MelanieDiiaz

Κατά τη διάρκεια της παραμονής της, η Melanie συμμετείχε σε τελετές των Wayuu και έμαθε τις μυθολογίες τους, καθώς και τις προκλήσεις που αντιμετώπιζαν λόγω της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. Αισθάνθηκε μια βαθιά σύνδεση με τις ιστορίες τους για αντίσταση και άρχισε να κατανοεί τη σημασία της διατήρησης όχι μόνο της βιοποικιλότητας, αλλά και της πολιτιστικής ποικιλομορφίας. Επέστρεψε από την La Guajira με μια νέα αποστολή: να προωθήσει τον σεβασμό προς τις αυτόχθονες κουλτούρες..

Εδώ, στη γη των Wayuu —μιας αυτόχθονης κοινότητας γνωστής για την ανθεκτικότητά της και τη βαθιά σύνδεσή της με τα στοιχεία της φύσης—, η Giulia βρήκε μια εσωτερική γαλήνη που δεν είχε ξαναζήσει. Περνούσε μέρες διαλογιζόμενη ανάμεσα στους αμμόλοφους, παρατηρώντας πώς ο άνεμος δημιουργούσε νέα σχήματα στην άμμο, και ολόκληρα βράδια κάτω από έναν γεμάτο αστέρια ουρανό που έμοιαζε να αφηγείται τις ιστορίες του σύμπαντος..

Μετά την παραμονή της στον Αμαζόνιο, η Τζούλια έλκεται από ένα άλλο άκρο της Κολομβίας: την έρημο Γκουαχίρα στα βορειοανατολικά της χώρας. Το άνυδρο τοπίο, με τους φαινομενικά ατελείωτους αμμόλοφους και τον απέραντο ουρανό που άγγιζε τον ορίζοντα, ήρθε σε έντονη αντίθεση με τις καταπράσινες ζούγκλες και τα βουνά που είχε εξερευνήσει. Ήταν στη Γκουαχίρα που η Τζούλια βίωσε ένα είδος πνευματικής αναγέννησης.

Ήταν εκεί που συνειδητοποίησε ότι η διατήρηση δεν αφορά μόνο την προστασία της γης, αλλά και την προστασία των πολιτισμών και των αρχαίων γνώσεων που έχουν συνυπάρξει με αυτήν για χιλιάδες χρόνια. Αυτή η εμπειρία μεταμόρφωσε την οπτική του για τη δουλειά του και του έδωσε έναν νέο σκοπό: να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των αυτόχθονων κοινοτήτων και να μάθει από αυτές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας διατήρησης..

Υπάρχουν στιγμές που καταλαβαίνουμε ότι περάσαμε πολύ χρόνο ψάχνοντας αλλού αυτό που απλά περίμενε να αναγνωριστεί μέσα μας.. Έχω βιώσει αυτό το συναίσθημα της συνεχούς αναζήτησης προς τα έξω, σαν να πίστευα ότι μια συνάντηση, ένα μέρος ή μια νέα εμπειρία θα μπορούσαν τελικά να αποκαλύψουν το άτομο που ήθελα να γίνω.. Μετά, άρχισα να ακούω αυτή την εσωτερική φωνή που συχνά είχα αφήσει να σιωπά.. Δεν μου ζητούσε να αλλάξω, απλώς να την ακούσω.. Από τότε, προχωρώ με την παράξενη και υπέροχη αίσθηση ότι ανακαλύπτω κάθε μέρα ένα νέο κομμάτι του εαυτού μου, ένα κομμάτι που ήταν πάντα εκεί, αλλά απλώς περίμενε να του δώσω την προσοχή μου..

Έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου στις στιγμές που νιώθω δυνατός, αλλά κυρίως στις στιγμές που αμφιβάλλω.. Είναι εύκολο να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου όταν όλα φαίνονται να πάνε καλά, όταν τα έργα προχωρούν και όταν η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου είναι γεμάτη αυτοπεποίθηση.. Όμως, η πραγματική αγάπη για τον εαυτό μας εμφανίζεται όταν αποδεχόμαστε και τις πιο ευάλωτες μέρες, όταν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να επιβραδύνει, να μην έχει όλες τις απαντήσεις και να ξεκινά ξανά όσες φορές χρειάζεται.. Σήμερα, δεν προσπαθώ πλέον να είμαι τέλειος για να αξίζω την δική μου στοργή.. Προτιμώ να είμαι ειλικρινής, παρών και ικανός να αναγνωρίσω την ομορφιά του δικού μου μονοπατιού..

Η φύση μου δίδαξε πολλά για αυτόν τον τρόπο ύπαρξης.. Μερικές φορές, αρκεί να απομακρυνθούμε από τον θόρυβο, να παρατηρήσουμε ένα τοπίο να απλώνεται μπροστά μας ή να νιώσουμε τον αέρα να αλλάζει με την πάροδο των ωρών, για να κατανοήσουμε ότι τα πάντα έχουν τον δικό τους ρυθμό.. Τίποτα δεν χρειάζεται να είναι μόνιμο για να είναι υπέροχο.. Το φως αλλάζει, τα τοπία αποκτούν νέες αποχρώσεις, οι μέρες αρχίζουν και τελειώνουν, και όμως κάθε στιγμή έχει κάτι μοναδικό.. Παρατηρώντας αυτή την απλότητα, κατάλαβα ότι κι εγώ μπορούσα να αλλάξω, χωρίς να φοβάμαι να χάσω αυτό που είμαι..

Μου αρέσει αυτό το αίσθημα ελευθερίας που νιώθεις όταν ανακαλύπτεις ένα μέρος για πρώτη φορά.. Να περπατάς χωρίς να γνωρίζεις ακριβώς τι βρίσκεται στο τέλος του δρόμου, να αφήνεις την περιέργεια να καθοδηγεί τα βήματά σου, να κοιτάζεις γύρω σου με την αίσθηση ότι όλα μπορούν να γίνουν μια ανακάλυψη.. Η εξερεύνηση του κόσμου μου επιτρέπει να κατανοήσω καλύτερα τι συμβαίνει μέσα μου.. Κάθε νέος ορίζοντας φαίνεται να ανοίγει μια διαφορετική πόρτα, κάθε εμπειρία μου προσφέρει ένα νέο ερώτημα και κάθε ερώτημα με φέρνει λίγο πιο κοντά στο άτομο που θέλω να γίνω..

Και μετά υπάρχουν οι άνθρωποι, αυτές οι απρόβλεπτες συναντήσεις που μπορούν να μετατρέψουν μια συνηθισμένη μέρα σε μια πολύτιμη ανάμνηση.. Μου αρέσει να γνωρίζω κάποιον σταδιακά, να μαθαίνω τον τρόπο σκέψης του, να ακούω αυτά που δεν λέει πάντα με λόγια.. Μου αρέσει όταν η εμπιστοσύνη χτίζεται φυσικά, όταν δύο άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν τις ιστορίες τους χωρίς να χρειάζεται να τις διακοσμήσουν.. Υπάρχει μια ιδιαίτερη ομορφιά σε αυτή την αμοιβαία ανακάλυψη, σε αυτό το αίσθημα της συνάντησης με κάποιον που δεν είναι εκεί για να γεμίσει ένα κενό, αλλά για να δημιουργήσει μαζί μας έναν νέο χώρο..