SabrinaColle

Je zien lachen je aanraken met mijn handen met je leven een dag een jaar drie weken het serieuze leven delen het zoete leven met je je in bed vinden je aankleden in de slaapkamer de alcohol ruiken roken zweten in de zomer of in de liefde je afgeleide ogen sluiten.

Maanen, ivoren, instrumenten, rozen, lampen en de lijn van Dürer, de negen cijfers en de veranderende nul, ik moet doen alsof deze dingen bestaan. Ik moet doen alsof ze ooit Persepolis en Rome waren en dat een fijn zand het lot van de nis bepaalde dat de ijzeren eeuwen vernietigden. Ik moet doen alsof de wapens en de brandstapel van het epos en de zware zeeën die de pijlers van de aarde aanvreten. Ik moet doen alsof er anderen zijn. Het is een leugen. Er is niets dan jij. Jij, mijn ellende en mijn geluk, onuitputtelijk en puur
 

Je handen zijn mijn streling, mijn dagelijkse akkoorden, ik hou van je omdat je handen werken voor gerechtigheid. Als ik van je hou, is het omdat je mijn liefde bent, mijn medeplichtigheid en alles en op straat, naast elkaar, zijn we veel meer dan twee. Je ogen zijn mijn toverspreuk tegen slechte dagen, ik hou van je voor je blik die de toekomst ziet en zaait. Je mond die van jou en van mij is, je mond vergist zich niet, ik hou van je omdat je mond de rebellie kan schreeuwen.

Ik nam al afscheid.. "Tot morgen", fluisterde je; ik keek je een ogenblik in de ogen en je sloot je ogen zonder na te denken en ik gaf je de eerste kus: ik hief mijn voorhoofd op, verlicht door mijn zeker geluk. Ik liep de straat op, opgetogen, terwijl je naar de deur leunde, me aankeek, stralend en glimlachend. Ik draaide me om, zacht en opgetogen, en zonder zelfs maar op te houden naar je te kijken, sprong ik in een tram die met volle snelheid voorbij kwam; en ik bleef daar een ogenblik naar je kijken, glimlachend vanuit mijn hele ziel, en ik glimlachte nog meer naar je.. En in de tram, tegen een ongeduldige, sarcastische en nieuwsgierige man, die ons beiden met ironie aankeek, zei ik verheugd: "Vergeeft u mij, meneer, voor deze vreugde." ».

Het is niet dat ik sterf van de liefde, ik sterf van jou. Ik sterf van jou, mijn liefde, van mijn liefde voor jou, van mijn dringende behoefte aan jouw huid, van mijn ziel, van jou en van mijn mond, en van de ondraaglijkheid die ik ben zonder jou. Ik sterf van jou en van mij, ik sterf van beide, van ons, van die ene, verscheurd, gebroken, ik sterf, ik sterf van jou, wij sterven.. We sterven in mijn kamer waar ik alleen ben, in mijn bed waar je mist, op straat waar mijn arm leeg is, in de bioscoop en in de parken, in de trams, op plaatsen waar mijn schouder gewend is aan je hoofd en mijn hand aan je hand en waar alles in jou, ik ken je als mezelf.

Ik zing wat je leuk vond, mijn leven, voor het geval je dichterbij komt en luistert, mijn leven, voor het geval je je herinnert aan de wereld waarin je leefde, in de schemering zing ik, mijn schaduw. Ik wil niet zwijgen, mijn leven. Hoe zou je me vinden zonder mijn trouwe schreeuw? Welk teken, welk teken wijst mij aan, mijn leven? Ik ben dezelfde die van jou was, mijn leven. Niet langzaam, niet vergeten, niet verloren. Kom in de schemering, mijn leven; kom met een lied in gedachten, mijn leven, als je het lied kent dat je geleerd hebt en als je je nog mijn naam herinnert. Ik wacht op je zonder vertraging of tijd. Wees niet bang voor de nacht, de mist of de regen. Kom met of zonder pad. Roep me waar je bent, mijn ziel, en loop recht naar me toe, mijn metgezel.

Soms heb ik de neiging om te worden mièvre om te zeggen: "Ik hou van je gek. Soms wil ik dom zijn om te schreeuwen: "Ik hou zo veel van je! "Soms wil ik een kind zijn om tegen je borst te huilen. Soms wil ik dood zijn om te voelen, onder de vochtige aarde van mijn sappen, dat een bloem in mij groeit, mijn borst brekend, een bloem, en zeggen: Deze bloem, voor u.

Je bent mijn zon, mijn maan, de ster die me leidt, de reden van mijn kalmte en mijn verwachting, in je ogen vind ik alles wat ik zoek, in je lach vind ik een diepe toevlucht. Elke dag met jou is een droom, mijn liefde voor jou kent geen barrières of deuren, ik draag je in mijn ziel, in elke gedachte, in elke hartslag, in elk gevoel.