LiiaWow

Το όνομά μου είναι Λία. Μου αρέσει η ησυχία. Όχι η ησυχία που καταπιέζει, αλλά η ησυχία που σε περιβάλλει — σαν μια απαλή αύρα δίπλα στο νερό, όταν τα κύματα αγγίζουν ελάχιστα την ακτή. Σε τέτοιες στιγμές νιώθω πραγματικά..

Έχω μακριά μαλλιά — σκούρα, πυκνά, φτάνουν μέχρι τους ώμους μου, σαν να θέλουν και αυτά να κρυφτούν από τον περιττό θόρυβο του κόσμου. Μερικές φορές τα μαζεύω πρόχειρα όταν πιάνω τα πινέλα. Και μερικές φορές τα αφήνω χαλαρά — τότε μυρίζουν χρώματα, καφέ και λίγη ελευθερία..

Ζωγραφίζω. Δεν είναι απλώς ένα χόμπι — είναι η γλώσσα μου. Δεν μπορώ πάντα να εκφράσω με λόγια αυτά που νιώθω, αλλά μπορώ να τα μεταδώσω με τα χρώματα. Υπάρχει πολύ νερό στις ζωγραφιές μου: λίμνες, η θάλασσα, αντανακλάσεις του ουρανού. Ίσως επειδή νιώθω μια γαλήνη κοντά στο νερό, η οποία λείπει τόσο πολύ από τους ανθρώπους..

Μου αρέσει να πηγαίνω κάπου μόνος μου - σε μια λίμνη, στη θάλασσα. Να καθίσω με έναν καφέ, ζεστό και αρωματικό, από εκείνους που καίνε τα χείλη και σε αναζωογονούν λίγο. Και να παρατηρώ. Απλά να παρατηρώ. Χωρίς βιασύνη..

Μου αρέσει όταν με παρατηρούν.. Όχι δυνατά, όχι για επίδειξη — αλλά σιωπηλά.. Όταν ένα άτομο βλέπει όχι μόνο το πρόσωπό μου, αλλά και αυτό που βρίσκεται πίσω από αυτό.. Όταν με αντιμετωπίζουν με σεβασμό. Όταν νιώθω ότι με εκτιμούν — όχι για κάτι συγκεκριμένο, αλλά απλώς έτσι, για αυτό που είμαι.. Είναι ένα σπάνιο συναίσθημα, αλλά όταν εμφανίζεται, γίνομαι πιο ήρεμος.. Το βράδυ, μπορώ να τυλιχτώ σε μια κουβέρτα και να βάλω μια ταινία.. Το καλύτερο είναι κάτι ελαφρύ, κωμικό, κάτι που θα σε κάνει να γελάσεις χωρίς κανένα λόγο.. Ή ίσως ένας ντετέκτιβ - για να λύσει μυστήρια, να κάνει εικασίες και να χαθεί λίγο στην πλοκή.. Μου αρέσει να νιώθω πώς η ιστορία επιμηκύνεται..

Μου αρέσει το νόστιμο φαγητό - όχι μόνο να το τρώω, αλλά να νιώθω τη γεύση. Όπως και στη ζωή: δεν μου αρέσει να βιάζομαι. Μου αρέσει να νιώθω. Και ξέρετε, μερικές φορές μου φαίνεται ότι είμαι σαν ένας πίνακας που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Με τους κατάλληλους ανθρώπους, γίνομαι πιο φωτεινή. Με τους λάθος, απλώς καλύπτομαι με στρώματα μπογιάς. Αλλά ξέρω ένα πράγμα με σιγουριά: αξίζω να με προσέξετε προσεκτικά. Όπως όταν κοιτάζετε κάτι πραγματικό..