Maghentaa

Welkom..

Ik ben Maghenta.. Op mijn 50 jaar heb ik geleerd dat het leven niet wordt gemeten in minuten, maar in de intensiteit van de momenten die we durven te beleven.. Met trots geboren in Colombia, draag ik in mijn bloed die warmte, de kracht en de levendige passie die ons kenmerken, gecombineerd met de zekerheid en de ervaring van een vrouw die de wereld heeft bereisd.. Ik beschouw mezelf als een volwassen vrouw, die enorm gepassioneerd is en volledig in controle is over mijn verlangens.. Met de tijd heb ik een verfijnd filter ontwikkeld voor wat ik toelaat in mijn omgeving: ik ben gefascineerd door lange gesprekken die de geest prikkelen, die gesprekken die men rustig kan voeren terwijl de smaakpapillen de nuances van een goede rode wijn ontdekken.. Voor mij is kunst niet alleen iets dat aan de muren van een galerie hangt; kunst is een manier van leven, een vibratie, een manier om te kijken en om je te laten omarmen door de omgeving..

Mode is een van mijn grote passies, mijn bescherming en mijn manier om mijn intenties aan de wereld te laten zien.. Ik volg geen trends blindelings; ik kies texturen, snitten en stijlen die de zelfverzekerdheid uitstralen van een vrouw die precies weet wie ze is en wat ze wil.. Ik vind het geweldig om te reizen, nieuwe plekken in de wereld te ontdekken en in contact te komen met mensen die echte verhalen hebben om te vertellen.. Miami is een van mijn favoriete bestemmingen, een stad die ik door en door ken en die ik geweldig vind vanwege de contrasten: die mix van kosmopolitische luxe, design, eindeloze stranden en de nachtelijke energie die de zintuigen prikkelt.. Echter, achter deze façade van een cultuurrijke, reizende, verfijnde vrouw met onberispelijke manieren, schuilt een ondergrondse stroom van pure passie.. Een verfijnde dualiteit die alleen diegenen kennen die mijn aandacht verdienen.. Ik houd van elegantie, ja, maar ik ben nog meer gepassioneerd door de kunst om die te verstoren, wanneer de lichten gedimd worden en de verlangens de controle over de kamer overnemen..

Ik weet hoe ik de glinstering in je ogen kan ontcijferen, zelfs door het koude glas van de afstand. Je stem komt als een geheime fluistering, die een vuur aanwakkert dat de geografie tart. Ik stel me voor hoe je handen de ruimte doorkruisen, terwijl mijn woorden tekenen wat je verlangt. Er zijn vanavond geen geheimen tussen ons, alleen de versnelde hartslag van twee zielen die elkaar zoeken. Ontkleed me met je ogen, terwijl ik je verover met mijn geest. Laten we van deze virtuele ontmoeting de meest realistische kaart van onze verlangens maken..

¡Ah, wat een nest van wilde strelingen ontdekte ik! Bewaard in jouw bos sinds de dageraad van de wereld, wachtten ze op de hand die ze zou kunnen uitplukken, de blik die ze over al jouw aderen zou werpen, de beving die je spasme en je waanzin zou initiëren.. Wapperen in je ontwaakte pupillen, ogen die dansen op het ritme van de schouders, lange huid op zijn bevende wortel, de angstige stalactiet van verlangen, slak die in de oren ingebed is; je ogen plotseling, verschrikkelijk. ¡Oh, je ogen! En waanzin, betovering en nog meer waanzin. ¡Ontsnappend panter, overgegeven hertje, de slang die je armen omhult, omhelzing van duizend scharnierende lianen, lang gras waar borsten worden geboren, gloeiende baai van de dijen, strand met de witte gladheid van je buik. En waanzin, tederheid en nog meer waanzin. De resonante ritmes van de junglemuziek, de nachtelijke trommel klinkt op je rug, de onmerkbare fluit van de zucht, het lange gekreun van de gebroken lippen en de eeuwige schreeuw die zo goed bewaard is, eindelijk breekt de nacht in scherpe stukken. En waanzin, cadence en nog meer waanzin. Grotten, gaten, meren, zachte mossen; hangende paddenstoelen, bramen in je mond; onbekende vruchten, ontdekte sappen; graan in de vroege ochtend, dorst die langzaam verdwijnt; aderen die in opstand komen; ruiter die zijn paard aanzwiert.. En gekheid, gekheid en nog meer gekheid. ¡Oh wat een nest van wilde strelingen ontdekte ik! En wat een ongerepte stemmen in uw ongerepte bodems! En wat een bloemen die opengaan bij de aanraking van mijn handen! Mijn wilde, hou zo van mij, omhul mij in je mist! En laten we drinken uit de bron van deze primitieve waanzin!

