EviaJones

VLUCHT

Mijn naam is Evia, ik ben een volwassen vrouw die graag nieuwe ervaringen wil leren. Weet je, voordat ik een spectaculaire bokser was, beoefende ik in mijn jeugd deze mooie sport en won ik verschillende wedstrijden. Nu ik een beetje oud ben voor deze sport, ga ik nog steeds graag naar de sportschool, ik ga graag uit om nieuwe landschappen te zien, ik hou van de natuur en haar landschappen. Als ik een plek in de wereld zou moeten kennen, zou het ongetwijfeld mijn geliefde Colombia zijn, Santa Marta zonder twijfel of Valledupar waar de muziek die ik het meest leuk vind om elke hoek is. Ik hou van vallenato, het is muziek gemaakt met liefde voor liefde. Mijn favoriete gerecht is de Coca Cola hamburger, aangezien ik geen sport doe, sta ik mezelf toe, maar een van de dingen die ik het leukst vind om te doen is ook koken, ik maak je een zweterige kip waarvan je verliefd wordt, Daarnaast bereid ik zelfgemaakt ijs voor u, om te genieten met mijn familie en vrienden. Ik hou niet van drinken, maar af en toe heb ik zin in bier, gewoon bier, niets meer

Ik dacht aan jou, aan je haar dat de wereld van de mens zou sturen, en ik had een punt in mijn leven en ik wilde dromen dat je bij me was.. Ik loop op de aarde met verheven ogen, mijn verbeelding, op een hoge hoogte, die in een hoge woede of een ellendige roodheid, de mensheid aanstelt.. Vivre: -Dit ongelukkige zoeken, dit goed farouche, en alles wat in mijn ziel is, weerspiegelt zich, en zoekend zonder geloof, ik sterf van geloof.. Ik heb gezocht gedurende dagen en nachten om je te vinden zonder het te vinden waar je zingt. Je bent verdwaald in tranen van nachten en nachten, ik heb je gezocht zonder het te vinden l'endroit où tu pleures Ik denk dat ik weet dat je huilt Ik hoef alleen maar naar mezelf te kijken in een spiegel om te weten dat je huilt en dat je hebt gehuild voor mij Je bent de enige die de tranen redt en een bedelaar van de duisternis..

Als je liefhebt, als je niet hebt liefgehad, dan weet je dat de grootste en diepste pijn in deze wereld is om tegelijkertijd gelukkig en ongelukkig te zijn.. Corollaire: Liefde is een afgrond van schaduw en licht, van poëzie en proza, van licht en schaduw, van poëzie en proza, en waar men het meest dierbare doet, namelijk tegelijkertijd lachen en huilen. Het ergste, het verschrikkelijkste is dat het onmogelijk is om zonder hem te leven. Au cœur de la mine la plus secrète, A l'intérieur du fruit le plus lointain, Dans la vibration de la note la plus discrète, Dans la conque spiralée et résonnante, Dans la couche de peinture la plus dense, Dans la veine qui, dans le corps, nous sonde le plus, Dans le mot qui parle le plus doucement, Dans la racine qui descend le plus, qui se cache le plus, Dans le silence le plus profond de cette pause, où la vie est devenue éternité, Je cherche ta main et je déchiffre la cause De vouloir et de ne pas croire, de la fin, de l'intimité

De ouderdom schrikt hem niet af, zijn sensualiteit is overweldigend, en zijn jonge en vastberaden geest zet hem aan tot romantiek, onder het zwakke maanlicht bekijken hun blikken elkaar: de aantrekkingskracht is wederzijds! Hij is galant en drukt zijn verlangen uit naar een andere ontmoeting, de seksuele aantrekkingskracht voedt de vlam, zijn ziel ademt erin uit *? Er is geen liefde, is het niet? Maar dankzij deze ervaring, kijkt ze naar haar beeld in het kristal en het geeft haar een glimlach, ondeugend Mijn aarde? Jij bent mijn land. Mon peuple peuple, jij bent het.. Verbanning en dood voor mij zijn waar jij niet bent. En mijn leven? Zeg me, mijn leven, wat is het, behalve jij?

Geen herinneringen, geen voortekenen: alleen het heden, het lied. Geen stilte, geen woorden: jouw stem, alleen, alleen, spreekt tot mij. Geen handen, geen lippen: gewoon twee lichamen, ver van elkaar, gescheiden. Geen licht, geen duisternis, geen ogen, geen blik: het gezicht, het gezicht van de ziel. En tenslotte, tenslotte geen vreugde, geen verdriet, geen hemel of aarde, niet boven, niet beneden, geen leven of dood, niets alleen liefde, alleen liefde Ik bied U tussen de trossen, de groene boeketten en de rozen, mijn naïeve hart dat zich vernedert voor Uw goedheid; Laat je liefdevolle handen het niet scheuren, je ogen verheugen zich in mijn eenvoudige geschenk. Dans le jardin ombragé, mon corps fatigué Les auras du matin recouvertes de rosée Comme dans la paix d'un rêve je glisse à tes côtés L'instant fugitif où j'aspire à me reposer Ik ben een vluchteling, ik wil rusten. Als in mijn tempels de goddelijke storm tot rust komt, zal ik me uitstrekken, jouant met je dikke bochten, op je bruiloft, mijn slaperige voorhoofd, in het ritme van je laatste kussen..

Ik wil je ook vertellen dat ik in het weekend naar de schoonheidssalon ben gegaan en mijn look heb veranderd, ik heb mijn haar geverfd en ik voel dat ik te mooi ben, ik hoop dat je het leuk vond Een mysterie brandt in je ogen, ongrijpbare maagd en metgezel. Ik weet niet of het haat of liefde is, het onuitputtelijke vuur van je zwarte aliaba. Met mij ga je zolang mijn lichaam de schaduw mijn lichaam maakt en het zand in mijn sandaal blijft. Ben je de dorst of het water op mijn weg? Zeg me, ongrijpbare maagd en metgezel. Als je van me houdt, hou van me in zijn geheel, niet door gebieden van schaduw of licht.. Als je van me houdt, hou van me in zwart en wit, en grijs, en groen, en blond. , en brunette.. Liefde me overdag, liefde me in de nacht.. En de dageraad bij het open raam! .. Als je van me houdt, verlaag me niet: hou van me helemaal.. Of houdt helemaal niet van me.