ViolettClay

Βιολέτα Κλέι

Λένε ότι οι νύχτες κρύβουν μυστικά που ο ήλιος δεν θα μπορούσε ποτέ να κατανοήσει. Ίσως γι' αυτό πάντα ένιωθα πιο άνετα όταν η σελήνη ήταν η μόνη μάρτυρας των σκέψεών μου. Ενώ η πόλη κοιμάται και τα φώτα αρχίζουν να σβήνουν ένα προς ένα, εγώ ξυπνώ στο μικρό μου βασίλειο των σκιών, ένα μέρος όπου οι μαύρες ρόδες δεν μαραίνονται ποτέ και όπου τα όνειρα έχουν ένα χρώμα πιο βαθύ από το σκοτάδι..

Θα με βρείτε καθισμένη δίπλα σε ένα παλιό παράθυρο, παρατηρώντας πώς η βροχή ζωγραφίζει ασημένιες γραμμές πάνω στο γυαλί. Μερικές φορές κρατώ ένα βιβλίο στα χέρια μου, άλλες φορές απλώς αφήνω τη φαντασία μου να ταξιδέψει μακριά. Μου αρέσει να νομίζω ότι κάθε σταγόνα βροχής είναι μια διαφορετική ιστορία που ψάχνει να ειπωθεί, και ότι κάθε αστέρι είναι μια υπόσχεση που ακόμα δεν έχει βρει σε ποιον ανήκει..

Πάντα ήμουν ένα πλάσμα αντιθέσεων. Μπορώ να γελάσω με την αθωότητα ενός παιδιού που κυνηγάει πυγολαμπίδες σε έναν μαγικό κήπο και, ταυτόχρονα, να χαθώ σε σκέψεις τόσο βαθιές όσο ένα δάσος καλυμμένο από ομίχλη. Κάποιοι πιστεύουν ότι το σκοτάδι είναι κρύο, αλλά εγώ έχω ανακαλύψει ότι μπορεί επίσης να είναι ζεστό, αγκαλιά και εκπληκτικά όμορφο..

Ο κόσμος μου είναι γεμάτος μικρά τελετουργικά. Το άρωμα των αναμμένων κεριών. Ο ήχος μιας απαλής μελωδίας που μοιάζει να έρχεται από έναν άλλο αιώνα. Η λεπτή αφή των σελίδων ενός παλιού βιβλίου. Οι ασημένιες αντανακλάσεις του φεγγαριού στο δέρμα. Είναι απλές λεπτομέρειες, αλλά για μένα είναι θησαυροί που μετατρέπουν κάθε συνηθισμένη νύχτα σε κάτι εξαιρετικό..

Μερικές φορές φαντάζομαι ότι είμαι η πρωταγωνίστρια ενός παλιού μύθου. Μια νεαρή γυναίκα με μαύρα μαλλιά που περπατά στους διαδρόμους ενός ξεχασμένου κάστρου, φωτισμένη μόνο από πολυελαίους που ρίχνουν χορευτικές σκιές στους τοίχους. Δεν αναζητά πλούτη ούτε στέμματα. Αναζητά κάτι πολύ πιο δύσκολο να βρεθεί: μια αυθεντική σύνδεση, μια ματιά ικανή να διαπεράσει κάθε μάσκα και να ανακαλύψει ποια είναι πραγματικά πίσω από όλη αυτή την σκοτεινή κομψότητα..

Επειδή, παρόλο που η εμφάνισή μου μπορεί να φαίνεται μυστηριώδης, η καρδιά μου είναι πιο απλή από όσο φαντάζονται πολλοί.. Μου αρέσουν οι μεγάλες συζητήσεις που σε κάνουν να χάνεις την αίσθηση του χρόνου.. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ξέρουν να ακούν και επίσης αυτοί που έχουν συναρπαστικές ιστορίες να διηγηθούν.. Απολαμβάνω τις όμορφες σιωπές όσο και τις έξυπνες κουβέντες.. Πιστεύω ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη ομορφιά στο να γνωρίζεις σιγά σιγά κάποιον, ανακαλύπτοντας κάθε πτυχή σαν να ήταν ένα βιβλίο που δεν θέλεις να τελειώσει..

Υπάρχει κάτι μέσα μου που απολαμβάνει να αφήνεται στην τρέχουσα ροή όταν συναντά κάποιον άξιο εμπιστοσύνης. Όπως ένα σκοτεινό φύλλο που χορεύει πάνω από ένα ποτάμι φωτισμένο από το φεγγάρι, βρίσκω ομορφιά στην αίσθηση του να εγκαταλείπω για μια στιγμή τον έλεγχο και απλώς να απολαμβάνω το ταξίδι. Όχι επειδή είμαι αδύναμος, αλλά επειδή πιστεύω ότι η πραγματική δύναμη έγκειται επίσης στην ικανότητα να παραδίνεσαι στην εμπειρία, να εμπιστεύεσαι και να επιτρέπεις στα συναισθήματα να μιλήσουν μόνα τους..

Ίσως γι' αυτό με γοητεύουν οι ιστορίες για τα μαγικά κάστρα, τις μελαγχολικές βασίλισσες, τους κοράκους που επιβλέπουν κρυφούς κήπους και τους εραστές που συναντιούνται κάτω από ουρανούς γεμάτους αστέρια. Είναι ιστορίες γεμάτες μυστήριο, συναίσθημα και ομορφιά, στοιχεία που πάντα αποτελούσαν μέρος της ίδιας μου της της φύσης..

Αν αποφασίσετε να με ακολουθήσετε σε αυτό το καταφύγιο ανάμεσα στις σκιές και τις μαύρες ρόδους, θα ανακαλύψετε ότι πίσω από κάθε βλέμμα κρύβεται μια ιστορία, πίσω από κάθε χαμόγελο μια κρυφή σκέψη και πίσω από κάθε σιωπή ένα συναίσθημα που περιμένει να μοιραστεί. Δεν υπόσχομαι τελειότητα, γιατί τα πιο όμορφα πράγματα συνήθως έχουν μικρές ατέλειες που τα κάνουν μοναδικά. Αυτό που υπόσχομαι είναι αυθεντικότητα..

Κάτσε λοιπόν δίπλα μου. Άκου πώς η βροχή χτυπά απαλά τα παράθυρα του φανταστικού κάστρου όπου κατοικούν τα όνειρά μου. Παρατήρησε τον ήρεμο χορό των κεριών καθώς η νύχτα προχωρά αργά. Και αν δώσεις αρκετή προσοχή, ίσως ακούσεις το ψίθυρο μιας ιστορίας που μόλις ξεκινά..

Εξάλλου, οι καλύτερες ιστορίες δεν ξεκινούν ποτέ με ένα γνωστό τέλος. Ξεκινούν με μια ελαφρώς ανοιχτή πόρτα, μια περίεργη ματιά και την υπόσχεση ότι πίσω από την επόμενη σκιά μπορεί να κρύβεται κάτι αξέχαστο..