FerAram

Οι Υποσχέσεις της Νύχτας

Στην απαλή ημίφωτιση όπου η σιωπή ψιθυρίζει,

Τα σώματά μας αντικατοπτρίζουν τον ίδιο πόνο..

Η σελήνη, μέσα από τη σκιά, παρατηρεί τον αναταραχό μας.,

Και ο χρόνος σταματάει το φτερό του μέσα στη χαρά του..

Σχεδιάζω με τα δάχτυλά μου στο δέρμα σου

Ένας μυστικός χάρτης με σαφώς καθορισμένα όρια.,

Όπου κάθε ρίγος αποκαλύπτει την ένταση της επιθυμίας.,

Γεννημένος για να παραδοθεί στην άκρη της απόλαυσης..

Τα μάτια σου είναι εστίες όπου φλέγεται η ψυχή μου.,

Και η ελαφριά σου ανάσα τροφοδοτεί τη φλόγα..

Κάτω από τις αργές μου χάδια, το δέρμα σου εξακολουθεί να ζητάει.

Αυτό το ατελείωτο ρίγος που διαπερνά το σώμα σου..

Τα χέρια μου γλιστρούν αθόρυβα κατά μήκος των καμπυλών σου.,

Ενώ τα βλέμματά μας αγάπης στρέφονται,,

Αιχμάλωτοι ενός αρχαίου και βαθύ μαγνητισμού.,

Ποιοι μας παρασέρνουν, συνεργοί, στα πιο χαμηλά βάθη..

Χείλος με χείλος, οι αναπνοές μας αναμιγνύονται.,

Σε έναν αργό χορό, που για εμάς είναι αιώνιος..

Αφήνεις να διαφύγει ένα αναστεναγμό τρυφερότητας.,

Ενώ απαντώ με μια χάρη..

Ο έξω κόσμος εξαφανίζεται και ξεχνιέται.,

Μόνο αυτή η φλόγα μας ενώνει πλέον.,

Μια συμφωνία συμφωνιών και συγκινήσεων.,

Ας αφήσουμε τα δέρματά μας να αγκαλιάσουν και να επαναλαμβάνουν σε τραγούδια.

Κάθε χιλιοστό του σώματός σου γίνεται ένας τόπος.

Ας αφήσω τα χείλη μου να εξερευνήσουν με μυστήριο.

Ως κατακτητής διψασμένος για την τρυφερότητά σου,

Χτυπώντας τον τρελό ρυθμό της καρδιάς μου.

Αλλάξτε ρούχα, προσφέρετε τον εαυτό σας σε αυτό το φλογερό κύμα.,

Ενώ η νύχτα, συνένοχη και γεμάτη πάθος,

Επιβληθείτε στις κινήσεις σας με μια βελούδινη απαλότητα.,

Όπου όλα φαίνονται επιτρεπτά, όλα είναι προορισμένα..

Τα κύματα της επιθυμίας ανεβαίνουν και μας κατακλύζουν.,

Καθώς τα δύο μας σώματα συγχωνεύονται σε ένα..

Περισσότερα όρια, περισσότερες σκιές ούτε δικαιολογίες.

Μόνο αυτά τα φώτα έχουν σημασία, κρυμμένα μέσα στα σπίτια..

Και όταν η αυγή τελικά έρθει να μας ξαφνιάσει.,

Θα ξέρουμε ότι η αγάπη κατάφερε να μας κατανοήσει.,

Αφήνοντας στις δερμάτιές μας, σαν ένα πολύτιμο σφραγίδα.,

Η αντήχηση αυτής της νύχτας που αφιερώθηκε στους θεούς..

Οι Υποσχέσεις της Νύχτας

Στην απαλή ημίφωτιση όπου η σιωπή ψιθυρίζει,

Τα σώματά μας αντικατοπτρίζουν τον ίδιο πόνο..

Η σελήνη, μέσα από τη σκιά, παρακολουθεί τον ενθουσιασμό μας.,

Και ο χρόνος σταματά την πτήση του μέσα στην αγάπη του..

Σχεδιάζω με την άκρη των δαχτύλων μου στο δέρμα σου

Ένας μυστικός χάρτης κάτω από τα αστέρια,

Κάθε ρίγος προδίδει την φλόγα της επιθυμίας.,

Δημιουργήθηκε για να αφεθεί κανείς στην πιο αυθεντική απόλαυση..

Τα μάτια σου είναι φωτιές όπου καίγεται η ψυχή μου.,

Και η ελαφριά σου αναπνοή τροφοδοτεί τη μαγεία..

Κάτω από τις αργές μου χάδια, το δέρμα σου εξακολουθεί να ζητάει.

Αυτό το απέραντο ρίγος που κάνει το σώμα σου να ερωτευτεί..

Τα χέρια μου γλιστρούν αθόρυβα κατά μήκος των καμπυλών σου.,

Ενώ οι αγάπες μας ματιές κινούνται και αναστατώνονται,,

Αιχμάλωτοι ενός αρχαίου και βαθύ μαγνητισμού.,

Μας απομακρύνει, εμάς τους συνεργούς, από τον κόσμο..

Στο στόμα με το στόμα, οι αναπνοές μας ενσωματώνονται.,

Σε έναν αργό χορό όπου οι αισθήσεις βυθίζονται..

Αφήνεις να διαφύγει ένα αναστεναγμό τρυφερότητας.,

Ενώ εγώ απαντώ με μια χάρη. Ο εξωτερικός κόσμος εξαφανίζεται και ξεχνιέται.,

Δεν υπάρχει παρά αυτή η φωτιά που μας ενώνει και μας παραπλανά.,

Μια συμφωνία αρμονιών και λεπτών ρίγους.,

Όταν τα δέρματά μας αγκαλιάζονται, επαναλαμβάνονται παρόμοια συναισθήματα..