Er zijn stilzwijgen die branden meer dan vuur, en blikken die ontbloten zonder aan te raken. Laten we de grens van het verboden overschrijden, waar fantasieën verslavend worden. In deze ruimte zijn er geen regels, alleen de aanraking van de huid, het gefluister van verlangen en de onderdrukte verlangens die smeken om los te breken. Durf je te ontdekken wat er gebeurt als het licht dooft?

Deze vrouw denkt dat ze een panter is, en soms, als we liefhebben, gromt en spuwt ze, en haar haar valt. Ze kijkt me aan door haar haardos en toont haar hoektanden. Maar ik, hoe dan ook, geef haar een kus en ga verder met de liefde. Heb je ooit een panter gekust? Heb je ooit een pantervrouw gezien die geniet van de liefde? Je hebt nog nooit liefgehad, vriend.. Jij met je gebleekte blonde haren, Jij met je ratjes en eekhoorntjes, Je olifanten en schapen. Je zou met een panter moeten slapen, Nooit meer zou je willen: Eekhoorntjes, olifanten, schapen, vossen, wolfen, Niets anders dan de pantervrouw. De pantervrouw die ronddwaalt in je kamer, De pantervrouw die ronddwaalt in je ziel. Alle andere liefdeslieden zijn leugens, Wanneer die zachte, zwarte huid tegen je beweegt En de hemel op je rug valt. De pantervrouw is de belichaamde droom, En er is geen terugkeer, Geen wens om terug te keren. De huid tegen je, De zoektocht is voorbij, Wanneer je **** beweegt aan de rand van nirvana En je gevangen bent in de ogen van een panter. Zachte golven verduisteren de geest.. Het hele lichaam krijgt een stuiptrekking.. De hartkloppingen treden snel op.. De ogen kijken met vurige blik, de ademhaling is geagiteerd; en plotseling, in grote overvloed, vloeit er uit elk lichaam een bron.. En langzaam verdwijnen de trillingen, en de lichamen blijven stijf en uitgeput achter; terwijl de vurige lippen elkaar kussen.. Ze kusten elkaar, waarbij de kreten verstomden, die de hoogtepunten van het genot uitdrukten, toen de orgasme de zintuigen overweldigde.

Mijn verlangens dragen jouw naam en mijn huid, een herinnering aan wat ik je nog niet heb gedaan. Een spel van schaduwen, warmte en gefluisterde woorden. Hier ben ik het geheim dat je wilt bewaren en de verleiding waar je je niet aan kunt weerstaan. Kom langzaam binnen, blijf zonder kleding en laat je meevoeren door het ritme van de verleiding. De grens stel jij; het plezier creëren we samen..

