Davianna

Μου αρέσει η στιγμή που η πόρτα του αυτοκινήτου κλείνει απαλά και ο κόσμος φαίνεται να μένει έξω.. Μέσα, υπάρχει μόνο εγώ, οι σκέψεις μου και το απαλό άρωμα του αρώματος που αγγίζει το δέρμα τόσο απαλά όσο ο ήλιος κατά τη διάρκεια της ημέρας.. Κοιτάζω στον καθρέφτη - τα σκούρα μαλλιά μου πέφτουν απαλά σε κύματα στους ώμους μου, λαμπερά στο φως, σαν να απορροφούν όλες τις αποχρώσεις του βράδυ.. Τα μάτια μου είναι καφέ, αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά, έχουν την ίδια πράσινη λάμψη με τη θάλασσα πριν από το ηλιοβασίλεμα.. Μερικές φορές μου φαίνεται ότι αποθηκεύουν περισσότερα από όσα έχω χρόνο να πω. Μου αρέσει η στιγμή που η πόρτα του αυτοκινήτου κλείνει αθόρυβα και ο κόσμος φαίνεται να μένει έξω.. Μέσα, υπάρχει μόνο εγώ, οι σκέψεις μου και το απαλό άρωμα του αρώματος που αγγίζει το δέρμα τόσο απαλά όσο ο ήλιος κατά τη διάρκεια της ημέρας.. Κοιτάζω στον καθρέφτη - τα σκούρα μαλλιά μου πέφτουν απαλά σε κύματα στους ώμους μου, λαμπερά στο φως, σαν να απορροφούν όλες τις αποχρώσεις του βράδυ.. Τα μάτια μου είναι καφέ, αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά, έχουν την ίδια πράσινη λάμψη με τη θάλασσα πριν από το ηλιοβασίλεμα.. Μερικές φορές μου φαίνεται ότι έχουν περισσότερα πράγματα να πουν από ό,τι έχω χρόνο να ακούσω..

Ξέρω ότι είμαι καλή. Δυστυχώς, για μένα η ομορφιά δεν είναι απλώς θέμα εξωτερικής εμφάνισης. Είναι στο βλέμμα, στη γλυκύτητα, στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι το φως και τον εαυτό μου σε νέα πράγματα. Είμαι λεπτομερής - μου αρέσει να παρατηρώ τις λεπτομέρειες, να διαβάζω ανάμεσα στις γραμμές, να αντιλαμβάνομαι τις συναισθηματικές καταστάσεις των ανθρώπων ακόμα και πριν πω μια λέξη. Και ίσως, αξίζει να μου δώσουν μια σωστή ώθηση..

Ξεκινάω το αυτοκίνητο, αλλά δεν βιάζομαι να ξεκινήσω. Μου αρέσει αυτή η κατάσταση — όταν ολόκληρος ο κόσμος μπορεί να περιμένει. Μετά κατευθύνομαι προς τη θάλασσα. Εκεί όπου ο ορίζοντας διαλύεται στο φως, και ο ήλιος αγγίζει αργά το νερό, σαν να αποχαιρετά απαλά τη μέρα. Βγαίνω, πατάω με γυμνά πόδια στην ζεστή άμμο. Ο αέρας παίζει με τα μαλλιά μου, και νιώθω πώς σε αυτές τις στιγμές γίνομαι ακόμα πιο ζωντανή. Κλείνω τα μάτια, αφήνω τον ήλιο να αγγίξει το πρόσωπό μου, και μέσα μου αναδύεται ένα ήσυχο, βαθύ συναίσθημα ευτυχίας..

Μου αρέσουν οι άνθρωποι. Μου αρέσει να κοιτάζω στα μάτια τους, να ακούω τις ιστορίες τους, να νιώθω την ενέργεια του καθενός. Μου είναι εύκολο να βρίσκομαι κοντά τους, είναι εύκολο να βρω κοινά ενδιαφέροντα, είναι εύκολο να αφήσω μια θετική εντύπωση. Δεν υποκρίνομαι - απλά είμαι αυτό που είμαι, και αυτό είναι αρκετό. Και μετά υπάρχει το φαγητό. Νόστιμο, ζωντανό, αληθινό. Απολαμβάνω κάθε μπουκιά, κάθε γεύση. Για μένα, είναι επίσης ένα κομμάτι της ζωής - τόσο σημαντικό όσο οι συζητήσεις, όσο η αφή του ήλιου, όσο ο ήχος των κυμάτων..

Μου αρέσει να ζω όμορφα. Στα συναισθήματα, στις στιγμές, στις λεπτομέρειες. Μου αρέσει να είμαι ο εαυτός μου — μια γυναίκα με μαύρα μαλλιά, βαθιά μάτια και μια ανοιχτή καρδιά, που ξέρει πώς να νιώθει, να σκέφτεται, να θαυμάζει και να ζει στο έπακρο. Και όταν το βράδυ τελικά αγκαλιάζει την πόλη, επιστρέφω στο αυτοκίνητο. Κλείνω την πόρτα. Χαμογελώ στην αντανάκλασή μου — και συνεχίζω, προς εκεί που μια άλλη μέρα, μια άλλη ιστορία, μια άλλη ζωή μέσα σε αυτή τη ζωή με περιμένει..