Κάθε χιλιοστό του σώματός σου γίνεται ένας κόσμος.

Ας αφήσω τα χείλη μου να εξερευνήσουν, χωρίς κανέναν πόλεμο.,

Ως κατακτητής διψασμένος για την γλυκύτητά σου.,

Χτυπώντας τον παράλογο ρυθμό μιας αγκαλιάς.

Ω, εσύ, προσφέρεσαι σε αυτό το φλογερό κύμα.,

Ενώ η νύχτα, σύμμαχος και γεμάτη πάθος,,

Επιβληθείτε στις κινήσεις μας με μια βελούδινη αίσθηση.,

Όπου όλα επιτρέπονται, όλα είναι προορισμένα..

Τα κύματα της επιθυμίας ανεβαίνουν και μας κατακλύζουν.,

Ενώ τα δύο μας σώματα ενωμένα γίνονται σε ένα..

Όσο περισσότεροι περιορισμοί, τόσο περισσότερες σκιές, χωρίς κανένα λόγο.,

Μόνο αυτά τα ατελείωτα ρίγη μετράνε..

Και όταν η αυγή τελικά έρθει να μας ξυπνήσει.,

Γνωρίζουμε ότι η αγάπη κατάφερε να μας αγγίξει.,

Αφήνοντας πάνω στο δέρμα μας, σαν ένα πολύτιμο σφραγίδα.,

Η ηχώ αυτής της νύχτας και η λαμπρή της λήθη..

Οι Υποσχέσεις της Νύχτας

Στην απαλή σκιά όπου η σιωπή υφαίνει απαλά.,

Τα σώματά μας αντικατοπτρίζουν τη φωτιά που καίει και χωρίζει..

Η σελήνη, μέσα στο σκοτάδι, παρακολουθεί το γλυκό μας συναίσθημα.,

Καθώς ο χρόνος κρατάει την αναπνοή του σε βαθιά αφοσίωση.

Με τις άκρες των δακτύλων μου,

Σχεδιάζω πάνω στο δέρμα σου.

Ένας μυστικός χάρτης όπου ξεκινούν νέοι κόσμοι.,

Όπου κάθε ρίγος αποκαλύπτει την φλόγα της επιθυμίας.,

Γεννημένος για να υποταχθεί, άγριος και ανεξέλεγκτος..

Τα μάτια σου είναι εστίες όπου η ψυχή μου φλέγεται.,

Και η απαλή σου ανάσα τρέφει την απεριόριστη επιθυμία..

Κάτω από τις αργές μου κινήσεις, το σώμα σου ζητάει περισσότερα.

Αυτή την άπειρη δόνηση την εξερευνάς απαλά..

Τα χέρια μου γλιστρούν αθόρυβα κατά μήκος της ζεστής καμπύλης σου.,

Ενώ τα βλέμματά μας, αλληλοβλέποντάς μας, πυροδοτούν κάθε νεύρο.,

Αιχμάλωτοι ενός αρχαίου, μαγνητικού σχεδίου.,

Αυτό μας οδηγεί βαθιά εκεί όπου οι ρυθμοί μας συγχρονίζονται..

Χείλος με χείλος, η αναπνοή μας θα ενωθεί.,

Σε έναν αργό, ατέλειωτο χορό που δεν θα τελειώσει ποτέ..

Άφησες να διαφύγει ένας αναστεναγμός γεμάτος τέτοια τρυφερότητα.,

Ενώ σου απαντώ, αγκαλιά με σφιχτά..

Ο κόσμος έξω ξεθωριάζει, ξεχνιέται και γίνεται κρύος.,

Υπάρχει μόνο αυτή η φωτιά που καίει, για να κρατηθεί.,

Μια συμφωνία που γεννήθηκε από ρίγη και συγχορδίες.,

Ότι το δέρμα μας συνδέθηκε σε μυστικές συμφωνίες..

Κάθε μικρό μέρος του σώματός σου είναι ένας νέος τόπος.,

Αυτό που τα χείλη μου εξερευνούν στον πρωινό δροσιάς της νύχτας.,

Όπως ένας κατακτητής διψασμένος για την γλυκιά σου ανάσα,

Χορεύοντας έναν ρυθμό που αψηφά τον ίδιο τον θάνατο..

Κάνεις μια καμπύλη με την πλάτη σου προς το λαμπερό κύμα.,

Ενώ η νύχτα, ένας σύντροφος τόσο δυνατός και γενναίος,

Ενσωματώνει όλες τις κινήσεις μας σε ένα απαλό, μεταξένιο φως.,

Όπου όλα υπόσχονται και τίποτα δεν αρνείται..

Τα κύματα της επιθυμίας υψώνονται και κατακλύζουν.,

Καθώς τα δύο ξεχωριστά μας σώματα ενώνονται μαζί..

Δεν υπάρχουν πλέον όρια, ούτε σκιές, ούτε φόβοι.,

Μόνο αυτές οι λαμπερές σπίθες, μέσα από τα χρόνια που περνούν..

Και όταν η αυγή τελικά έρχεται για να σπάσει το ξόρκι,,

Θα γνωρίζουμε την ιστορία που λένε τα σώματά μας.,

Αφήνοντας πάνω στο δέρμα μας, σαν μια σφραγίδα τόσο λαμπερή,

Η αιώνια αντήχηση αυτής της παθιασμένης νύχτας..