AliceGrylls

Μέσα μου υπάρχει ένα μέρος που ακόμα ανακαλύπτω, ένας ήσυχος χώρος όπου συναντιούνται οι επιθυμίες μου, οι αναμνήσεις μου, τα όνειρά μου και αυτή η σχεδόν ανεξέλεγκτη επιθυμία να ζήσω με ειλικρίνεια.. Για πολύ καιρό, πίστευα ότι έπρεπε να έχω όλες τις απαντήσεις πριν προχωρήσω, να γνωρίζω ακριβώς πού να πάω, να κατανοώ κάθε συναίσθημα πριν του δώσω μια θέση.. Μετά, ανακάλυψα ότι η ζωή δεν απαιτεί πάντα βεβαιότητες, ότι μερικές φορές απλώς μας καλεί να περπατήσουμε, να κοιτάξουμε γύρω μας, να ακούσουμε αυτό που τρέμει απαλά μέσα μας και να αποδεχτούμε ότι ορισμένες διαδρομές αποκαλύπτονται μόνο όταν τολμούμε να τις ακολουθήσουμε.. Έτσι, επέτρεψα στον εαυτό μου να μην ελέγχει τα πάντα, να επιτρέψει σε ένα μέρος μυστηρίου να εισέλθει στις μέρες μου, να ακολουθήσω μια διαίσθηση, μια συνάντηση, ένα τοπίο ή απλώς αυτό το παράξενο συναίσθημα που μου ψιθυρίζει ότι υπάρχει ακόμα κάτι να ανακαλύψω.. Και σε αυτή τη νέα ελευθερία, άρχισα να καταλαβαίνω ότι το να ζεις πλήρως δεν σημαίνει να έχεις κάθε απάντηση, αλλά να είσαι αρκετά παρούσα για να δεχτείς τις ερωτήσεις που η ζωή θέτει στο δρόμο μας..

Έμαθα επίσης ότι η αγάπη για τον εαυτό μας δεν σημαίνει να κοιτάζουμε τον εαυτό μας με θαυμασμό σε κάθε στιγμή, ούτε να πιστεύουμε ότι έχουμε γίνει τέλειοι.. Η αγάπη για τον εαυτό είναι πολύ πιο διακριτική, πιο βαθιά, σχεδόν αόρατη μερικές φορές.. Εμφανίζεται όταν σταματάμε να μιλάμε στον εαυτό μας με σκληρότητα, όταν κατανοούμε ότι τα λάθη μας δεν μειώνουν την αξία μας, όταν αποδεχόμαστε τις αντιφάσεις μας και όταν σταματάμε να απαιτούμε από την καρδιά μας να είναι διαφορετική από αυτό που είναι.. Να αγαπάς τον εαυτό σου σημαίνει να μπορείς να κοιτάξεις το παρελθόν σου χωρίς να θέλεις να το ξαναγράψεις, να αναγνωρίσεις τις πληγές που άφησαν το σημάδι τους, χωρίς να επιτρέψεις σε αυτές να καθορίσουν το μέλλον μας.. Είναι να μαθαίνεις να σέβεσαι τα όριά σου, τις ανάγκες σου, τις σιωπές σου και ακόμη και τις αλλαγές σου.. Υπάρχει κάτι βαθιά ρομαντικό σε αυτόν τον τρόπο επιστροφής στον εαυτό μας, στην επιλογή του εαυτού μας χωρίς αλαζονεία, στην φροντίδα του εσωτερικού μας κόσμου, όπως θα φροντίζαμε έναν πολύτιμο τόπο στον οποίο κανείς άλλος δεν μπορεί να ζήσει στη θέση μας.. Όσο περισσότερο πλησιάζω στον εαυτό μου, τόσο περισσότερο ανακαλύπτω ότι δεν χρειάζεται να γίνω κάποιος άλλος για να αξίζω μια γεμάτη, όμορφη και συναρπαστική ζωή..

