SalomeTomson

SALOMETOMSON

Het komt me voor dat je anders zult komen, niet precies mooier of sterker of volgzamer of voorzichtiger, alleen dat je anders zult komen, alsof dit seizoen waarin je me niet ziet je ook heeft verrast, misschien omdat je weet hoe ik aan je denk en je opsom. In de kern bestaat nostalgie zelfs als je niet huilt op de spookachtige platforms of op de kussens van witheid of onder de ondoorzichtige hemel Ik heb nostalgie naar je nostalgie en hoe het me stoort dat ik nostalgisch ben omdat je gezicht de voorhoede is. Misschien komt het eerst omdat ik het op de muren schilder met onzichtbare en zekere trekken Vergeet niet dat je gezicht naar me kijkt als een volk, glimlacht en woedt en zingt als een volk en dat geeft. Je bent nu een onblusbaar licht, ik twijfel er niet aan dat je anders zult komen en met nieuwe tekenen met diepte en oprechtheid, ik weet dat ik van je zal houden zonder vragen te stellen Ik weet dat je van me zult houden zonder antwoorden.

O mijn dienaar, vrees Mij. Hou van me.. Mijn slaaf! Ik ben met u de grootste zonsondergang van mijn hemel, en daarin rijst als een koude ster mijn ziel. Als ze van je weggaan, komen mijn stappen terug naar mij. Mijn zweep valt op mijn leven. Jij bent wat in mij is en wat weg is. Vluchtend als een koor van achtervolgde misten. Naast mij, maar waar? Ver weg, wat ver weg is. En datgene dat, ver weg, onder mijn voeten loopt. De echo van de stem voorbij de stilte. En wat groeit in mijn ziel als mos in puin. Als je van me houdt, hou van me in zijn geheel, niet in de gebieden van licht of schaduw.. Als je van me houdt, hou van me zwart en wit, en grijs, en groen, en blond, en bruin.. Houd van me dag, hou van me nacht.. En vroeg in de ochtend bij het open raam!.. Als je van me houdt, knip me dan niet kort: Hou van me alles!.. Of niet van me houden