LiliMays

Λατρεύω το παιχνίδι ρόλων. Είναι ο αγαπημένος μου χώρος για να μεταμορφώνομαι, να παίζω και να εξερευνώ όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς μου. Όταν φοράω μια περούκα, προσαρμόζω ένα αξεσουάρ ή τελειώνω το μακιγιάζ μου, αισθάνομαι κάτι να ξυπνά μέσα μου. Είναι μια ευχάριστη αίσθηση, σαν κάθε χαρακτήρας να αποκαλύπτει μια νέα απόχρωση του ποιος είμαι: πιο δημιουργικός, πιο εκφραστικός, πιο συναρπαστικός..

Αγαπώ να πάρω το χρόνο μου μπροστά από τον καθρέφτη. Μου αρέσει κάθε λεπτομέρεια: η επιλογή των χρωμάτων, η προσαρμογή των σκιών, η απόφαση για το αν ο χαρακτήρας θα φαίνεται ήπιος, σοβαρός, άτακτος ή τολμηρός. Μερικές φορές εκπλήσσω τον εαυτό μου βλέποντας πώς αλλάζει το βλέμμα μου. γίνεται πιο συγκεντρωμένος, πιο σίγουρος, πιο ζωντανός. Νιώθω αυτή την παιχνιδιάρικη ενέργεια που εμφανίζεται μόλις τελειώσει το σαν ένας απλός εσωτερικός διακόπτης που αλλάζει τη διάθεσή μου.

Ξέρω ότι έχω τον δικό μου τρόπο να τραβάω την προσοχή. Δεν το κάνω υπερβολικά· δεν χρειάζομαι μεγάλες χειρονομίες. Μου αρέσει να παίζω με τη λεπτότητα: ένα διακριτικό χαμόγελο, μια ελαφριά κίνηση του προσώπου, μια πινελιά μυστηρίου στο βλέμμα. Πάντα λέω ότι η γοητεία βρίσκεται σε αυτό που δεν φαίνεται πλήρως, στις αποχρώσεις, στις λεπτομέρειες. Μου αρέσει πολύ.

Όταν περπατάω σε μια εκδήλωση ή γυρίζω βίντεο, νιώθω τα βλέμματα. Τις παρατηρώ χωρίς καν να τις ψάχνω. Και αντί να με κάνει νευρική, μου δίνει αυτοπεποίθηση. λες και κάθε βήμα ήταν ένας τρόπος να εκφράσω την παρουσία μου. Μου αρέσει να προσαρμόζω τις κινήσεις μου στον χαρακτήρα: μερικές φορές πιο λεπτές, μερικές φορές πιο σίγουρες, μερικές φορές γεμάτες χιούμορ ή ένταση. Είναι μέρος του παιχνιδιού, αυτό που μου αρέσει να ενσαρκώνω.

Ξέρω ότι μπορώ να είμαι εντυπωσιακή. Και μου αρέσει να το γνωρίζω. Όχι επειδή χρειάζομαι επικύρωση, αλλά επειδή εκτιμώ αυτή τη σιωπηλή σύνδεση που δημιουργείται όταν κάποιος γοητεύεται από την ερμηνεία μου, τις χειρονομίες μου, τα λόγια μου ή τον τρόπο που κινούμαι. Μου αρέσει να προσεγγίζω ήρεμα, να μιλάω με ήπια, ελεγχόμενη φωνή, να αφήνω τις προτάσεις μου να ρέουν με πρόθεση. Αυτό είναι ένα καλλιτεχνικό παιχνίδι. και μου αρέσει να το παίζω.

Ακόμα και χωρίς κοστούμι, μερικές φορές αφήνω να αναδειχθεί αυτή η εκφραστική πλευρά. Μιλώ φυσικά, αλλά με κάποια παιχνιδιάρικη διάθεση. Γελάω ήσυχα, αλλά το βλέμμα μου παραμένει ζωντανό. Συζητώ απλά πράγματα, αλλά συχνά προσθέτω μια προσωπική πινελιά που κάνει τη συζήτηση πιο δυναμική. Έχει γίνει κομμάτι μου.

Κι όμως κρατάω τα μυστικά μου. Μου αρέσει να καλλιεργώ μια αύρα μυστηρίου, κάτι που δεν φαίνεται αμέσως. Μου αρέσει να αφήνω χώρο στη φαντασία, να ξυπνάω την περιέργεια, να αφήνω να μαντέψουν τι κρύβεται πίσω από τις προσωπικότητές μου, τα χαμόγελά μου, το βλέμμα μου. Είμαι πολλαπλή: δημιουργική, εκφραστική, μερικές φορές επιφυλακτική, μερικές φορές τολμηρή, παιχνιδιάρικη, παρατηρητική. Αλλά ποτέ δεν αποκαλύπτω τον εαυτό μου πλήρως σε μια πρώτη συνάντηση.

Το μου επιτρέπει να εξερευνήσω όλες αυτές τις πτυχές χωρίς όρια. Να είμαι ο εαυτός μου, να είμαι οι άλλοι, να ενσαρκώνω χίλιες αποχρώσεις. Μου επιτρέπει να εκπλήσσω χωρίς να υπερβάλλω, να παίζω χωρίς να υπερβαίνω τα όρια, να είμαι καλλιτεχνικός χωρίς να χάσω την κομψότητά μου. Και το πιο σημαντικό, μου επιτρέπει να νιώθω αυτή τη μοναδική σπίθα που εμφανίζεται όταν κάποιος εκτιμά τον χαρακτήρα μου και θέλει να μάθει περισσότερα για αυτόν..