Η φύση μου δίδαξε αυτή την αλήθεια με μια απλότητα που δεν θα μπορούσα ποτέ να μάθω από τα βιβλία.. Μερικές φορές, αρκεί να παρατηρήσουμε πώς ο ουρανός αλλάζει αργά, πώς το φως γλιστρά στους δρόμους, πώς ο άνεμος διαπερνά τα δέντρα ή πώς ο ορίζοντας χάνεται σε άπειρες αποχρώσεις, για να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν παραμένει ακίνητο.. Όλα εξελίσσονται, όλα αναπνέουν, όλα εγκαταλείπουν κάτι για να αφήσουν χώρο σε αυτό που έρχεται.. Υπάρχουν μέρες φωτεινές και άλλες πιο ήσυχες, πρωινά όπου όλα φαίνονται δυνατά και βράδια όπου απλά χρειάζεται να μείνεις μόνη σου με τις σκέψεις σου.. Ωστόσο, καμία από αυτές τις στιγμές δεν είναι άχρηστη.. Η ομορφιά του κόσμου δεν βρίσκεται στην τελειότητά του, αλλά στην κίνησή του, στην ικανότητα να αλλάζει χωρίς να χάνει την ουσία του.. Μου αρέσει να νομίζω ότι είμαστε σαν αυτά τα τοπία: μερικές φορές ήρεμα, μερικές φορές ταραγμένα, πάντα σε μεταμόρφωση.. Και όταν περπατώ χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, όταν αφήνω τα βήματά μου να καθορίσουν τη διαδρομή, νιώθω κάτι μέσα μου να χαλαρώνει, σαν να με υπενθυμίζει η ίδια η γη ότι δεν είναι απαραίτητο να τρέχουμε για να φτάσουμε κάπου..

Μου αρέσει να εξερευνώ γιατί κάθε νέος τόπος ξυπνά ένα διαφορετικό κομμάτι μέσα μου.. Μια άγνωστη πόλη, ένας δρόμος που δεν είχα ποτέ παρατηρήσει, μια βεράντα όπου το φως πέφτει διαφορετικά, ένας δρόμος που απομακρύνεται σιγά σιγά από όλα όσα γνωρίζω, μπορούν να γίνουν πύλες προς απροσδόκητα συναισθήματα.. Το Voyager δεν είναι απλώς μια αλλαγή σκηνικού. Είναι η αποδοχή του να γίνεις, για λίγα στιγμές, μια πιο περίεργη εκδοχή του εαυτού σου.. Είναι να παρατηρεί κανείς τις συνήθειες να εξαφανίζονται και να αφήνει τα νέα πράγματα να μας εκπλήσσουν.. Μου αρέσει αυτό το συναίσθημα του να μην ξέρω ακριβώς τι με περιμένει πίσω από την επόμενη γωνία, να ανακαλύπτω διαφορετικές ατμόσφαιρες, φωνές, τρόπους ζωής και ιστορίες από τις δικές μου.. Όσο περισσότερο ταξιδεύω στο εξωτερικό, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι η πιο συναρπαστική εξερεύνηση παραμένει αυτή που λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό.. Μέσα μας υπάρχουν τοπία που δεν έχουμε ποτέ επισκεφτεί, επιθυμίες που δεν τολμήσαμε ποτέ να ακούσουμε, όνειρα που αφήσαμε πίσω επειδή φαινόταν πολύ μεγάλα.. Επομένως, θέλω να συνεχίσω να ταξιδεύω στον κόσμο, αλλά και μέσα στην καρδιά μου, με την ίδια περιέργεια και την ίδια επιθυμία να ανακαλύψω σε τι άλλο θα μπορούσα να εξελιχθώ..

Και μετά υπάρχουν οι άνθρωποι, αυτές οι παρουσίες που εμφανίζονται μερικές φορές απροσδόκητα και καταφέρνουν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τη ζωή.. Μερικές έρχονται για λίγα στιγμές, ενώ άλλες μένουν αρκετά καιρό για να γίνουν ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μας.. Υπάρχουν συζητήσεις που φαίνονται συνηθισμένες, αλλά που όμως παραμένουν στη μνήμη μας για χρόνια, βλέμματα που λένε περισσότερα από μακροσκελείς εξηγήσεις, σιωπές που γίνονται άνετες επειδή μοιράζονται με κάποιον που κατανοεί ότι δεν είναι πάντα απαραίτητο να γεμίζουμε κάθε δευτερόλεπτο με λόγια.. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ξέρουν να είναι αυθεντικοί, αυτοί που δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν, αυτοί που έχουν αρκετό βάθος για να ακούσουν πραγματικά και αρκετή ελευθερία για να αφήσουν τον άλλον να είναι ο εαυτός του, χωρίς να θέλουν να τον αλλάξουν.. Πιστεύω ότι οι πιο όμορφες σχέσεις γεννιούνται όταν δύο άνθρωποι μπορούν να συναντηθούν χωρίς μάσκες, με τις δυνάμεις, τις αδυναμίες, τις επιθυμίες και τις ατέλειές τους, και απλά να πουν ο ένας στον άλλον: σε βλέπω, σε ακούω, και δεν χρειάζεται να σε κατέχω για να εκτιμήσω την παρουσία σου στη ζωή μου..

