ValerieCasanova

Ik hou van mezelf vanaf een plek waar ik me niet meer verberg. Waar ik begreep dat intens voelen geen overdrijving is, maar een waarheid die zijn plaats verdient. Ik hou van mezelf wanneer ik mezelf kies zonder getuigen, wanneer ik bij mezelf blijf, zelfs op dagen waarop twijfelen gemakkelijker zou zijn dan vertrouwen. Zelfliefde werd geboren op de dag dat ik ophield mezelf te dwingen om hard te zijn, en ik begon mezelf te behandelen met dezelfde delicatesse die ik aanbied wanneer iemand er echt toe doet.

Ik heb geleerd mijn waarde te herkennen zonder het te hoeven bewijzen. Mijn stiltes, mijn pauzes, mijn diepten te accepteren. Ik hou van mezelf wanneer ik naar mezelf luister zonder mezelf over te geven, wanneer ik begrijp dat niet alles meteen moet worden opgelost en dat het ook toegestaan is om zonder conclusies te voelen. Van mezelf houden was stoppen met vluchten voor wat ik ben en beginnen met mezelf te leven met respect.

Ik heb geleerd mijn waarde te herkennen zonder het te hoeven bewijzen. Mijn stiltes, mijn pauzes, mijn diepten te accepteren. Ik hou van mezelf wanneer ik naar mezelf luister zonder mezelf over te geven, wanneer ik begrijp dat niet alles meteen moet worden opgelost en dat het ook toegestaan is om zonder conclusies te voelen. Van mezelf houden was stoppen met vluchten voor wat ik ben en beginnen met mezelf te leven met respect.

Vanaf die plek heb ik geleerd om van anderen te houden. Niet uit noodzaak, maar uit bewuste keuze. Liefhebben is opgehouden een noodzaak te zijn om een aanwezigheid te worden. Ik hou van de nabijheid die niet overweldigt, de intimiteit die zich opbouwt zonder te forceren, het verlangen dat zich uitdrukt zonder bang te zijn gevoeld te worden. Ik hou ervan als twee mensen elkaar ontmoeten zonder te proberen elkaar te veranderen, gewoon door elkaar te herkennen.

Ik heb intensief liefgehad, met een open hart, zonder exacte maatstaven. En ik heb ook geleerd om los te laten zonder de herinnering te veranderen in schuldgevoel. Want niet alles wat eindigt is een mislukking; sommige verhalen vervullen hun betekenis door iets te wekken dat sliep. Liefhebben is ook dankbaar zijn voor wat er is meegemaakt zonder te eisen dat het blijft.

Mijzelf ontdekken was een essentieel onderdeel van de reis. Mij toestaan mijn eigen grenzen te overschrijden, mijn zekerheden in twijfel te trekken, nieuwe manieren van voelen te ontdekken. Ik heb begrepen dat veranderen niet betekent dat je jezelf verliest, maar dat je jezelf uitbreidt. Verkennen was anders durven liefhebben, bewuster verlangen, leven zonder starre versies van mezelf.

Vandaag hou ik van een lichtere plek. Zonder beloften die ik niet voel, zonder angsten vermomd in afstand. Ik hou van met intentie, met aandacht, met lichaam en geest aanwezig. Ik hou rustig van, zonder de intensiteit te doven die me definieert.

Ik hou van mezelf omdat ik heb geleerd om te blijven. Ik hou van anderen omdat ik kan delen zonder mezelf te verliezen. Ik hou van ontmoeting, verbinding, bewust geven. Ik hou van wat langzaam opbouwt, wat echt aanvoelt, wat niet overdreven hoeft te zijn om diep te zijn.

Ik hou van de ervaring van het leven omdat het me blijft aantrekken, me wakker maakt, me uitnodigt om te ontdekken. Omdat er nog innerlijke wegen te bewandelen en ontmoetingen te voelen zijn. Liefde is voor mij een manier om wakker te zijn.