ZoeBell

Έχω επίσης μια τρυφερή και στοργική πλευρά, γεμάτη τρυφερότητα, ειλικρινή χαμόγελα και απλό συναίσθημα. Μου αρέσουν τα κατοικίδια ζώα γιατί αντιπροσωπεύουν την πιο γλυκιά μου πλευρά, η οποία έρχεται σε μια υπέροχη αντίθεση με την πιο τολμηρή μου πλευρά. Αυτός ο συνδυασμός αποτελεί μέρος της ουσίας μου: ένας συνδυασμός αθωότητας και εξυπνάδας, γλυκύτητας και πάθους, αδιάφορων γέλων και σιωπηλών επιθυμιών..

Θέλω να μάθω να απολαμβάνω κάθε επιτυχία, χωρίς βιασύνη, να επιτρέψω στον εαυτό μου να αποτύχει και να προσπαθήσω ξανά, με περισσότερη δύναμη. Θέλω επίσης να δημιουργήσω έργα που με εμπνέουν, να περιβάλλω τον εαυτό μου με ανθρώπους που με παρακινούν και να ανοίξω σε ευκαιρίες που με κάνουν να εξελιχθώ. Επιδιώκω να ζήσω με περιέργεια, να φροντίζω τον εαυτό μου, τόσο μέσα όσο και έξω, και να χτίσω ένα μέλλον που συνδυάζει τα όνειρά μου με την ελευθερία να συνεχίσω να ανακαλύπτω ποιος είμαι και ποιος θέλω να γίνω..

Τα μάτια μας παίζουν ένα σιωπηλό παιχνίδι, μετακινώντας αόρατα κομμάτια που μας φέρνουν πιο κοντά, χωρίς όμως να μας ξεφεύγουν.. Το γέλιο σου διαλύει τις άμυνές μου, η εγγύτητά σου μοιάζει με μια ψιθυριστή υπόσχεση, σχεδόν αγγίξιμη.. Δεν υπάρχει ακόμα φιλί, μόνο αυτή η αυξανόμενη ζέστη, αυτός ο ρυθμός ανάμεσα στους χτύπους της καρδιάς, αυτή η επείγουσα ανάγκη που μετατρέπει τον κόσμο σε ένα απλό θόρυβο στο παρασκήνιο.. Και όταν, επιτέλους, τα χείλη σου συναντούν τα δικά μου, δεν είναι ένα φιλί, είναι η τελική σφραγίδα μιας συμφωνίας που γράφτηκε από την πρώτη ματιά..

Το κρασί στο ποτήρι σου τρέμει όταν με κοιτάς έτσι, σαν να ήταν τα χείλη μου ένα μυστικό και εσύ, η τέλεια συνομιλήτρια. Μιλάμε για τα πάντα, γελάμε με τα πάντα, και όμως, κάτω από την επιφάνεια, μια άλλη γλώσσα αρχίζει να σχηματίζεται. Παίρνεις μια γουλιά, το κόκκινο χρώμα του κρασιού αντικατοπτρίζει τη ζεστασιά του στόματος σου, και η απόσταση ανάμεσα σε εμάς διαλύεται σιγά σιγά, μέχρι που ο αέρας φαίνεται πολύ λεπτός για τα λόγια.

Είναι σαν μια νύχτα γεμάτη φως του φεγγαριού, φαντασμένη μέσα στο βελούδο, όπου το μυστήριο και η έλξη χορεύουν σιωπηλά. Περπατά με την σιγουριά αυτού που ξέρει ότι ο κόσμος γέρνει ελαφρώς καθώς περνάει, και το βλέμμα της, που καίει σαν φλόγα, καίει αλλά και καταναλώνει, αφήνοντας σημάδια που είναι ήδη αόρατα στο μάτι αυτού που τολμά να το κοιτάξει..

Μερικές φορές, αναρωτιέμαι πόσα όμορφα πράγματα περνούν μπροστά από εμάς χωρίς να αφιερώνουμε πραγματικά χρόνο για να τα παρατηρήσουμε.. Είμαστε τόσο απασχολημένοι να σκεφτόμαστε για το αύριο, να κυνηγάμε τους στόχους μας, να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι περιμένουν οι άλλοι από εμάς, που συχνά ξεχνάμε την διακριτική ομορφιά της παρούσας στιγμής.. Ωστόσο, μερικές φορές αρκεί μια ακτίνα ήλιου που διαπερνά ένα παράθυρο, μια ελαφριά αύρα στο πρόσωπο, μια συζήτηση που συνεχίζεται πολύ μετά την προβλεπόμενη ώρα ή μια ματιά που μας κάνει να χαμογελάσουμε χωρίς ιδιαίτερο λόγο για να νιώσουμε ότι η ζωή έχει μια πλούσια αξία που δεν μπορούμε να μετρήσουμε.. Θέλω να μάθω να ζω με περισσότερη επίγνωση, να μην θεωρώ τις συνηθισμένες μέρες απλώς ως διαλείμματα μεταξύ δύο σημαντικών γεγονότων..