Ο ρομαντικός έρωτας, κατά τη γνώμη μου, είναι πιο όμορφος όταν μοιάζει με μια συνάντηση μεταξύ δύο ελευθεριών, παρά με μια φυλακή που χτίζεται με όμορφες υποσχέσεις.. Μου αρέσει η ιδέα μιας αγάπης που σε κάνει να θέλεις να μείνεις, αλλά που δεν σε αναγκάζει ποτέ να μείνεις.. Μια αγάπη όπου μπορεί κανείς να πλησιάσει χωρίς να εξαφανιστεί, να επιθυμεί χωρίς να κατέχει, να προσφέρει τρυφερότητα χωρίς να απαιτεί από τον άλλον να εγκαταλείψει την ταυτότητά του.. Υπάρχει μια ιδιαίτερη αισθητικότητα σε αυτή την αυτοπεποίθηση, σε αυτόν τον τρόπο να κοιτάζεις κάποιον και να νιώθεις ότι η παρουσία του σε ελκύει όχι μόνο με την εμφάνισή του, αλλά με όλα όσα αποκαλύπτει: τον τρόπο που μιλά, που γελά, που σκέφτεται, που βλέπει τον κόσμο, που μερικές φορές σιωπά.. Μου αρέσουν οι στιγμές όπου η οικειότητα γίνεται σχεδόν μια μυστική γλώσσα, όπου μια ματιά αρκεί για να συνεχιστεί μια συζήτηση, όπου η παρουσία κάποιου μπορεί να κάνει ένα βράδυ πιο ευχάριστο χωρίς να χρειάζονται μεγάλες δηλώσεις.. Για μένα, να αγαπάς πραγματικά σημαίνει να επιτρέπεις σε κάποιον να εισέλθει στον κόσμο σου, ενώ παράλληλα του αφήνεις μια πόρτα ανοιχτή προς τον δικό του κόσμο..

Με την πάροδο του χρόνου, έμαθα επίσης ότι κάποιες ιστορίες πρέπει να τελειώσουν, ακόμα και όταν ήταν σημαντικές.. Ό,τι απομακρύνεται από εμάς δεν είναι απαραίτητα μια απώλεια, και ό,τι παραμένει δεν είναι απαραίτητα προορισμένο να διαρκέσει για πάντα.. Ορισμένοι άνθρωποι μας συνοδεύουν για μια συγκεκριμένη περίοδο, μας αποκαλύπτουν ένα μέρος του εαυτού μας, μας διδάσκουν ένα μάθημα, ξυπνούν μια επιθυμία ή απλά μας δείχνουν αυτό που δεν θέλουμε πλέον να αποδεχτούμε.. Έχω σταματήσει να θεωρώ τις αποτυχίες ως αποτυχίες.. Μερικές φορές, το να αφήσεις κάποιον να φύγει είναι ένας τρόπος να σεβαστείς αυτό που υπήρξε, να αναγνωρίσεις ότι δύο δρόμοι μπορούν να χωρίσουν χωρίς οι αναμνήσεις να γίνουν ψευδείς.. Προτιμώ να διατηρώ την ευγνωμοσύνη για τις στιγμές που ήταν ειλικρινείς, παρά να μετατρέψω το παρελθόν σε λύπη.. Υπάρχει μια ιδιαίτερη κομψότητα στο να φεύγεις όταν καταλαβαίνεις ότι το να μείνεις θα σήμαινε να προδώσεις τον εαυτό σου.. Ίσως, τελικά, η ωριμότητα να είναι ακριβώς η ικανότητα να μαθαίνουμε να αγαπάμε ορισμένα πράγματα τόσο βαθιά, ώστε να ξέρουμε πότε πρέπει να τα αφήσουμε πίσω..