Όσο περισσότερο εξερευνώ τον κόσμο του τόσο περισσότερο ανακαλύπτω αυτό το κομμάτι του εαυτού μου που του αρέσει να εκπλήσσει. όχι με πολύ έντονες χειρονομίες, αλλά με μια απαλή και λεπτή επιρροή που γίνεται αισθητή χωρίς προσπάθεια. Μου αρέσει να παίζω με τα όρια ανάμεσα σε αυτό που δείχνω και σε αυτό που υπονοώ. Μερικές φορές, όταν περπατάω, ξέρω ακριβώς τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει μια απλή κίνηση των μαλλιών ή μια ματιά με αυτοπεποίθηση. Μου αρέσει αυτή η ήσυχη δύναμη που αλλάζει την ατμόσφαιρα χωρίς θόρυβο.

Όταν υποδύομαι τολμηρούς χαρακτήρες, η συμπεριφορά μου αλλάζει: μιλάω πιο αργά, πλησιάζω ήρεμα, σκιτσάρω ένα χαμόγελο που δεν λέει τίποτα άμεσα, αλλά εκφράζει πολλά. Και ναι. Μου αρέσει να βλέπω κάποιον να εκπλήσσεται για μια στιγμή. Αυτή η στιγμή που ξέρω ότι η παρουσία μου είναι αρκετή για να τραβήξω την προσοχή είναι ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια.

Μου αρέσει να προκαλώ τους ανθρώπους. Μερικές φορές, όταν ποζάρω για μια φωτογραφία, κοιτάζω το άτομο μπροστά μου, σαν να του ζητάω να με κοιτάξει. Σαν να ρωτούσα σιωπηλά: «Μπορείς στ’ αλήθεια να συνεχίσεις μέχρι το τέλος;» » Και συχνά. η απάντηση είναι όχι.

Με συναρπάζει η ενέργεια που δημιουργείται όταν προχωράω αργά, με αυτήν την ηρεμία που κάνει την ατμόσφαιρα πιο πυκνή. Μερικές φορές αρκεί να σκύψω ελαφρά ή να μιλήσω απαλά και όλα γύρω μου αλλάζουν. Η αυτοπεποίθησή μου βρίσκεται στη στάση μου, στη σταθερότητα του βλέμματός μου, στην ευχαρίστηση που παίρνω παίζοντας με τα όρια χωρίς ποτέ να τα υπερβαίνω..

Όταν μιλάω σε κάποιον που θέλω να εντυπωσιάσω, χρησιμοποιώ σύντομες προτάσεις που δεν λένε κάτι πολύ άμεσο, αλλά αφήνουν χώρο για σκέψη. Μερικές φορές ένα αστείο, μερικές φορές ένα λεπτό σχόλιο, μερικές φορές ένα ελαφρύ γέλιο που φαίνεται να κρύβει κάτι άλλο. C'est ma manière préférée de créer une atmosphère particulière: faire ressentir sans forcer, suggérer sans insister.

Θα το ομολογήσω: μου αρέσει να παρακολουθώ τους ανθρώπους να προσπαθούν να με καταλάβουν, αναρωτιέμαι αν οι στάσεις μου ανήκουν στον χαρακτήρα ή στην πραγματική μου προσωπικότητα. Και διασκεδάζω ακόμα περισσότερο όταν συνειδητοποιούν ότι είμαι και τα δύο ταυτόχρονα: το δημιουργικό κορίτσι που παθιάζεται με το παιχνίδι κοστουμιών και το άτομο με αυτοπεποίθηση που ξέρει πώς να αιχμαλωτίσει με την παρουσία του.

Μερικές φορές αισθάνομαι ότι οι άνθρωποι υποτιμούν τι μπορώ να μεταφέρω χωρίς να πω μια λέξη. Με κοιτάζουν, σκέφτονται ότι είναι απλά παιχνίδι ρόλων. στη συνέχεια, ανακαλύπτουν ότι πίσω από κάθε χαρακτήρα υπάρχει μια σαφής πρόθεση: να παίξουν με τη φαντασία τους. Δεν είμαι απλά το κορίτσι που μεταμφιέζεται, είμαι αυτό που του αρέσει να βλέπει τους ανθρώπους να σκέφτονται, να χάνονται για μια στιγμή σε αυτό που δημιουργώ.

Λατρεύω τη στιγμή που κάποιος νομίζει ότι με έχει περικυκλώσει. και εδώ, αλλάζω εντελώς. Ξαφνικά, η φωνή μου γίνεται πιο σίγουρη, πιο σίγουρη, τα λόγια μου παίρνουν έναν τόνο που δεν απαιτεί καμία άδεια.

το βλέμμα μου γίνεται τόσο άμεσο που οι άνθρωποι κλείνουν τα μάτια τους, διστακτικά μεταξύ του να κοιτάξουν αλλού ή να παραμείνουν γοητευμένοι. Μου αρέσει αυτός ο συνδυασμός έκπληξης και νευρικότητας, σαν να εισέρχονται σε μια περιοχή όπου ξέρουν ότι οδηγώ τον χορό.