Een onbekende stad, een straat die ik nooit eerder had opgemerkt, een terras waar het licht anders valt, een weg die langzaam verder loopt van alles wat ik ken, kunnen poorten worden naar onverwachte emoties.. Voyager is niet alleen een verandering van omgeving; het is het accepteren van het feit dat je, voor een paar momenten, een nieuwsgierigere versie van jezelf wordt.. Het is alsof je toekijkt hoe gewoonten verdwijnen en je je laat verrassen door het nieuwe.. Ik vind het heerlijk om niet precies te weten wat me achter de volgende straat te wachten staat, om verschillende sferen, stemmen, manieren van leven en verhalen te ontdekken, die anders zijn dan de mijne.. Hoe meer ik reis, hoe meer ik begrijp dat de meest fascinerende ontdekkingstocht diegene is die zich binnenin je afspeelt.. Er zijn landschappen in ons die we nooit hebben bezocht, verlangens die we nooit aandurfden te beluisteren, dromen die we achter ons hebben gelaten omdat ze te groot leken.. Dus ik wil blijven reizen, zowel door de wereld als door mijn eigen hart, met dezelfde nieuwsgierigheid en met de wens om te ontdekken wat ik nog kan worden..

En dan zijn er nog de mensen, die aanwezigheden die soms onverwachts verschijnen en erin slagen om onze manier van kijken naar het leven te veranderen.. Sommige blijven maar een paar momenten, anderen blijven lang genoeg om een belangrijk onderdeel van ons verhaal te worden.. Er zijn gesprekken die ogenschijnlijk gewoon zijn, maar die toch jarenlang in ons geheugen blijven hangen, blikken die meer zeggen dan lange uitleg, en stilten die comfortabel worden omdat ze worden gedeeld met iemand die begrijpt dat het niet altijd nodig is om elk moment met woorden te vullen.. Ik hou van mensen die oprecht zijn, die niet proberen indruk te maken, die genoeg diepgang hebben om echt te luisteren en genoeg vrijheid om de ander te laten zijn zonder te willen veranderen.. Ik geloof dat de mooiste verbindingen ontstaan wanneer twee mensen elkaar kunnen ontmoeten zonder masker, met hun sterke punten, hun kwetsbaarheden, hun verlangens en hun imperfecties, en elkaar gewoon kunnen zeggen: ik zie je, ik luister naar je, en ik hoef je niet te bezitten om je aanwezigheid in mijn leven te waarderen..

Romantische liefde, zo lijkt het mij, is mooier wanneer het lijkt op een ontmoeting tussen twee vrije geesten, in plaats van een gevangenis gebouwd met mooie beloftes.. Ik vind het idee van een liefde die je graag wilt vasthouden, maar die je nooit dwingt om te blijven, geweldig.. Een liefde waarin je dichterbij kunt komen zonder te verdwijnen, waarin je kunt verlangen zonder te bezitten, waarin je tederheid kunt geven zonder dat de ander zijn of haar identiteit hoeft op te geven.. Er is een bijzondere sensualiteit in dit vertrouwen, in deze manier van iemand aankijken en het gevoel hebben dat iemands aanwezigheid ons niet alleen aantrekt door uiterlijk, maar door alles wat het onthult: de manier van spreken, lachen, denken, de wereld bekijken, en soms zwijgen.. Ik hou van die momenten waarin nabijheid bijna een geheime taal wordt, waarin een blik voldoende is om een gesprek voort te zetten, waarin een aanwezigheid een avond aangenamer kan maken zonder dat er grote verklaringen nodig zijn.. Voor mij betekent oprechte liefde, iemand toestaan om jouw wereld binnen te komen, terwijl je tegelijkertijd een deur openhoudt naar zijn of haar eigen wereld..

