AmberVictoria

Het natte geheim van het bos

Mijn blote voeten drukten op het mos, en de frisheid was een heerlijke schok tegen de plant. Ik stond aan de rand, maar mijn hart klopte om in dit struikgewas te gaan dat naar natte aarde en mysterie rook.. De zon was een schaamteloze minnaar die door de bladeren kroop en mijn huid schilderde in koortsachtig goud. Mijn linnen jurk, doorweekt met dauw, was nu een sensueel verlengstuk van mezelf. Hij klemde zich schaamteloos vast aan de kromming van mijn heupen en klom omhoog om de strakke vorm van mijn dijen te omlijnen terwijl hij zich voortbewoog. Elke stap was een ingehouden zucht, en ik kon voelen de natte stof strelen mijn intimiteit. Ik stopte voor een gigantische boomstam. Ik legde mijn handen op de ruwe, ruwe schors. Het gevoel was zo primitief dat ik mijn ogen sloot en mijn nek naar achteren leunde. De wilde lucht deed mijn huid rillen. Voel de hete zon in mijn keel, de kou van de stof op mijn buik, de textuur van het bos onder mijn handen.. Het was allemaal een uitnodiging om me levend en blootgesteld te voelen. Ik ben hier, dacht ik, zonder enige intentie, en deze vrijheid maakt me vreselijk begeerlijk.. Ik wil verdwalen en gevonden worden, alleen door de wind en het licht.

De kaart van mijn huid

Ik liep naar de spiegel en liet het zachte licht van de kamer me omhullen. De muziek die ik had gedraaid was zacht, alleen een gefluister dat samenviel met mijn ademhaling.. Ik bleef een ogenblik stil staan en keek naar mezelf. Het ensemble was eenvoudig, bijna schandalig: een kleine rode zijden top die nauwelijks mijn borsten bedekte, en een bijpassende rode panty die verleidelijk in de plooi van mijn heupen zakte.. De spiegel loog niet: de kleur was levendig, een schreeuw van passie tegen de bleekheid van mijn huid. Ik liet het puntje van mijn tong over mijn lippen glijden en mijn ogen focusten op de reflectie. Ik was niet op zoek naar een fout, of een oordeel; ik was op zoek naar plezier, het verkennen van dat lichaam dat van mij is en alleen van mij. Mijn vingers bewogen zich eerst, langzaam, bijna verlegen, naar de stof van de top. Ik streelde de zachte rand, net onder de onderste bocht van mijn borst, langs de opgaande boog van mijn ribben.. Ik kon de constante klop van mijn hart voelen, een ongeduldig drumstel. Dan, met een beweging die niet aarzelde, verplaatste ik de top een beetje omhoog, waardoor de onderste rand van mijn borsten uitsteekt, roze en gevoelig.. De tepels reageerden op de frisse lucht en de spanning van de zijde, ze werden hard als kleine kersen. Ze waren een brandpunt, een magneet. Ik keek naar hen in de spiegel, verwonderd over de manier waarop mijn lichaam reageerde op mijn eigen aandacht.. Ik sloot mijn ogen voor een seconde en haalde diep adem, waardoor een golf van warmte zich door mijn buik verspreidde.. Toen ik ze opende, waren mijn handen al op mijn onderbuik gepositioneerd. De vingers gleed over de blote huid tussen de rand van de top en de kant van de panty, een zone van zachtheid en belofte. Ik drukte zachtjes, masseerde die delicate bocht, voelde de hongerige leegte net onder mijn navel. Het was een punt van energie, en het levendige rood van het ondergoed versterkte het gevoel van gevaar en zoete anticipatie.. Ik boog mijn hoofd een beetje, gefascineerd door mijn reflectie. Mijn ogen waren helder, donker, alsof een zoete koorts van binnenuit opkwam. Nu, de panty. Mijn vingers gleed naar de kant van de heup. De wrijving was voortreffelijk. Ik volgde de lijn van de stof en stopte precies waar het elastiek in de liesplooi zat.. Steek voorzichtig een vinger onder de rand van de stof. Niet door de opening van het been, maar door de zijkant, het aanraken van het bovenste en gevoelige deel van de berg van Venus. Het contact was elektrisch. Een nauwelijks hoorbaar gekreun ontsnapte uit mijn lippen. Zijde had me toestemming gegeven, en nu nam mijn eigen hand bezit. Het gevoel van de druk van de kant van de panty en mijn vingertop die eronder drukte was een heerlijke marteling, een spanning die hopeloos opbouwde.. Ik liep dichter naar de spiegel, mijn adem licht beslaan het glas. Ik concentreerde me op mijn ogen, op die blik van mezelf. Mijn handen bleven verkennen, knijpen in de bovenkant van mijn dij, dan terug naar mijn borsten om de stevigheid en de hartslag te voelen.. Het rood was een vlam, en ik brandde. Dat lichaam was een tuin die wachtte om ontdekt te worden.. Door de enige persoon die al haar geheimen kende.

