JuliaRoseKs

De meest sexy engel die je ooit zult zien♥

Ze scheerde haar haar haar, een mooie vrouw, helemaal tot aan haar navel gerold, met haar benen wijd open, en zat in een ruime stoel. Ze keek er heel blij naar, nadat ze al heel goed was geschoren, en ze was aan het spotten, onvoorzichtig, stak haar vinger in het ding. En toen hij zijn heupen schudde, toen hij de leugen gebruikte om te reageren, gaf hij een bepaalde smaak. Maar toen hij wist dat het niet waar was, zei hij: "Wee mij! Wat doe ik? Dat dit niet het hout is voor dit vuur».

Vrouwenlichaam, witte heuvels, witte dijden, je lijkt op de wereld in je overgave houding. Mijn wilde boerenlichaam ondermijnt je en laat je kind van de bodem van de aarde springen. Ik was alleen als een tunnel. De vogels vluchtten van me en in mij kwam de nacht haar machtige invasie.. Om te overleven, smeedde ik je als een wapen, als een pijl in mijn boog, als een steen in mijn sling.. Maar de tijd van wraak komt, en ik hou van je. Geweven, van moos, van hard en hard melk. Ach, de borstvaten! Ah, de ogen van de afwezigheid! Oh, de puberroses! Ah, je trage stem. Mijn vrouwelijke lichaam, ik zal volharden in uw genade. Mijn dorst, mijn onbeperkte verlangen, mijn twijfelachtige weg! Donkere rivieren waar eeuwige dorst volgt, en vermoeidheid volgt, en eindeloze pijn.

Vernietig mijn taille op de achterkant van je mount Scan mijn rug, een schone kus Raptame en laat nooit meer los, dus kokhals al mijn stiltes Vul me met jou, vul elke porie met het aandringen van je Tong Draai mijn eenzaamheid om, breek het in je vingers, degenen die nu al mijn ruimtes bezetten Geef me beschutting van honger in de holte van je armen dat ik van me af wil, Vandaag, in hen

Ik wil in je borst roeien, met elk kloppen, in je armen zitten, vol van strelen, een zoete liefde in je mond plukken, een ziel in je mond plukken. Ik water met mijn handen je stam, mijn man, alleen maar ik word elke nacht in je geboren, in takken, bladeren en vruchtbare grond, een hoop vlees als een gekruld, getinte, takvormige moedervlok. om door jou te ontkiemen in elk van mijn ochtendgloren om me heen te wikkelen in je droevige groene glimlach, tot hij verdwijnt en mest is van een liefdesverhaal, ons, gemaakt van zon, licht en aardse bloed

de zon koelde zijn tong af waar de lava's van het hart zich wassen gisteren was zo mooi als een eeuwig geurende en onuitwisbare kus van morgen mijn geur past bij jouw geur jouw geur van wilde mango je napper suave ik liep op de lippen van de dag van de sterrenstelsels je scharlaken glimlach spat me en De klei maakt elke dag een spleet in mijn hart als je zwarte gat Ik word wakker en duik in onze eenvoudige en bloemrijke toekomst waar ik bang voor ben

Tu es belle: En ze houden van je. Je bent jong: je wordt geglimlach. Als er een liefde kon openen in dit hart waar niets schijnt. Deze glimlach van mijn verdriet zou zich, verre reflectie, naar het asgoud van uw vlecht, naar de bleke mast van uw hand keren. Maar ik heb alleen een glimlach die slaapt in de diepten van mijn ogen — koud meer dat, als ik je zie lachen, vergeet het in een vrolijke flits.

Pendant qu'il pleut Ik denk aan je lichaam dat al bloeit, zelfs als de hemel schreeuwt met een luide stem. De druppels die de aarde verontreinigen, de fontein die zich in je mond schuilt, die je vruchtbare velden water geeft. De geluid van de rivier stopt in je hart op de berg van je taille déjà grande van regendruppels die glijden op je borst De heerlijke bronnen die uit je pubis komen Pendant qu'il pleut je t'adore je navigue dans ton silence