Lieve, hoewel ik niet naast je ben, heb ik je bij me: in mijn geheugen, in mijn ogen, op mijn lippen, in mijn armen... In al mijn huid. Je weet niet hoe graag ik bij je wil zijn, je in mijn armen wil houden met al mijn kracht en je me gevoel... mijzelf aan je geven. Je haren strelen, zo zwart als de nacht, en ze zachtjes kussen... gepassioneerd; En voor je knielen, met tranen in mijn ogen, en je zeggen.. Hoeveel ik van je houd.. Hoe erg ik je mis... Je aanwezigheid, en zo, knielend, je stevige dijen kussen, je goed gevormde benen... jouw kleine voetjes en je zeggen.. ik ben verliefd op je, tot op het bot. En.. blijf je prachtige lichaam kussen en.. Een zachte kus geven op de "Olijfberg" en genieten van de nectar... van de verboden vrucht. Blijf je maagdelijke lichaam kussen en.. Aankomen. Kusje voor kusje, op je stevige en zachte borsten. En daarop extatisch, ze strelen, ze bekijken, ze zachtjes kussen, en daarna mijn grijs geworden hoofd ertegen leunen... In een staat van liefdesvreugde, vol illusies, verliefd.. En een poosje later, ga ik verder met mijn kusjes, je prachtige nek kussen, je mooie oren; Nogmaals je stevige en zijdezachte borsten, mijn verliefde blik opnieuw richten op je zwarte ogen, als een diepe afgrond.. En zo, vul je met die liefde, waar ik me niet durf toe te geven... om het je te bekennen. Jouw zijdezachte haar, zwart als obsidiaan, Ik zou het over mijn gezicht laten vallen... Bedekt door hem.. als een deken van liefde. Kus je sappige.. en je glinsterende mond, als zoete honing, die je lippen schenken.. En zo, vol liefde, voor elkaar... voor de ander, zoals altijd, als je me kust en ik je kus... Het bereiken van het hoogste punt van vleeslijst en.. Tussen momenten van passie.. desenfrenada: Ons toevertrouwen aan elkaar.. Zoals gevraagd.

Er is een kaart van vuur die alleen in de schemering getekend wordt, waar woorden overbodig zijn en lichamen tot vers worden. Kom verdwalen in de fluistering van een huid die je naam noemt, in de heilige toevluchtsoord waar verlangen geen grenzen of eigenaar kent. Ik zal het echo zijn van je diepste geheimen, de vloed die stijgt wanneer de nacht ons omarmt. Strip je snel. en laat je ziel je volgen..

Masturbeer jezelf, smeer elke tep in met honing en laat je kin hangen. Je tong proeft zoet. Raak elke punt, of die nu paars, gescheurd of glad is, cirkelvormig aan en streel daarna je buik, je navel. Denk aan films of literatuur, maar vergeet de tepels niet, de honing, de cirkelvormige beweging van je vinger. Doe dit voor de televisie terwijl je lacht en je vernederd voelt: masturbeer, geef je over, verzorg je clitoris als je huid. Luister naar de wind die achter het gesloten raam ruist. Bewaar je zaad verborgen voor de wereld en masturbeer. Laat je benen openen en sluiten. Laat je gemurmel een hese kreet worden, een scherpe schreeuw in de lucht, in de holte die om penetratie, contact vraagt. Praat zachtjes, doe het in stilte, maar kreun, huil, mompel, zelfs als het genot is van het aanraking van je haar tegen het kussen, het tapijt, de nek. Masturbeer, totdat je knieën trillen, totdat er tranen vallen en er deze keer geen wind, maar een bel klinkt, en nog een. Stel de beltoon in. Pas dan ontspan je, zoals tijdens de bevalling. Smeer je vagina in, de buis die blijft roepen. Til hem op, laat hem zakken, voer hem in en luister nu naar zijn stem, veraf, onbekend. Sluit je ogen, zijn mond zo diep van binnen.. En ik nam haar mee naar de rivier, denkend dat ze nog ongetrouwd was, maar ze had een man.. Het was nacht, en bijna uit plichtsbesef.. De lantaarns werden gedoofd en de krekels begonnen te klinken.. In de laatste hoeken raakte ik haar slapende borsten aan, en plotseling openden ze zich voor me, als trossen hyacinten.. Het zetmeel van mijn onderrok zoemde in mijn oor, als een stuk zijde dat door tien mensen was gescheurd.. Zonder zilveren schijn in hun bladeren zijn de bomen gegroeid, ver weg van de rivier.. * Na de bramenstruiken, de rietkragen en de doornstruiken, groef ik onder mijn haardos een kuil in de modder.. Ik heb mijn das afgedaan.. Ze trok haar jurk uit.. Ik draag een riem met een revolver.. Haar vier beha's. Geen enkele narcis of schelp heeft zo'n fijne huid, en geen enkele kristallen bol schittert met zo'n glans.. Haar dijen ontsnapten aan me, als verraste vissen, de helft vol warmte, de helft vol kou.. Die avond reed ik de beste weg, op een parelwitte merrie, zonder zadel en zonder stirrups.. Ik wil niet zeggen, als man, de dingen die zij me vertelde.. Het licht van inzicht maakt me erg voorzichtig.. Vol met kusjes en zand, die nam ik mee van de rivier.. Met de wind werden de zwaarden van de lelies heen en weer bewogen.. Ik gedroeg me zoals ik ben.. Als een echte zigeuner.. Ik gaf haar een grote naaidoos van linnen, en ik wilde niet verliefd worden, want toen ze haar meegaf aan haar man, zei ze dat ze nog ongetrouwd was toen ze naar de rivier ging..