Κάθε στιγμή μπορεί να περιέχει κάτι πολύτιμο, αν δεχτούμε να της αφιερώσουμε την προσοχή μας.. Δεν θέλω να περιμένω να είναι όλα τέλεια για να νιώσω ευτυχισμένη, ούτε να αναβάλλω τα όνειρά μου για μια εποχή όπου θα έχω τελικά τακτοποιήσει τα πάντα.. Θέλω να μπορώ να αναγνωρίζω την ομορφιά αυτών που ήδη υπάρχουν, διατηρώντας παράλληλα μέσα μου την επιθυμία να ανακαλύψω όσα με περιμένουν ακόμα.. Εξάλλου, η ζωή δεν αποτελείται μόνο από μεγάλες αποφάσεις και αξέχαστες στιγμές, αλλά και από αυτές τις σχεδόν αόρατες στιγμές που, όταν συνδυάζονται, καταλήγουν να μας αποκαλύπτουν ποιοι είμαστε..

Θα ήθελα να μάθω να κοιτάζω τον εαυτό μου με περισσότερη στοργή, χωρίς να προσπαθώ συνεχώς να διορθώσω κάθε λεπτομέρεια της προσωπικότητάς μου.. Για πολύ καιρό, είναι πιθανό να πιστεύουμε ότι η ευτυχία θα έρθει όταν έχουμε αλλάξει αρκετά πράγματα μέσα μας, όταν οι αμφιβολίες μας θα έχουν εξαφανιστεί, όταν θα είμαστε πιο σίγουροι για τον εαυτό μας ή όταν οι άλλοι θα μας κοιτάζουν με τον θαυμασμό που ελπίζουμε.. Όμως, ανακαλύπτω ότι η αγάπη για τον εαυτό μας ξεκινά ακριβώς όταν σταματάμε να αναβάλλουμε την δική μας ευτυχία σε ένα αβέβαιο μέλλον.. Μπορεί ακόμα να έχω πράγματα να μάθω και, παρόλα αυτά, να αξίζω λίγη καλοσύνη σήμερα..

Είναι ένας τρόπος για να διατηρήσουμε αυτό που είναι πιο προσωπικό για εμάς, να προστατεύσουμε την ενέργειά μας και να μας δώσει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια ζωή που μας αντιπροσωπεύει πραγματικά. Όσο περισσότερο μαθαίνω να σέβομαι τον εαυτό μου, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι δεν χρειάζεται να κερδίσω την αγάπη του εαυτού μου: μπορώ να αρχίσω προσφέροντάς την στον εαυτό μου..

Η φύση με εμπνέει επειδή φαίνεται να γνωρίζει ένα μυστικό που ξεχνάμε πολύ συχνά: τα πάντα έχουν τον δικό τους ρυθμό, και τίποτα πραγματικά ζωντανό δεν μπορεί να αναγκαστεί να ανθίσει πριν την ώρα του.. Μου αρέσει να παρατηρώ τα χρώματα του ουρανού να αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, να νιώθω τη φρεσκάδα του αέρα μετά τη βροχή, να θαυμάζω τις γραμμές ενός τοπίου που εκτείνεται μακριά και να ακούω αυτή την ιδιαίτερη ηρεμία που εμφανίζεται όταν απομακρυνόμαστε από την καθημερινή φασαρία.. Σε αυτές τις στιγμές, υπάρχει μια μορφή ελευθερίας που δεν χρειάζεται καμία εξήγηση..

Ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει χωρίς να χρειάζεται τον έλεγχό μας, οι εποχές ακολουθούν την πορεία τους, το φως επιστρέφει μετά το σκοτάδι και τα τοπία μεταμορφώνονται χωρίς να χάνουν όλη την ομορφιά τους.. Αυτό μου θυμίζει ότι κι εγώ μπορώ να περάσω από διαφορετικές περιόδους, χωρίς να θεωρώ κάθε αλλαγή ως μια απειλή.. Δεν χρειάζεται να είμαι πάντα το ίδιο άτομο, να νιώθω τα ίδια συναισθήματα ή να επιδιώκω αιώνια τους ίδιους στόχους.. Μπορώ να εξελιχθώ, να ξεκουραστώ, να αλλάξω κατεύθυνση και να ξεκινήσω ξανά όταν κάτι μέσα μου με ωθεί να ζήσω διαφορετικά.. Μου αρέσει αυτή η ιδέα ότι είμαστε μέρος ενός τεράστιου κόσμου, ότι οι ανησυχίες μας είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της ύπαρξης και ότι μερικές φορές αρκεί να σηκώσουμε το βλέμμα προς τον ορίζοντα για να βρούμε λίγη προοπτική.. Η φύση δεν απαντά σε όλες τις ερωτήσεις μου, αλλά με διδάσκει να τις αντιμετωπίζω με περισσότερη ηρεμία..

