VidiaStons

Over mij!

U wilt plezier hebben met ur volwassen fav? Kom en heb samen plezier! 😈💦

Hallo, ik ben Vidia. Ik ben een Latijns model met diepe wortels, delicate rondingen en een natuurlijke elegantie die me bij elke stap vergezelt. Mijn lichaam is slank, mijn specifieke houding en mijn passie voor beeldende kunst stimuleren me om mezelf uit te drukken door elke pose, look en beweging. Ik vind het leuk om het klassieke met het moderne te mengen, mijn erfenis met trots voort te zetten terwijl ik nieuwe vormen van creativiteit verken. Ik heb gewerkt aan redactionele sessies, modeshows en kunstfotografie, en elk project is een kans om een verhaal te vertellen zonder woorden. Ik hou van authentieke omgevingen, mode met persoonlijkheid en ik werk samen met kunstenaars die op zoek zijn naar iets buitengewoons. Ik sta altijd open voor nieuwe uitdagingen en blijf groeien in deze sector waar ik zo van hou.

Ik hou van het geluid van koffie die's ochtends in de beker valt, het is als het begin van een kleine dagelijkse ceremonie. Ik hou van bewolkte dagen en gouden zonsondergangen; er is iets magisch aan beide. Mijn favoriete kleur verandert afhankelijk van mijn stemming, maar rood heeft altijd een speciale plaats: passie, kracht en vuur. Mode is een verlengstuk van mijn ziel, maar buiten de camera zie je me in comfortabele kleding, luisteren naar R&B, zachte reggaeton of een beetje soul. Ik verlies mezelf gemakkelijk in poëzieboeken of diepe gesprekken bij kaarslicht. Planten ontspannen me, de zee brengt me in balans en dansen verbindt me met mezelf als niets anders. Ik ben een fan van oude films, intense geuren en spontane reizen. Ik heb niet veel nodig om gelukkig te zijn, alleen authenticiteit, kunst en goede energie.

Ik hou van het geluid van koffie die's ochtends in de beker valt, het is als het begin van een kleine dagelijkse ceremonie. Ik hou van bewolkte dagen en gouden zonsondergangen; er is iets magisch aan beide. Mijn favoriete kleur verandert afhankelijk van de stemming, maar rood heeft altijd een speciale plaats: passie, kracht en vuur. Mode is een verlengstuk van mijn ziel, maar buiten de camera zie je me in comfortabele kleding, luisteren naar R&B, zachte reggaeton of een beetje soul. Ik verlies mezelf gemakkelijk in poëzieboeken of diepe gesprekken bij kaarslicht. Planten ontspannen me, de zee brengt me in balans en dansen verbindt me met mezelf als niets anders. Ik hou van oude films, intense geuren en spontane reizen. Ik heb niet veel nodig om gelukkig te zijn, alleen authenticiteit, kunst en goede energie.

Ik was laat, ik was een paar rapporten aan het afmaken toen de heer Méndez zijn kantoor verliet. "Vidia, kun je me even helpen?". Hij sloot de deur met vertrouwen. Ik voelde de dichte stilte, de spanning tussen ons. "Ik werk te veel", zei ze, langzaam naderen. Zijn hand raakte mijn taille en rilde. Toen hij me kuste, kon ik het niet weerstaan. Ik heb het lang gewild. Ze zat aan haar bureau, haar lippen verkenden mijn nek. Mijn benen openden zich op natuurlijke wijze, zijn lichaam paste er tussen. Zijn hand, warm, vond mijn vocht en mijn gekreun was zijn beloning. Voor een moment, alleen jij en ik.. En het kraken van het leer van haar stoel achter me.

Hij was mijn haar aan het knippen, maar het enige waar ik aan kon denken waren zijn vingers in mijn haar, zo dicht bij mijn huid. Zijn aanraking voelde alsof ik in brand stond. Toen ik weg was, pulseerde ik. Ik rende naar de badkamer, liet mijn slipje zakken en kwam met geweld, zijn naam uitsprekend op mijn lippen.

Vidia sloot de badkamerdeur met een zachte klik. De stoom van de douche hing nog steeds in de lucht en tekende vage vormen op de spiegel.. Hij stopte voor de deur. De handdoek gleed van haar schouders en viel op de grond, zonder haast. Hij keek naar zichzelf.. Niet met haast of oordeel. Het leek alsof we elkaar voor het eerst zagen. Haar borsten, niet echt symmetrisch, leken haar prachtig. Haar buik, met zijn zachte bocht die hij ooit had geprobeerd te verbergen, sprak zijn verhaal. Ze trok een lijn langs haar dij met haar vingers en merkte dat haar huid licht trilde als reactie.. Het was geen ijdelheid. Het werd erkend. Hij had jaren doorgebracht met het vermijden van zijn reflectie, het aanpassen van de verlichting, het bedekken van zichzelf, het verlangen om op iemand anders te lijken. Ik hou van de strotbladeren.. Vandaag vond ze leuk wat ze zag. Vandaag voelde ze zich compleet. Haar lichaam was niet perfect, maar het was van haar. En dat was genoeg voor haar. Glimlach.. Niet om te flirten, maar uit dankbaarheid. Want eindelijk kon ze zichzelf zien, en ze vond het leuk wat ze zag.

