HadeDanny

We zijn twee eenvoudige, maar ongelooflijk boeiende vrouwen. Onze smaak is misschien atypisch, maar onze energie is ongeëvenaard. We gaan vooruit zonder om toestemming te vragen, we laten onze voetafdrukken achter zonder het te beseffen. Net als iedereen hebben we dromen en doelen, ook al lijken ze soms te ambitieus of vreemd om aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Ondanks alles volharden we, trouw aan onszelf.

We lachen van harte, denken diep na, maken fouten en leren zonder angst. We zoeken niet om door iedereen begrepen te worden, alleen om waar, vrij en authentiek te zijn. En dat is misschien wel het meest boeiende: niet de perfectie, maar de waarheid die ons beweegt.

We houden van lange nachten, gesprekken die plotseling oplaaien, impulsieve beslissingen die we vervolgens met een glimlach aannemen. We zijn een in bedwang gehouden vuur: we weten wanneer we moeten branden en wanneer we moeten wachten. We hebben dromen en doelen zoals iedereen, maar die van ons zijn doordrongen van dorst, van urgentie, van die behoefte om altijd verder te gaan, ook al beeft de grond. We vragen niet om toestemming, we laten onze energie niet los om te voldoen.

We lachen oprecht, we kijken recht voor ons uit, we laten vragen en zinvolle blikken over ons heen hangen. Er is iets in ons dat tegelijkertijd verontrustend en aantrekkelijk is, zoals de hitte die voorafgaat aan de storm. En als we gepassioneerd zijn, is het niet om te provoceren, het is omdat we levend zijn, wakker, en we weten niet hoe, noch willen we, half leven.

We hebben vreemde smaken, onzichtbare littekens en zware stiltes. We lopen samen alsof we een geheim delen, alsof de wereld weet dat er tussen ons iets ongrijpbaars is, maar tastbaar, intens, elektrisch. De nachten zijn van ons. Woorden worden gewurgd, blikken blijven langer hangen dan nodig is en de lucht wordt zwaar, bijna ondraaglijk. Alles wat brandt hoeft niet te worden getoond.