EvelinLuna

Hız, bir başlangıçtır, motor sizin kalçalarınızın ritmine göre atar. Ben yolda en vahşi kadınım, eğrileri ve arzuyu kontrol ediyorum..

Yere siyah deri bir bot koydu, makineyi neredeyse samimi bir yakınlıkla eğdi. Dikkatlice, kaskını çözdü ve başından çıkardı. Tuzlu, kıyıdan esen rüzgar hemen koyu renk saçlarını yakaladı ve omuzlarına akan ipek iplikler gibi dağıttı..

Parmaklarını boynunun arkasına götürdü, sırtını hafifçe kavislendirerek yolculuktan gerginleşen kaslarını esnetti. Yarı açık deri ceketi, köprücük kemiğini ve o an öğleden sonraki canlı renkleri yansıtan pürüzsüz boyun derisini ortaya çıkarıyordu. Güneş zaten su kenarına dokunuyordu, gökyüzünü morumsu kırmızı ve denize karışıyormuş gibi görünen sıvı bir altın rengine boyuyordu..

Yüzünün kenarındaki dudaklarının, nemli yüzeyinde, neredeyse fark edilmeyen küçük bir gülümseme belirdi. Yalnızlığı, bacaklarının arasındaki hafif sıcaklığı ve hala vücudunda yankılanan titreşimi hissediyordu. O kayalık yolda, alacakaranlığın altın ışığında, o dünyanın bir izleyicisi değil; kendi yolunun mutlak efendisiydi..

Zarafetin, sarı keten kumaşın üzerinde parlıyor, adeta bir zarafet ve huzur sabahı gibi. Işık, konuşmanızın etkileyiciliğinin önünde duruyor, bıraktığınız yolu takip ediyor. Duruşunuz sakin, yürüyüşünüz neşeyle dolu, altın ve sıcaklığın bir ufku gibi. Asil uyumun auranız beni sarıyor, sürekli olarak büyük bir ihtişamla parlıyor..

Elbisenin sarısı, portakal çiçeği ve yasemin kokularıyla dolu bir öğleden sonraya bir başlangıç. İpek, adımlarınızın ritmine eşlik ediyor, bitmeyen bir ışık dansı. Benim varlığım, her şeyi aydınlatan parlaklıktır, sesi aydınlatan güneş ışığıdır. Siz, ruhu koruyan güçsünüz, bizim aramızda açan ışıksınız..

Kırmızı şapkanızın kenarının altında, gece bir ten oyunu haline geliyor. Bakışlarınız günahı ve arzuyu gizlerken, benim ağzım sizin balınızın içinde kayboluyor. Tarzın ve zarafetin kan kırmızısı tacı, sakin duruşunuzun parlaklığını çerçeveler. Siz, o keçe gökyüzüyle dolu odanın merkezisiniz..