Dr. Vidia Stons was een psycholoog die bekend stond om haar kalmte.. Haar stem was kalm, haar gebaren weloverwogen. Elke week ontmoette hij allerlei soorten patiënten: angstig, rouwend, verward.. En sommigen, diep gepassioneerd. Soms, terwijl hij aantekeningen maakte, begon een patiënt intieme herinneringen te vertellen. Het was niet de inhoud die haar verontrustte — ze had alles gehoord — maar de manier waarop ze het vertelden.. De toon. De pauze. De ruwheid van hun stem. Hij moedigde eerlijkheid aan, spoorde hen aan om zonder schaamte te spreken. Maar na verloop van tijd begon hij iets op te merken. Haar lichaam reageerde.. Subtiel, maar ondubbelzinnig. Een lichte spanning in haar gekruiste benen, een blozen op haar huid, haar ademhaling die nauwelijks dieper werd als iemand sprak over het verboden, het verlangde, het geheime.. Hij liet het nooit zien. Hij hield zijn houding, ritme, respecteerde zijn ethiek. Maar's nachts, alleen, met de zachte lichten en de stilte van het huis, kwamen de echo's terug. Geen gezichten, geen namen: alleen stemmen.. En de manier waarop ze onbewust iets in haar wakker maakten.

Ik ben 38, en ik heb geleerd dat ware verlangen nooit hoeft te schreeuwen. Vanavond droeg ik zwart—niet om te provoceren, maar omdat ik het geweldig vind hoe die zachte stof mijn lichaam begrijpt. Elke stap die ik zet is zeker, vol van stille intentie. Terwijl ik langs hem liep, zei ik geen woord. Ik keek hem aan. Mijn geur bleef tussen ons hangen – een spoor van vanille en iets diepers. Zijn ademhaling versnelde. Ik voelde het. Ik hoefde hem niet aan te raken om hem uit te kleden. Mijn blik was genoeg.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Ik ben 38 en ik heb geleerd dat echt verlangen geen lawaai hoeft te maken. Vanavond heb ik gekozen voor een zwarte jurk—niet om te verleiden, maar omdat ik hou van de manier waarop deze zachte stof begrijpt mijn lichaam. Elke stap die ik zet is verzekerd, gevuld met stille intentie. Terwijl ik langs hem liep, zei ik geen woord. Ik keek er alleen maar naar. Mijn geur zweefde tussen ons—een vleugje vanille en iets diepers. Zijn ademhaling veranderde. Ik voelde het.. Ik hoefde hem niet aan te raken om hem uit te kleden. Mijn blik was genoeg.

Op 38-jarige leeftijd ben ik gaan houden van de manier waarop mijn dagen zich ontvouwen - langzaam, opzettelijk en gevuld met rustige genoegens. Ochtenden zijn mijn favoriet. Ik word vroeg wakker, net voordat de wereld in beweging komt, en wikkel mezelf in een zacht gewaad terwijl ik koffie maak. De warmte van het kopje in mijn handen, de geur, de stilte - het is mijn kleine ritueel van verwennerij. Ik geniet ervan om voor mijn lichaam te zorgen, het met gratie te bewegen - of het nu yoga is in het zachte ochtendlicht of een lange wandeling die mijn gedachten vrij laat dwalen. Er is iets sensueels aan aanwezig zijn in mijn huid, bewust van elke ademhaling, elke sensatie. Gedurende de dag balanceer ik focus en flow. Ik ben trots op wat ik doe, maar ik weet ook wanneer ik moet pauzeren - een kaars aansteken, rekken, een liedje mijn stemming laten overnemen. Koken is een ander genot. Ik schenk graag een glas wijn, laat mijn handen langzaam werken, proef als ik ga, laat het een ervaring zijn, niet alleen een taak. 's Nachts laat ik los. Een warm bad, huid nog tintelend achteraf, zijden lakens tegen de blote huid. Misschien een goed boek, misschien gewoon het geluid van muziek die laag op de achtergrond speelt. Ik jaag geen chaos of lawaai na - ik verlang naar intimiteit met het leven, met mezelf en met de momenten die me het meest levend laten voelen.