ChiaraDurand

Dit is mijn hoekje, een plek waar mijn essentie woont zonder maskers of haast. Hier ben ik: een vrouw die van nature flirt, niet uit ijdelheid, maar om te genieten van een glimlach op het leven en een knipoog naar de spiegel. Ik hou ervan om me op te maken, met kleuren te spelen, te voelen dat vreugde ook kan worden gekleed in gelach.

Ik ben een vrolijke vrouw, die in de kleine dingen redenen vindt om te vieren. Ik vind het leuk om mezelf te verliezen in videogames, omdat ik daar nieuwe werelden ontdek waar de verbeelding geen grenzen kent en waar je ook leert om te vallen en opnieuw te beginnen. Spelen herinnert me eraan dat het leven uiteindelijk ook dat is: proberen, fouten maken en genieten van het proces..

Boeken zijn een andere van mijn huizen. Lezen stelt me in staat om duizend levens te leven zonder het mijne te verlaten. Ik voel graag het gewicht van verhalen, onderstreep zinnen die mijn ziel raken en laat de woorden me begeleiden wanneer stilte noodzakelijk wordt.

Elk boek is een andere spiegel waar ik mezelf een beetje meer herken. Dansen is mijn favoriete manier om te praten zonder woorden. Als ik dans, is het lichaam vrij en het hart los.

No importa el ritmo: Het belangrijkste is te voelen hoe de muziek door mijn voeten, mijn heupen en mijn gedachten gaat. Dansen brengt me terug bij mezelf. Film is een van mijn grote liefdes. Ik hou van films van alle genres, omdat ik denk dat elk verhaal iets te leren heeft.

Ik kan huilen bij een drama, lachen bij een komedie, me opwinden bij een fantasieverhaal of uren nadenken bij een onverwacht einde. Films herinneren me eraan dat het leven ook een groot verhaal is.

En als er een moment is dat mijn zuchten steelt, is het de zonsondergang. Dat moment waarop de hemel is geschilderd met afscheid en belofte.

De zon gaat langzaam onder, alsof hij niet wil vertrekken. De hemel brandt in kleuren en ik leer los te laten.

Ze flirt niet door uiterlijk, maar door de manier waarop ze kijken. Blij omdat je koos om te lachen, zelfs toen het pijn deed.

Als ik dans, denk ik niet, als ik denk, vlieg ik niet. Daarom dans ik, om mezelf eraan te herinneren dat ik leef. Deze ruimte ben ik: licht, spel, verhalen, beweging en avondhemel. Een toevluchtsoord waar ik altijd kan terugkeren.