VeronicaMarie

⋆❀⋆ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΜΑΡΙ⋆❀⋆

Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται δημιουργώντας φασαρία. Άλλοι, αντίθετα, έρχονται σαν ένα απαλό τραγούδι που δεν παρατηρείς αμέσως, αλλά που τελικά μένει μαζί σου όλη την ημέρα. Νομίζω ότι είμαι λίγο και των δύο. Λένε ότι είμαι διασκεδαστική, και ναι, είμαι. Μου αρέσει να γελάω δυνατά, να σχεδιάζω πράγματα της τελευταίας στιγμής, να μετατρέπω μια συνηθισμένη συζήτηση σε μια αξέχαστη νύχτα. Μου αρέσει να παίζω, να προκαλώ χαμόγελα, να νιώθω ότι η ζωή δεν χρειάζεται να είναι πάντα τόσο σοβαρή.

Αλλά έχω και μια άλλη πλευρά. Μια που δεν φαίνεται πάντα στην αρχή. Αυτή η απρόβλεπτη πλευρά. Αυτή η "λίγο τολμηρή" που εμφανίζεται όταν την περιμένουν λιγότερο. Μιλάω για αυτή την ενέργεια που σπάει τις ρουτίνες. Για αυτή την ικανότητα να αλλάζει την ατμόσφαιρα με μια ματιά, με μια φράση, με μια αυθόρμητη απόφαση. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ακολουθώντας ένα σενάριο, και άλλοι που γεννήθηκαν για να αυτοσχεδιάζουν. Εγώ ανήκω στους δεύτερους..

Ίσως γι' αυτό κάποιες φορές, στην αρχή, οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πώς να με διαβάσουν.. Επειδή μπορώ να γελάω δυνατά μια στιγμή και την επόμενη να σωπαίνω, παρατηρώντας τα πάντα.. Επειδή μου αρέσει η γλυκύτητα, αλλά μου αρέσει επίσης το μυστήριο.. Επειδή δεν χρειάζεται να τραβώ συνεχώς την προσοχή για να γίνω αντιληπτός.. Υπάρχει ένα είδος μαγείας στο να μην αποκαλύπτεις τα πάντα αμέσως.. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλοι φαίνεται να εξηγούνται υπερβολικά: τι νιώθουν, τι θέλουν, τι σκέφτονται, τι θα κάνουν αύριο και μεθαύριο.. Όλα είναι ορατά, άμεσα, διαφανή.. Και παρόλο που αυτό έχει κάτι όμορφο, νομίζω επίσης ότι το μυστήριο εξακολουθεί να έχει δύναμη.. Όχι για να χειραγωγήσω, αλλά για να διατηρήσω ζωντανή την περιέργεια..

Μερικές φορές, το να είσαι "λίγο τολμηρή" σημαίνει ακριβώς αυτό: να μην είσαι εντελώς προβλέψιμη. Σημαίνει να τολμήσεις να ξεφύγεις από τα συνηθισμένα. Να λες αυτό που σκέφτεσαι όταν όλοι περιμένουν σιωπή. Να φεύγεις όταν θα μπορούσες να μείνεις. Να γελάς όταν η ατμόσφαιρα είναι υπερβολικά σοβαρή. Ή να κρατάς μια απόσταση όταν κάποιος νομίζει ότι σε γνωρίζει απόλυτα. Γιατί η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν καταφέρνει ποτέ να γνωρίσει πλήρως ένα άτομο. Υπάρχει πάντα κάτι παραπάνω κάτω από την επιφάνεια. Και ίσως εκεί βρίσκεται το ενδιαφέρον..

Μου αρέσει να εκπλήσσω τους ανθρώπους.. Όχι από εγωισμό, αλλά επειδή πιστεύω ότι οι πιο αξιομνημόνευτοι άνθρωποι είναι αυτοί που ξεπερνούν τις προσδοκίες.. Αυτές που δεν μοιάζουν με μια επαναλαμβανόμενη ιστορία.. Αυτές που έχουν στρώματα.. Αυτές που μπορούν να είναι τρυφερές και γενναίες ταυτόχρονα.. Χάος και ηρεμία. Φως και φωτιά. Υπάρχουν αυτοί που συγχέουν την ένταση με το δράμα.. Αλλά δεν είναι το ίδιο.. Η έντονη ζωή, όταν την απολαμβάνουμε, είναι πάθος για τη ζωή.. Δεν είναι να συμβιβαστεί κανείς με ανούσιες συζητήσεις ούτε με αμυδρές συναισθήματα.. Είναι η επιθυμία να νιώθεις τα πράγματα πραγματικά, ακόμα και αν αυτό σημαίνει μερικές φορές να ρισκάρεις..

Και ναι, ίσως έχω λίγο από αυτό.. Μου αρέσει η αδρεναλίνη του απροσδόκητου.. Οι ξαφνικές αλλαγές στα σχέδια. Οι συζητήσεις που ξεκινούν αθώες και καταλήγουν να αποκαλύπτουν μυστικά.. Μου αρέσει αυτό το συναίσθημα του να μην ξέρω ακριβώς τι θα συμβεί μετά.. Επειδή εκεί, στο απρόβλεπτο, είναι συχνά εκεί που γεννιέται το καλύτερο της ζωής.. Ίσως γι' αυτόν τον λόγο, ορισμένοι άνθρωποι πλησιάζουν με περιέργεια και λίγο φόβο.. Επειδή υποψιάζονται ότι μαζί μου τίποτα δεν θα είναι απολύτως βαρετό.. Και ειλικρινά, έχουν δίκιο.. Δεν γεννήθηκα για να είμαι μια σιωπηλή εκδοχή του εαυτού μου..