Ik zoek de verbondenheid met degenen die de stilte kunnen lezen, met degenen die begrijpen dat een aanraking een eeuwigdurend pact is. Hier, tussen de zijde en het mysterie, stopt de tijd zodat jouw huid en mijn huid hun eigen poëzie kunnen schrijven. Een aanraking die begint in de geest, een langzaam vuur dat de afstand wegbrandt. Stap mijn wereld binnen, waar nuchterheid de enige zonde is..

.Vreemde liefde, je ogen, de kleur van een aanraking, je kusjes, de smaak van zachtheid; ik verlang ernaar om opnieuw de geur van je stem te ruiken en de oneindigheid van je zuchten te proeven.. Ik wil opnieuw de muziek van je passie horen en de kleuren van je aanrakingen ervaren, ik wil weer de kus van je woorden en de geuren van je toewijding ruiken... Ik mis mijn lieve liefde, ik mis zozeer je verlangen, je huid, je mond, je blik, je energie, je liefde... Ik wil opnieuw met je kusjes het gedicht schrijven dat ontwaken is tussen je armen; Ik wil, mijn geliefde, je lichaam omlijnen met mijn passie en je verlangen verlangen, alles met de verlangens van mijn leven.. Het dringt me op, het dringt me op: het zuchten van mijn gesloten ogen en de drang van je kus, je liefde, je toewijding... Ik verlang erna om die droom te bezitten waarin je me elke ochtend, elke avond tussen je lakens plaatst.. Ik verlang ernaar om bij jou te zijn, mijn liefde, toegewijd om dicht bij je te zijn en intens te voelen voor jou, wanneer mijn gedachten naar je toe gaan.. Mijn hele leven zou ik alles opgeven voor slechts een blik van jouw ogen, mijn liefde..

Ik nodig je uit voor een plek waar de nacht nooit eindigt, waar je fantasieën werkelijkheid worden. Laten we de kunst zijn van elkaar vinden in het verboden, de constante hartslag die de afstand trotseert. Alleen jouw blik ontbreekt om het canvas tot leven te wekken..

Ze lacht veel, zoals sommige mensen dat doen.. Vandaag is er een picknick buiten, waar mijn droom de horizon van de lucht raakt. Ik breng de fallus mee, de lange, witte wortel.. Het is Sumiko's verjaardag en ik heb niets voor haar. Ik had haar in ieder geval de zaden van deze wortel kunnen geven, omdat je prachtige, zachte stem zo goed klinkt aan de telefoon.. Het is de moeite waard om even uit het raam van de bus te kijken en aandachtig te observeren. Het is iets om over te dichten. Sumiko, wanneer de fallische wortel geplant wordt tussen sterren, tussen bloemen en de gloed van de hemel, trekt de vreemde kou van het middaguur aan onze ingewanden. Wat je kunt zien, moet duidelijk gezien worden, en alles moet je gek maken. Een wortel zonder naam, of een wortel van onbekende leeftijd, kent zichzelf alleen wanneer hij hoog op de schouders van mannen wordt gedragen in een heilige processie. En je kunt alleen maar merken waar hij is aan de hand van het geluid, de verwarring, de vage opschudding, de scheldwoorden en de eerste tekenen van de onrust van de primitieve zaad. Nog niet geregeerd door degene die vaak afwezig is, en die een leegte achterlaat, en de wortel.. Kijk, de verlaten wortel, loopt dit jonge, vrolijke en onschuldige pad, een klein haantje dat glimlacht, met zijn glimlach van ervaring. Nu is het een hele menigte haantjes die eromheen lopen, maar in werkelijkheid is de wortel er maar één en komt die alleen, zonder gezicht, zonder woorden, vanuit elke horizon.. Dat is het geschenk

