RenataPalmer

Je lippen zijn een belofte, een zacht vuur dat langzaam verbrandt, ik nader je stilte en ontdek daarin de eeuwigheid van het verlangen.

Onder de zwarte kant wordt elke curve een geheim, elke adem een bekentenis, elke blik een uitnodiging om te verdwalen.

De nacht streelt zijn naakte huid, de schaduwen tekenen zijn fantasieën, en in dit spel van licht ontstaat het plezier uit het mysterie.

Een opgehouden zucht, een onvoltooid gebaar, dat is de kunst van zijn passie: ontsteken zonder ooit alles te geven.

Zijn dromen ontbranden bij de aanraking van het verboden, daar waar de ketenen strelen, en waar de vrijheid zich verbergt in de zachtste overgave.

Elke stap op hoge hakken is een gebed tot verlangen, elk geluid klinkt als een geheim bevel tot plezier.

Onder zijn zijden vingers wordt de huid een heilige tempel, en elke rilling een offer aan de dronkenschap van het moment..

Ze kleedt zich uit in stilte, langzaam, heerlijk, laat meer raden dan ze onthult, verandert het wachten in een obsessie.

Zijn fantasieën zijn labyrinten, waar men zich vrijwillig verliest, want aan het einde van elke omweg verbergt zich een nieuwe vlam..