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που θα ήθελα να ανακαλύψω, τόσα μέρη που θα ήθελα να δω με τα δικά μου μάτια και τόσες εμπειρίες που θα μπορούσαν ακόμα να διευρύνουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τον κόσμο.. Ονειρεύομαι να περπατήσω σε πόλεις των οποίων δεν γνωρίζω τους δρόμους, να ανακαλύψω τοπία που με αφήνουν άφωνο, να καθίσω σε μια βεράντα και να παρακολουθήσω τη ζωή να εξελίσσεται γύρω μου σε μια γλώσσα που ίσως δεν γνωρίζω.. Μου αρέσει η ιδέα να βρίσκομαι κάπου όπου οι συνήθειές μου δεν μπορούν να αποφασίζουν για τα πάντα, όπου κάθε λεπτομέρεια γίνεται μια ευκαιρία για να παρατηρήσω, να μάθω και να εκπλαγώ.. Το Voyager μου επιτρέπει να κατανοήσω ότι ο κόσμος δεν περιορίζεται ποτέ σε αυτά που έχουμε ήδη γνωρίσει..

Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι σκέψης, παραδόσεις που αφηγούνται αρχαίες ιστορίες, άνθρωποι που μεγάλωσαν σε πραγματικότητες διαφορετικές από τη δική μας και ορίζοντες ικανοί να αλλάξουν την οπτική μας για πράγματα που νομίζαμε ότι γνωρίζουμε.. Αλλά θέλω επίσης να εξερευνήσω τους λιγότερο ορατούς χώρους: τις βαθύτερες επιθυμίες μου, τα όριά μου, τις αντιφάσεις μου και τα όνειρα που δεν έχω ακόμα τολμήσει να πάρω σοβαρά υπόψη.. Θέλω να διατηρήσω αυτή την περιέργεια που με ενθαρρύνει να ξεφεύγω από τις συνήθειές μου, γιατί κάθε εξωτερική ανακάλυψη μπορεί να ανοίξει μια εσωτερική πόρτα, και κάθε βήμα προς το άγνωστο μπορεί να με φέρει πιο κοντά σε ένα κομμάτι του εαυτού μου που δεν είχα ακόμα γνωρίσει..

Οι ανθρώπινες σχέσεις κατέχουν μια ξεχωριστή θέση σε αυτή την περιπέτεια, επειδή οι άλλοι μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε πτυχές της ζωής που ίσως δεν είχαμε ποτέ εξερευνήσει μόνοι μας.. Μου αρέσει να συναντώ ανθρώπους που έχουν τον δικό τους κόσμο, τις δικές τους πεποιθήσεις, τα δικά τους πάθη και αυτόν τον μοναδικό τρόπο να αφηγούνται όσα έχουν βιώσει.. Κάποιες μας διδάσκουν να βλέπουμε τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο, άλλες μας προσφέρουν μια αίσθηση ελαφρότητας, και μερικές μας συγκινούν με την ειλικρίνειά τους, χωρίς καν να προσπαθούν να το κάνουν..

Πιστεύω ότι οι πιο πολύτιμες συναντήσεις είναι αυτές στις οποίες μπορούμε να χαλαρώσουμε λίγο, να μιλήσουμε ελεύθερα και να ακούσουμε, χωρίς να χρειάζεται να μετατρέψουμε κάθε συζήτηση σε μια διαφωνία ή σε μια επίδειξη.. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ξέρουν να αναγνωρίζουν τα λάθη τους, που παραμένουν περίεργοι παρά τις εμπειρίες τους και που κατανοούν ότι κανείς δεν μπορεί να συνοψιστεί σε μια μόνο απόφαση, σε μια εμφάνιση ή σε μια περίοδο της ζωής του.. Εγώ επίσης θέλω να μάθω να προσφέρω αυτή την ποιότητα της παρουσίας, να μην ακούω μόνο για να απαντήσω, αλλά για να κατανοήσω αυτό που βρίσκεται πίσω από τις λέξεις.. Δεν μπορούμε πάντα να αλλάξουμε την κατάσταση κάποιου, ούτε να βρούμε τις τέλειες φράσεις για να απαλύνουμε τις ανησυχίες του, αλλά μερικές φορές μπορούμε να του προσφέρουμε κάτι βαθιά ανθρώπινο: χρόνο, προσοχή και την αίσθηση ότι δεν χρειάζεται να κρύψει όλα τα συναισθήματά του για να γίνει αποδεκτός..