VanesaMoka

Vanessa Moka

Hallo, mijn naam is Marcela, ik ben 43 jaar oud en ik heb een passie voor de kunst van dominantie en vernedering. Jarenlang heb ik de grenzen van verlangen, controle en overgave verkend, waardoor elke sessie een unieke mentale en zintuiglijke ervaring wordt. Mijn kracht komt niet uit het schreeuwen, maar uit de stilte; uit een blik die beveelt, uit een woord dat de ziel ontbloot. Ik hou ervan om te observeren hoe de wil oplost onder mijn controle, hoe het lichaam en de geest leren om met plezier te gehoorzamen. Ik zoek niet alleen bewonderaars, maar zielen die hun ware aard willen ontdekken volgens mijn regels. Met elegantie, wreedheid en een scherpe geest leid ik het spel waarin fetisjisme ophoudt een fantasie te zijn om een toewijding te worden

Hier is een lijst van wat we kunnen oefenen:
- Spelen van macht en gehoorzaamheid
- Spelen met woorden
- Beperking en controle van bewegingen
- Aanbidding van voeten, handen of aanwezigheid
- Visuele inzending
- Gehoorzaamheid en BDSM protocol
- Gevoel en contrast van texturen, temperaturen en aanraking
- Straf en beloning - Tucht en gedragsonderricht
- Fetish van lederen kleding, hakken, handschoenen en laarzen
- Stilte en woordspelletjes
- Fetish van kleding
- Controle van het orgasme

Zo van je houden, zonder tijd of maat, is als de zee omhelzen met open handen, als de maan in je zak houden of wortels planten in de wind. Ik weet niet wanneer je binnenkwam, of hoe je mijn thuis werd, maar sindsdien draagt alles waar ik naar kijk een beetje van jou in zijn reflectie. Ik hou van je in de stiltes die niemand hoort, in de pauze tussen twee noten van een lied, in de wind die door mijn raam glijdt en me eraan herinnert dat je bestaat, zelfs als je er niet bent. Ik hou van je als de koffie heet is en de wereld voelbaar is. Ik hou van je als het regent en als de zon schijnt, als alles goed gaat en ook als alles slecht gaat. Want van je houden hangt niet af van de tijd, het weer of geluk. Van je houden is een onvrijwillige daad, een gewoonte van de ziel die nooit breekt. Je bent de lach die zonder reden in me opkomt, de gedachte waar ik altijd aan terugdenk, de zucht die ontsnapt als ik in de verte kijk en ik wens, ondanks mezelf, dat je er was. Van je houden is je naam in elke regel schrijven, zelfs als ik het niet zeg, zelfs als je het niet leest. Het is praten over jou met de maan, hopend dat ze op een dag zal antwoorden.

Ik hou van je met de kracht van het onuitsprekelijke, met het geloof van wie gelooft zonder te zien, met de volharding van wie wacht zonder de dagen te tellen. En als deze liefde niet eeuwig is, laat het duren zo lang als nodig is, maar laat het zijn stempel in mij, zoals de zon laat zijn vuur op mijn huid. Want als er één ding is waar ik zeker van ben, dan is het dat van je houden me levendiger, sterker, meer mezelf heeft gemaakt.. En zelfs als het lot ons niet op dezelfde pagina's heeft geschreven, zal ik van je blijven houden met de onzichtbare inkt van degenen die echt liefhebben.