AdaFerreira

Haal diep adem, voel de lucht je longen vullen en onthoud dat alles nu in orde is. Er is geen haast, geen eisen, alleen het heden nodigt u uit om te genieten van zijn zachtheid

Elke dag is een nieuwe kans om een betere versie van je verhaal te schrijven

Zelfbeheersing betekent niet dat je onderdrukt wat je voelt, maar dat je leert je emoties te herkennen, hun bestaan te accepteren en verstandig te handelen. Wanneer je ervoor kiest om te reageren in plaats van te reageren, word je de meester van je beslissingen en geen slaaf van je impulsen

Zelfs als je het gevoel hebt dat de storm vandaag te sterk is, onthoud dan dat wolken niet eeuwig duren. Achter elk moeilijk moment, is er altijd helderheid en licht te wachten

Kijk niet naar de klok; doe wat hij doet: vooruit blijven gaan

Dromen worden niet van de ene op de andere dag bereikt, maar elke stap, hoe klein ook, brengt je er dichterbij. Leef elke dag met het enthousiasme van de wetenschap dat je aan iets groots bouwt, iets dat helemaal van jou is

Onder de hemel, zo groot en breed, Onze harten vinden troost, zij aan zij. Wind kan veranderen, en getijden kunnen draaien, Maar in uw blik, de sterren nog steeds branden. Door storm en rust, door vreugde en pijn, fluistert Liefde zacht, als zomerregen. Geen afstand ver, geen tijd uit elkaar, Kon de band die het hart bindt breken.

In de stilte van het ochtendlicht, zie ik je gezicht, mijn hart neemt vlucht. Met elke blik, met elke zucht, U bent mijn aarde, mijn zee, mijn hemel. Uw stem, een melodie zacht en zoet, Gidsen mijn ziel, maakt me compleet. In uw omhelzing, vind ik mijn huis, Met u, ik ben nooit verloren, nooit alleen. Elk moment met u, puur en waar, In uw liefde, vind ik alles wat ik wist. Dus hier is mijn hart, voor altijd van jou, In jouw liefde, mijn geest stijgt.

witte klokken met pendelums van anise, harmonieën van glas waar mijn lippen puppets worden, en me meenemen naar een zachte rivier van warme stroom, waar ik droom met het zien van je blik. Maar ik weiger mijn ogen weer te openen, vanwege de oneindige wereld genaamd kus, waar een magere seconde een leven van geluk heeft, en de enige taal is de roos met je huid.. Laat me het ritme vinden dat tussen je ribben ligt, maar het voelt als ik je handen aanraak, en uitbreidt met elke adem, leidend me terug naar je mond.. Dus hoe veel ik mijn oogleden ook afscheide, ik zal terugkeren naar de plaats in het midden van je glimlach, maar niet voordat ik je gezicht bewonder, en dus een reden hebben om terug te keren..

Onder de zachte, zilveren gloed van de maan spreken onze zielen in stille fluistergeluiden, woorden die onuitgesproken zijn, maar toch diep bekend, samengeweven als oude rivieren. Jouw aanraking, een zacht briesje bij dageraad, wekt mijn hart, roert de vlam, in je omhelzing, ben ik herboren, en niets voelt ooit hetzelfde. Bij elke blik, de wereld vertraagt, je glimlach, een baken door de nacht, ik verlies mezelf, maar in jou ben ik gevonden, geleid door het pure licht van je liefde. Geen afstand, tijd, noch het lot kan de band die we delen verbreken, zo waar, zo diep, want in jouw hart, mijn huis maak ik, en in deze liefde, voor altijd houden.

In de stille diepten van jouw blik vind ik een warmte die nooit vervaagt, een vlam die brandt door eindeloze dagen, het pad verlicht dat liefde zachtjes baant. Je hartslag, stabiel als de zee, echo's een lied bedoeld voor mij, en in het ritme, ik ben vrij, om te dromen van alles wat we nog moeten worden. Geen storm kan het licht dat we delen verduisteren, noch de tijd wissen wat we zijn begonnen, want in je armen, ik ben me ervan bewust, onze liefde is een vuur, een rijzende zon. Samen zullen we elke beproeving onder ogen zien, onze harten in perfecte harmonie, met elke stap, met elke mijl, zal onze liefde bloeien onder de maan.

Over het zand van eindeloze tijd, onze liefde blijft, een heilig rijm. Geen kracht kan trekken, geen getij kan de band die we delen, wat er ook gebeurt. Jouw glimlach, een licht dat mijn hart verwarmt, zelfs als we werelden uit elkaar zijn. In jouw armen vind ik mijn vrede, een plek waar al mijn angsten loslaten. Door elke storm, door elk getij, sta ik bij je, aan je zijde. Onze liefde, een vlam die nooit sterft, brandt helder onder de sterrenhemel. Dus laat de jaren voorbij gaan, onze liefde zal nooit afscheid nemen. Want in dit leven en in het volgende, ben jij mijn enige, mijn uitverkorene.