Versavi

Το όνομά μου είναι Τάνια. Αν με ρωτήσετε πώς είμαι, δυσκολεύομαι να απαντήσω με μία λέξη. Μπορώ να είμαι πολύ διαφορετική. Μπορώ να γελάσω δυνατά και ένα λεπτό αργότερα, μπορώ να σκεφτώ τόσο βαθιά που σταματάω να ακούω όλο τον κόσμο γύρω μου. Μπορώ να είμαι τόσο γλυκιά που θέλω να αγγίξω ολόκληρη τη ζωή μου με τα δάχτυλά μου..

Ή μπορώ να είμαι αυτός ο άνθρωπος που θα σας κοιτάξει στα μάτια και θα σας πει την αλήθεια που δεν θέλατε να ακούσετε. Και αυτό είναι πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο η ζωή μου δεν ήταν ποτέ εύκολη. Έχω μαύρα μάτια. Όχι απλώς σκούρα—απλώς μαύρα. Αυτά που οι άνθρωποι μερικές φορές προσπαθούν να διαβάσουν κάτι μέσα, αλλά δεν μπορούν πάντα. Μου έχουν πει συχνά ότι τα μάτια μου μπορεί να είναι επικίνδυνα..
Πάντα γελούσα. . Επειδή στην πραγματικότητα, υπάρχει πολλή τρυφερότητα κρυμμένη πίσω από αυτό το βλέμμα.. Απλώς δεν το δείχνω σε όλους.. Το χαμόγελό μου είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.. Εμφανίζεται απροσδόκητα. . Μπορώ να περπατήσω για πολύ καιρό, σοβαρά, σκεπτόμενη για τις δουλειές μου, ακούγοντας κάποιον και σχεδόν χωρίς να αλλάζω την έκφραση του προσώπου μου.. Και μετά κάποιος λέει κάτι αστείο - και αυτό είναι το τέλος.. Χαμογελάω.. Και εκείνη τη στιγμή, όπως μου είπαν, ολόκληρο το πρόσωπό μου άλλαζε.. Μου αρέσει το χαμόγελό μου.. Όχι επειδή νομίζω ότι είναι τέλειο.. Αλλά επειδή είναι αληθινό.. Μου αρέσει πολύ η αυθεντικότητα γενικά.. Δεν μου αρέσουν οι μάσκες. Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που λένε ένα πράγμα, σκέφτονται κάτι άλλο και κάνουν κάτι τρίτο. Μπορώ να ξεγελαστώ μία φορά.. Ίσως ακόμα και δύο φορές. . Αλλά την τρίτη φορά απλά θα φύγω.. Καμία φαινομενική απάτη.. Δεν υπάρχουν εξηγήσεις. . Χωρίς υπερβολές.. Επειδή έχω μάθει να κατανοώ: μερικές φορές, το να αποχωρήσεις σιωπηλά είναι πολύ πιο ισχυρό από το να προσπαθείς να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο εκατό φορές..

Τα μακριά μου μαλλιά ήταν πάντα ένα κομμάτι του εαυτού μου. Μου αρέσει ο τρόπος που κινούνται όταν περπατώ, ο τρόπος που φυσούν στον αέρα, ο τρόπος που πέφτουν στους ώμους μου. Όμως, όταν μιλάμε για το σώμα μου, πάντα ήταν τα πόδια μου αυτά που τραβούσαν την περισσότερη προσοχή. Μακριά, λεπτά, περιτριγυρισμένα από τατουάζ..

Στην πραγματικότητα, τα τατουάζ στο σώμα μου δεν είναι απλά σχέδια. Κάθε ένα από αυτά συμβολίζει κάτι. Κάποια μου θυμίζουν ανθρώπους. Κάποια είναι στιγμές. Κάποια είναι πόνος. Και κάποια είναι πράγματα που έχω βιώσει. Υπάρχουν πολλές ιστορίες στο σώμα μου. Αν με κοιτάξετε επιφανειακά, ίσως νομίσετε ότι είμαι απλώς ένα κορίτσι με τατουάζ. Αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά, κάθε σχέδιο μπορεί να σας πει κάτι για μένα..
Σχετικά με το ποιος ήμουν.. Σχετικά με το ποιος/ποια έγινα.. Και για αυτούς που δεν θα είμαι ποτέ ξανά.. Δεν φοβάμαι να είμαι ο εαυτός μου.. Αυτό είναι πιθανότατα ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που έχω μάθει.. Δεν θέλω να μου συμπαθούν όλοι.. Δεν θέλω να νιώθω άνετα.. Δεν θέλω να πω τι αναμένεται από εμένα.. Αν δεν μου αρέσει κάτι, θα το πω.. Αν αγαπώ, θα το πω.. Αν πληγωθώ, δεν θα προσποιηθώ ότι όλα είναι εντάξει.. Και αν ένα άτομο συμπεριφέρεται άδικα, δεν θα παραμείνω σιωπηλός απλώς και μόνο επειδή η αλήθεια μπορεί να είναι δυσάρεστη.. Έπρεπε να πληρώσω για αυτή την ειλικρίνεια.. Μερικές φορές, οι άνθρωποι προσβάλλονταν.. Κάποιος με χαρακτήρισε αυστηρό.. Κάποιος είπε ότι ήμουν πολύ ειλικρινής. . Κάποιος απλά σταμάτησε να επικοινωνεί μαζί μου.. Και ξέρετε κάτι; Δεν το μετανιώνω.. Επειδή προτιμώ να είμαι μόνος παρά να περιβάλλομαι από ανθρώπους που πρέπει να υποδυθούν έναν ρόλο.. Αλλά υπάρχει ένα πράγμα που οι άνθρωποι συχνά δεν βλέπουν.. Πίσω από την ειλικρίνειά μου, κρύβεται ένα πολύ ευαίσθητο κορίτσι.. Αυτός που μπορεί να ακούσει ένα άτομο για ώρες, αν αυτός το χρειάζεται.. Αυτός που θυμάται τις μικρές λεπτομέρειες.. Αυτός που μπορεί να αγοράσει στον φίλο του τον αγαπημένο του καφέ απλώς και μόνο επειδή αυτός περνούσε έξω από μια καφετέρια και τον θυμήθηκε.. Αυτός που μπορεί να αγκαλιάσει χωρίς να χρειάζεται να πει τίποτα.. Αυτός που αγαπά τα βράδια, όταν μπορείς να καθίσεις κάπου κοντά στο παράθυρο, να ακούσεις μουσική και να σκεφτείς τη ζωή.. Δεν έχω κρύο.. Είμαι απλώς προσεκτικός.. Η καρδιά μου δεν είναι ανοιχτή σε όλους.. Αλλά αν αφήσω κάποιον να με γνωρίσει, τότε αυτός βλέπει το αληθινό μου εγώ.. Χωρίς φίλτρα. Κανένας όμορφος μύθος.. Δεν υπάρχουν παιχνίδια. Μια φορά, στέκομαι μπροστά στον καθρέφτη και κοιτάζω τον εαυτό μου.. Στα μαύρα μάτια. Στα μακριά μαλλιά. Στο τατουάζ.. Στην αντανάκλασή μου, η οποία με γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.. And suddenly I thought: "Έχετε περάσει τόσα χρόνια προσπαθώντας να εξηγήσετε στους ανθρώπους γιατί είστε έτσι όπως είστε.. Και γιατί;" Χαμογέλησα.. Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, δεν ένιωθα την ανάγκη να εξηγήσω τίποτα.. Ήμουν απλώς ο εαυτός μου..