Met de tijd heb ik ook geleerd dat sommige verhalen een einde moeten hebben, zelfs als ze belangrijk waren.. Niet alles wat van ons weggaat is per se een verlies, en niet alles wat bij ons blijft is noodzakelijkerwijs bedoeld om eeuwig te duren.. Sommige mensen vergezellen ons gedurende een bepaalde periode, onthullen een deel van onszelf, leren ons een les, wekken een verlangen op of laten ons simpelweg zien wat we niet langer willen accepteren.. Ik ben gestopt met het beschouwen van mislukkingen als het einde.. Soms is het loslaten van iemand een manier om te respecteren wat er was, om te erkennen dat twee paden zich kunnen scheiden zonder dat de herinneringen vervalst raken.. Ik geef de voorkeur aan dankbaarheid voor de momenten die oprecht waren, in plaats van het verleden om te zetten in spijt.. Er is een bijzondere elegantie in het vertrekken wanneer je begrijpt dat blijven betekenen zou om jezelf te verraden.. Misschien is het volwassen worden juist leren om bepaalde dingen diep genoeg te waarderen om te weten wanneer je ze achter je moet laten..

Ik wil blijven ja zeggen tegen het leven, zelfs als ik niet weet waar dat ja me zal brengen.. Ja tegen spontane vertrekken, onverwachte gesprekken, nieuwe ervaringen, onbekende plekken, avonden die langer duren omdat niemand nog naar huis wil, en ochtenden waarin je wakker wordt met een nieuw idee en het gevoel dat er iets kan beginnen.. Ik wil die nieuwsgierigheid behouden die me aanzet om verder te kijken dan mijn gewoontes.. Ik wil de verschillende nuances van het leven ervaren, leren van mensen die niet op mij lijken, nieuwe plekken ontdekken die mijn manier van denken veranderen en mezelf de mogelijkheid geven om verrast te worden.. Ik wil niet een volledig voorspelbaar leven leiden, alleen omdat het gemakkelijker te controleren zou zijn.. Er is te veel schoonheid in het onverwachte, te veel mogelijkheden in een deur die we durven te openen.. Zelfs als sommige ervaringen hun deel van twijfel of pijn met zich meebrengen, kunnen ze ons ook een nieuw begrip van onszelf bieden.

Vandaag wil ik een leven opbouwen dat meer bij me past, een leven waarin de liefde voor mezelf niet losstaat van de liefde voor de wereld.. Ik wil voor mezelf kunnen zorgen, terwijl ik tegelijkertijd in staat ben om iets te geven, nieuwe horizonten te ontdekken en tegelijkertijd te genieten van de plekken waar ik me thuis voel, mensen ontmoeten zonder dat ik van hen vraag om de leegtes op te vullen die ik zelf moet leren op te vullen.. Ik wil vaker lachen, vaker naar de lucht kijken, zonder reden wandelen, naar de verhalen van anderen luisteren, verliefd worden op bepaalde momenten, zonder te eisen dat ze eeuwig duren.. Ik wil dichtbij me houden wat me vrede brengt en de moed hebben om me af te keren van wat mijn licht dooft.. Ik wil liefhebben met diepgang, maar ook met bewustzijn.. Intens verlangen, maar zonder mijn vrijheid te verliezen.. Ontdekken met nieuwsgierigheid, maar zonder te vergeten wie ik ben geworden tijdens de reis..

.

Vandaag wil ik een leven opbouwen dat meer bij me past, een leven waarin de liefde voor mezelf niet losstaat van de liefde voor de wereld.. Ik wil voor mezelf kunnen zorgen, terwijl ik tegelijkertijd in staat ben om iets te geven, nieuwe horizonten te ontdekken en tegelijkertijd te genieten van de plekken waar ik me thuis voel, mensen ontmoeten zonder dat ik van hen vraag om de leegtes op te vullen die ik zelf moet leren op te vullen.. Ik wil vaker lachen, vaker naar de lucht kijken, zonder reden wandelen, naar de verhalen van anderen luisteren, verliefd worden op bepaalde momenten, zonder te eisen dat ze eeuwig duren.. Ik wil dichtbij me houden wat me vrede brengt en de moed hebben om me af te keren van wat mijn licht dooft.. Ik wil liefhebben met diepgang, maar ook met bewustzijn.. Intens verlangen, maar zonder mijn vrijheid te verliezen.. Ontdekken met nieuwsgierigheid, maar zonder te vergeten wie ik ben geworden tijdens de reis..