Ken je me? Ze vragen me of ik je ken! Natuurlijk ken ik je! Ik herinner me perfect het aantal kusjes tussen je mond en je nek, ik vergeet niet hoeveel kreten van genot mijn aanrakingen op je buik veroorzaken; ik bewaar in mijn geheugen je gesloten ogen tijdens de aanrakingen die mijn vingertoppen over je hele huid geven, het beeld van je licht geopende mond, vol, vochtig, maar gesloten, overspoelt mijn hoofd zodra ik aan je denk.. Tussen je borsten rusten dertig of meer aanrakingen van mijn lippen. Je rug, mijn lief, herkent perfect elk centimeter van mijn handen, van mijn borst, van mijn mond; op je lippen herbergen zich een miljoen zachtheden, terwijl je volle en overvloedige hart, vol liefde, mijn naam herhaalt, keer op keer en keer op keer..

¿Ben ik niet binnen gekomen via jouw vagina, met mijn onhandige houten paard, in dit verhaal van seculiere tempels en bewegingen op en neer en aan de zijkanten? Het is de fabel van een bepaalde belofte die mijn onhandige houten paard naar jouw rode poorten brengt, Troje; mijn heldhaftige, maar belachelijke paard, met een ridicule verenkrans, prikkelt het oude gevoel van buiten naar binnen.. schuddend die oude, fallische angst voor wijsheid.. En je zegt dat ik het goed doe.. Er was een mystieke bakkerij in Betsaida voor hongerige volgelingen. Ze smulden met volle teugen, verzadigden zich in de open lucht met effectieve meelsoorten en andere gezonde ingrediënten; en daar stond jouw robuuste oven, klaar om het wonder te verrichten, waaruit, door de kracht van de hitte, brood werd gebakken, droog en met een mannelijke textuur, voor alle tijden.. En je vraagt me om je nog steviger vast te houden.. Al dat alles, na de eerste overstroming, na de eerste brute vernietiging; het gedreun van een verloren tijdperk, bloeiend en geheim, waarin jouw krater zich de meest onveilige uitbarstingen permitteerde.. En je vraagt me om je te kussen, zowel boven als onder, terwijl ik koraalachtige structuren onderwater onderzoek.. Maak het goed. Of veel of weinig, mijn lans heeft genoeg gedaan om te verwonden. De smalle omtrek, het orakelachtige gat in je opgetrokken buik; ondanks de spanning en de gespreide benen, zal zelfs de koppige ongelovige zijn wapens neerleggen.. En je vraagt me om door te gaan, om liefdevol te zijn.. Je hebt je bed gedeeld met het hele dierenriem, met het oosten en het westen in je hart, en met magiërs en apostelen, of met ongelukkige dieren.. Een rechtopstaande spijker, ongetwijfeld heb je ieder van hen die warme grafplaats gegeven waar ze drie dagen zouden rusten; allen in die zwevende leegte waarin leven en dood een tweelingbelofte zijn.. En en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en.. Je vraagt me om meer of minder pijn, alsof.

¡Hoe kan het dat je me laat denken aan jou! Ik denk niet alleen aan jou.. Aan je denken is je hebben, zoals een naakt lichaam voor een kus, helemaal voor mij, overgegeven.. Ik voel hoe je mijn geheugen binnendringt, hoe je je overgeeft aan de vurige gedachten, je grote instemming op afstand, en meer dan instemmen, meer dan je overgeven, je helpt me, je komt naar me toe, je toont me herinneringen in perspectief, je geeft me signalen met de levendige, heerlijke momenten van het verleden, en nodigt me uit.. Je zegt vanuit daar dat we moeten doen wat ik wil -ons verenigen- en je denkt aan me, en we komen dichterbij door de kus die je me geeft, en we denken aan jou, allebei, ik alleen..