Θέλω να συνεχίσω να λέω "ναι" στη ζωή, ακόμα και όταν δεν ξέρω πού θα με οδηγήσει αυτό το "ναι".. Ναι στις αυθόρμητες αναχωρήσεις, στις απροσδόκητες συζητήσεις, στις νέες εμπειρίες, στα άγνωστα μέρη, στις βραδιές που διαρκούν επειδή κανείς δεν θέλει ακόμα να επιστρέψει, στα πρωινά όπου ξυπνάμε με μια νέα ιδέα και την αίσθηση ότι κάτι μπορεί να ξεκινήσει.. Θέλω να διατηρήσω αυτή την περιέργεια που με ωθεί να κοιτάξω πέρα από τις συνήθειές μου.. Θέλω να γνωρίσω τις διαφορετικές αποχρώσεις της ζωής, να μάθω από ανθρώπους που δεν μου μοιάζουν, να ανακαλύψω μέρη που αλλάζουν τον τρόπο σκέψης μου και να επιτρέψω στον εαυτό μου να εκπλαγεί.. Δεν θέλω να ζήσω μια ζωή εντελώς προβλέψιμη, απλώς και μόνο επειδή θα ήταν πιο εύκολο να την ελέγξω.. Υπάρχει πάρα πολλή ομορφιά στο απροσδόκητο, πάρα πολλές δυνατότητες σε μια πόρτα που τολμάμε να ανοίξουμε.. Ακόμα και αν κάποιες εμπειρίες φέρνουν μαζί τους αμφιβολίες ή πόνο, μπορούν επίσης να μας προσφέρουν μια νέα κατανόηση του εαυτού μας.

Σήμερα, θέλω να δημιουργήσω μια ζωή που να μου ταιριάζει περισσότερο, μια ζωή στην οποία η αγάπη για τον εαυτό μου να μην είναι διαχωρισμένη από την αγάπη για τον κόσμο.. Θέλω να μπορώ να φροντίζω τον εαυτό μου, ενώ παράλληλα να παραμένω ικανή να προσφέρω, να ανακαλύπτω νέους ορίζοντες, ενώ ταυτόχρονα εκτιμώ τα μέρη όπου νιώθω άνετα, να γνωρίζω ανθρώπους, χωρίς να τους ζητάω να καλύψουν τα κενά που πρέπει να μάθω να καλύπτω μόνη μου.. Θέλω να γελάω περισσότερο, να κοιτάζω πιο συχνά τον ουρανό, να περπατάω χωρίς λόγο, να ακούω τις ιστορίες των άλλων, να ερωτεύομαι ορισμένες στιγμές χωρίς να απαιτώ να γίνουν αιώνιες.. Θέλω να κρατήσω κοντά μου ό,τι μου φέρνει γαλήνη και να έχω το θάρρος να απομακρυνθώ από ό,τι σβήνει το φως μου.. Θέλω να αγαπώ με βάθος, αλλά και με επίγνωση.. Να επιθυμώ με ένταση, αλλά χωρίς να χάσω την ελευθερία μου.. Εξερευνώ με περιέργεια, αλλά χωρίς να ξεχνώ το άτομο που έχω γίνει κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής..

.

Σήμερα, θέλω να δημιουργήσω μια ζωή που να μου ταιριάζει περισσότερο, μια ζωή στην οποία η αγάπη για τον εαυτό μου να μην είναι διαχωρισμένη από την αγάπη για τον κόσμο.. Θέλω να μπορώ να φροντίζω τον εαυτό μου, ενώ παράλληλα να παραμένω ικανή να προσφέρω, να ανακαλύπτω νέους ορίζοντες, ενώ ταυτόχρονα εκτιμώ τα μέρη όπου νιώθω άνετα, να γνωρίζω ανθρώπους, χωρίς να τους ζητάω να καλύψουν τα κενά που πρέπει να μάθω να καλύπτω μόνη μου.. Θέλω να γελάω περισσότερο, να κοιτάζω πιο συχνά τον ουρανό, να περπατάω χωρίς λόγο, να ακούω τις ιστορίες των άλλων, να ερωτεύομαι ορισμένες στιγμές χωρίς να απαιτώ να γίνουν αιώνιες.. Θέλω να κρατήσω κοντά μου ό,τι μου φέρνει γαλήνη και να έχω το θάρρος να απομακρυνθώ από ό,τι σβήνει το φως μου.. Θέλω να αγαπώ με βάθος, αλλά και με επίγνωση.. Να επιθυμώ με ένταση, αλλά χωρίς να χάσω την ελευθερία μου.. Εξερευνώ με περιέργεια, αλλά χωρίς να ξεχνώ το άτομο που έχω γίνει κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής..