AriaRoa

Με λένε Άρια και είμαι 35 ετών. Γεννήθηκα υπό το ζώδιο του Καρκίνου, πράγμα που σημαίνει ότι είμαι συναισθηματική, διαισθητική και πολύ συνδεδεμένη με τον εσωτερικό μου κόσμο. Με τα χρόνια, έχω ανακαλύψει ότι αυτά τα χαρακτηριστικά ορίζουν πραγματικά ποια είμαι και πώς αλληλεπιδρώ με τον κόσμο.

Από τότε που ήμουν μικρό παιδί, ο χορός ήταν ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου. Θυμάμαι τα πρώτα μαθήματα μπαλέτου, με τα μικρά μου πόδια να προσπαθούν να ακολουθήσουν τις κομψές κινήσεις της δασκάλας μου.. Με την πάροδο του χρόνου, το μπαλέτο έδωσε τη θέση του σε άλλα στυλ χορού, από το σύγχρονο έως το χιπ-χοπ.. Ο χορός είναι ο τρόπος μου να εκφράζω τον εαυτό μου, να απελευθερώνω τα συναισθήματα που μερικές φορές συσσωρεύονται μέσα μου. Όταν χορεύω, νιώθω μια βαθιά σύνδεση με το σώμα και την ψυχή μου, είναι σαν ο εξωτερικός κόσμος να εξαφανίζεται και να μένουμε μόνο εγώ και η μουσική.

Η ανάγνωση είναι μια άλλη από τις αγαπημένες μου δραστηριότητες. Με συναρπάζει να βυθίζομαι στις σελίδες ενός καλού βιβλίου, να χάνομαι σε ιστορίες που με μεταφέρουν σε διαφορετικούς κόσμους και μου επιτρέπουν να ζω πολλαπλές ζωές μέσα από τους χαρακτήρες. Συχνά περνάω ώρες σε βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες, αναζητώντας νέα βιβλία που θα τροφοδοτήσουν τη φαντασία και την περιέργειά μου. Τα αγαπημένα μου είδη είναι η φαντασία και η επιστημονική φαντασία, αν και απολαμβάνω επίσης την κλασική λογοτεχνία και την ποίηση

Εκτός από την ανάγνωση, μου αρέσει να ζωγραφίζω και να σχεδιάζω. Από μικρή είχα πάντα ένα μολύβι ή ένα πινέλο στο χέρι μου, δημιουργώντας κόσμους και χαρακτήρες που αντικατοπτρίζουν τα όνειρα και τα συναισθήματά μου.. Η τέχνη είναι το καταφύγιο μου, ένας χώρος όπου μπορώ να είμαι πλήρως ο εαυτός μου χωρίς κριτική ή περιορισμούς. Μου αρέσει να πειραματίζομαι με διαφορετικές τεχνικές και στυλ, από απαλές, αιθέριες ακουαρέλες μέχρι ζωντανά, υψηλής ενέργειας ακρυλικά. Κάθε έργο είναι ένα κομμάτι μου, ένας τρόπος να αποτυπώσω αυτό που νιώθω και σκέφτομαι σε μια δεδομένη στιγμή

Παρά τις πολλές δραστηριότητες, απολαμβάνω επίσης στιγμές ηρεμίας και περισυλλογής. Ως καλός Καρκίνος, εκτιμώ πολύ το σπίτι μου και τον χρόνο μου μόνος μου. Μου αρέσει να δημιουργώ μια ζεστή ατμόσφαιρα στον προσωπικό μου χώρο, περιτριγυρισμένη από πράγματα που αγαπώ και με εμπνέουν. Μερικές φορές απλά κάθομαι στο παράθυρο, βλέποντας τη βροχή να πέφτει ή τον ήλιο να δύει, επιτρέποντάς μου να νιώθω και να επεξεργάζομαι κάθε στιγμή της ζωής.

Στον ψίθυρο του ανέμου που χορεύει, ανάμεσα στα δέντρα που τραγουδούν το τραγούδι του, κρύβεται ένας κόσμος άπειρης ελπίδας, όπου η ψυχή συναντά τη λογική της. Το ποτάμι μουρμουρίζει ιστορίες του παρελθόντος, ενώ τα αστέρια υφαίνουν όνειρα καθώς περνούν και το φεγγάρι, με την παράξενη λαμπρότητά του, καθοδηγεί τα βήματα εκείνων που τολμούν να αγαπήσουν.

Ας περπατήσουμε ξυπόλητοι στο γρασίδι, ας αφήσουμε τον χρόνο να χαθεί στο χθες, γιατί σε αυτό το δάσος όπου η σιωπή βράζει, η αγάπη ανθίζει χωρίς φόβο να χαθεί. Τυλιγμένοι στα φύλλα, λουσμένοι στο φεγγάρι, ας γίνει ο χτύπος της καρδιάς μας ένα τραγούδι, όπως ο Αδάμ και η Εύα στην αιώνια ευτυχία τους, ας αφήσουμε τη νύχτα να μας ερωτευτεί ξανά.

Ας ψιθυρίσει ο άνεμος αρχαία μυστικά, ιστορίες εραστών που δεν έφυγαν ποτέ, ας χαϊδέψει το αεράκι το δέρμα σου σαν παλτό, και τα χέρια μου να σε βρουν, σαν να ήξεραν ήδη. Η γη είναι το κρεβάτι μας, ο ουρανός η στέγη μας, κάθε αστέρι προσέχει, συνένοχος και διακριτικός, και το άρωμα του δάσους, τόσο αγνό, τόσο φτιαγμένο, αναμιγνύεται μαζί μας, πάθος που ερμηνεύει. Μεταξύ του ψίθυρου των φύλλων και του τραγουδιού των γρύλων, ο κόσμος μας σταματά, τα υπόλοιπα απομακρύνονται, δύο γυμνές ψυχές, ενωμένες στη λάμψη, κάτω από την πανσέληνο που ποτέ δεν μας αφήνει. Ας μην πεθάνει αυτή η νύχτα, ας είναι αιώνια, σαν τον ήχο της αγάπης σε μια χαμένη γωνιά, ας μας βρει η αιωνιότητα γραμμένους, στο δέρμα του δάσους, σε ένα φλεγόμενο φιλί.