Het licht kroop door de spleten van de gordijnen, waardoor mijn kamer een parelgrijze tint kreeg die de ochtend zonder haast aankondigde. Ik opende mijn ogen en vond mezelf ondergedompeld in de koele omhelzing van mijn witte katoenen lakens. El reloj digital marcaba las 6:15 a.m., Een ongewoon vroeg uur voor mijn lichaam, dat zich toch heerlijk wakker voelde. Er was een diepe kalmte in het huis, die heilige stilte voordat de wereld in beweging kwam. Ik strekte me lui uit, en de wrijving van de stof tegen mijn blote huid (ik slaap altijd zonder iets) stuurde een rilling die niet van koude was. Ik ging zitten, leunend op een elleboog. De stof kreunde zachtjes onder mijn gewicht. De waarheid is dat ik een ongewone energie voelde, een sluimerende nieuwsgierigheid die leek te zijn ontwaakt met de zon. Ik streelde de binnenkant van mijn dij met mijn handpalm, een instinctief gebaar, en de zachtheid van de huid herinnerde me eraan waar mijn lichaam om vroeg in dit moment van totale privacy.. Niemand zou me zien. Niemand zou me onderbreken. Het bed, mijn toevluchtsoord, de lakens, mijn stille medeplichtigen. Ik liet mijn hand langzaam omhoog glijden en liet mijn vingers over de rand van mijn bekken glijden.. Ik voelde het lichte zweet van de nacht en mijn hartslag begon te versnellen. Ik ging weer liggen, nu op mijn rug, en sloot mijn ogen. Alles werd aanraking. Mijn ademhaling werd dieper. Met een laatste beslissende beweging, mijn hand zocht het centrum, dat gebied zo gevoelig en van mij. Het eerste contact was schuchter, slechts een wrijving met mijn vingertoppen, maar het was genoeg om een nauwelijks hoorbaar gekreun van mijn lippen te laten ontsnappen.. Ik bewoog instinctief, buig mijn knieën, open mezelf alleen voor mezelf. Ik begon te verkennen, langzaam en doelbewust, voelde de gladheid van mijn plooien en het vocht dat al begon te verschijnen. Het ritme was ritmisch, verkennend. Zachte druk, cirkels. Op zoek, wetend waar de schakelaar van mijn plezier te vinden. Toen mijn vingers de kleine, kloppende bult vonden, liep er een golf van hitte over me heen.. Ik slaakte een lange zucht. Het was alsof dat deel van mijn lichaam had gewacht op dit moment van exclusieve aandacht. Ik verhoogde het tempo, het gevoel was nu zoet en scherp. Ik hield me vast aan de lakens met mijn vrije hand, kreukelde het dunne witte katoen, zocht steun op het bed. De spieren in mijn buik werden licht gespannen. Het beeld van mijn lichaam, vrij en overgegeven, in het licht van de dageraad, was krachtig opwindend.. De buitenwereld vervaagde. Er was alleen de wrijving, het kloppen, de vochtigheid en de warmte die groeide. Ik liet me meeslepen door het gevoel en concentreerde me alleen op het plezier dat ik mezelf gaf.. Mijn heupen kwamen een beetje uit de lakens, op het ritme van mijn hand. Elke aanraking was een vervulde belofte. En toen werd het allemaal intenser. De ademhaling stopte even, en een explosie van plezier schudde me. Een heerlijke rilling liep door mijn lichaam en de witte lakens voelden zachter aan dan ooit. Ik liet de lucht los in een lange, trillende hijs. Ik stond daar stil, voelde de echo van mijn climax. De hartslag vertraagde en de ochtendrust keerde terug, zoeter en dieper dan voorheen.. Ik opende mijn ogen. De zon scheen nu harder en verlichtte de rimpels in de witte lakens die mijn geheim bewaarden.. Ik was alleen, tevreden en klaar om de dag te beginnen. Er was een speciale gloed in de lucht, de gloed van een plezier dat helemaal van mij was.