LaiaJonnes

Ik ben een volwassen vrouw, zelfverzekerd en perfect bewust van wat me wakker maakt in bed. Wat me verleidt, is medeplichtigheid, die blikken die meer zeggen dan duizend woorden. Ik neem graag het voortouw, leid zachtjes of stoutmoedig. Maar ik geniet er ook van als ik zelfverzekerd verrast word. De aanraking van de huid, de langzame strelingen, de diepe kussen — dit alles betovert me. Wat heb ik liever? Begeerd en bewonderd worden. En geliefd met passie.

Ik ben 30, en in de loop van de tijd heb ik geleerd om te luisteren naar mijn verlangens. En vooral, niet meer bang te zijn om ze te verkennen. Wat me aantrekt, is het spel, de zachte spanning van vroeger, dat moment waarop alles mogelijk wordt. Ik heb een zwak voor bepaalde fetisjen die de zintuigen prikkelen: zacht vastgebonden polsen, gefluister in het oor, geblinddoekt. Controle. of het verlaten. Woorden doen me trillen, net als rollenspellen en scenario’s waarin ik me kan laten gaan. of domineren. Voor mij is de echte fetisj de verbinding - die rauwe, intense energie die we delen als we de grenzen durven te verleggen..

Ik ben een vrouw die heeft geleefd, die weet wat ze wil en heeft geen tijd te verspillen met spelletjes. Mijn ideale man hoeft niet perfect te zijn, maar hij moet waar zijn. Ik hou van een zelfverzekerde man, die niet probeert om me te domineren, maar om me te begeleiden. Een man met karakter, maar ook tederheid; die het voortouw neemt, zonder bang te zijn om zijn kwetsbaarheid te tonen. Ik hou van mannen met ervaring, maar die een zekere nieuwsgierigheid behouden. Een man in staat om te genieten van een goed gesprek, een glas wijn, en een nacht zonder urgentie. Ik ben niet op zoek naar een jongen om op te voeden, maar een volwassene om mee te delen. Dat hij me bewondert, maar me niet idealiseert. Dat hij mijn vrijheid, mijn verleden en mijn lichaam respecteert. Als hij kan luisteren, als hij kan aanraken zonder haast, als hij me aan het lachen kan maken, zelfs als ik er geen zin in heb.. Dus misschien is het hem.

In deze fase van mijn leven geniet ik meer dan ooit van eenvoudige genoegens. Ik lees graag romans die me aan het denken zetten of gewoon laten dromen. Ik geniet van de stilte, de geur van koffie in de ochtend, en wandelingen zonder doel, gewoon voor het plezier van het lopen zonder te kijken naar de tijd.

Ik ben gestopt met verontschuldigen voor het willen van iets voor een lange tijd. Ik ben geen verlegen meisje. Ik ben een rijpe vrouw, bewust van elke centimeter van mijn huid, van elk verlangen dat door mijn lichaam gaat. Die middag was ik alleen thuis, gehuld in een zijden badjas die nauwelijks mijn dijen bedekte.. Buiten regende het, maar binnen brandde alles. Ik leunde tegen de bank en liet een been aan de rand hangen, en het andere opgevouwen, mezelf een beetje openen, alsof ik mezelf wilde. Mijn vingers speelden met de knoop van de badjas, ik liet hem langzaam glijden. En liet me zien. Mijn tepels reageerden op lucht, ze waren gevoelig en stevig. Ik streelde ze met mijn vingertoppen, sloot mijn ogen, stelde me de handen van andere mensen voor. Jonge en nieuwsgierige handen. Of misschien die van deze oudere man, met diepe stem en intense blik. Mijn hand ging langzaam langs mijn buik naar beneden en bereikte dit natte gebied dat al een tijdje had gepulseerd. Ik spreidde mijn lippen met mijn vingers en kreunde zachtjes. Zo zachtjes dat ik verrast was. Ik wilde niet snel gaan; ik wilde genieten van elke golf, elke sensatie. En toen mijn lichaam kromp, alles loslatend, glimlachte ik. Volwassen zijn gaat niet over het doven van het verlangen. Het is een kwestie van het meesterlijk aansteken.