AlizonMoreti

Ik weet dat elke keer dat ik naar je kijk, ik het gevoel zal hebben dat de tijd stilstaat, dat de hele wereld verdwijnt en dat alleen jij en ik bestaan in dit moment vol verlangen. Je ogen zouden me omhullen met een mysterie dat ik langzaam zou willen ontdekken, terwijl je lippen me zouden roepen, als een verleidelijk gefluister dat me zou uitnodigen om me te verliezen in een gepassioneerde kus. Mijn lichaam brandt van het aanraken van het jouwe, het voelen van jouw huid tegen de mijne, en het weten dat we samen een liefde kunnen creëren die zo intens is dat het alles overstijgt wat we kennen.

Er is iets in je manier van zijn dat me van binnen laat smelten, alsof mijn hele lichaam weet dat jij de enige bent die dit vuur in mij kan ontsteken. Elk van je woorden omhult me, elk van je gebaren trekt me met onweerstaanbare kracht. Ik voel je aanwezigheid me verteren, en hoewel ik wil weerstaan, wil ik mezelf gewoon volledig overgeven, mezelf verliezen in de zachtheid van je huid, in de warmte van je adem, en in de intensiteit van wat we samen kunnen worden, waar er geen grenzen zijn, alleen passie en verlangen de zuiverder.

Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik dankbaar ben dat ik jou gevonden heb. Zodra onze levens elkaar kruisten, veranderde er iets in mij voor altijd. Jij bent degene die elk moment magisch maakt, die het alledaagse verandert in iets buitengewoons.

Je glimlach, je woorden, je aanwezigheid. Alles in jou heeft de kracht om mijn hart te vullen met een geluk dat ik niet vermoedde. Ik weet niet of je het nog steeds beseft, maar als ik bij je ben, lijkt de wereld stil te staan en zijn er alleen jij en ik die bestaan.

Mijn naam is Alizon Moreti en als je tegenover me zit, is het eerste wat je zult merken dat ik niet bang ben voor stilte. Voor de meeste mensen is stilte een oncomfortabele leegte die ze proberen te vullen met onbeduidende anekdotes; voor mij is het het doek waarop ware intimiteit begint te tekenen.. We zijn in dit kleine Italiaanse hoekje waar ik zo van hou. Het kaarslicht tussen ons doet de rode wijn in mijn glas schijnen als een donkere robijn. Ik legde mijn bestek neer na een paar hapjes van mijn fettuccine alla carbonara - het authentieke recept, zonder room, alleen het ei en de guanciale die smelten in de mond. Ik leun een beetje naar voren, met mijn kin op mijn hand, en laat mijn bruine ogen in de jouwe duiken, zonder oordeel, maar met een brandende nieuwsgierigheid. ‘Vertel me iets,’ zeg ik met mijn stem die nog steeds die fluwelen klank heeft van mijn geboorteland Colombia..

Vertel me niet over je successen en wat je doet om te leven. Vertel me wat je gebroken heeft en hoe je het weer hebt opgebouwd. Dis-moi: Wat bewaar je in het diepst van je hart en komt pas boven als je een ballad uit de jaren tachtig hoort die je opwindt? Voor mij is emotie de enige valuta die echte waarde heeft. De sensualiteit die ik uitstraal, die langzame beweging van mijn handen of de manier waarop ik mijn lippen bevochtig na een slokje wijn, is slechts de toegangspoort. Het echte banket vindt hier plaats, in de uitwisseling van onze kwetsbaarheden

  Ik ben gefascineerd door de analyse van waarom we liefhebben zoals we liefhebben. Soms, terwijl "Si me dejas ahora" van Camilo Sesto zachtjes op de achtergrond weerklinkt, verlies ik mezelf in het nadenken over de kwetsbaarheid van trots. Ik vraag me af of we ons ervan bewust zijn dat we de helft van ons leven muren bouwen en de andere helft wanhopig zoeken naar iemand die sterk genoeg is om ze neer te halen.. — Ik, bijvoorbeeld, vervolgde ik, nog zachter pratend zodat jij de enige was die me kon horen, ik heb geleerd dat mijn kracht niet komt van het feit dat ik onkwetsbaar ben, maar van mijn vermogen om alles te voelen. Ik ben een vrouw die houdt van een intensiteit die soms beangstigt, want in mijn Colombiaanse wortels is liefde geen lauw concept, het is een totaal geschenk. Maar ik heb ook geleerd om dat vuur te kanaliseren.

Ik kijk naar je terwijl je mijn woorden opneemt. Ik hou ervan om te zien hoe je gezicht reageert, of je pupillen verwijden of dat je mijn blik ontwijkt. Ik ben op zoek naar die verbinding die veel verder gaat dan de huid. Ik wil weten of je een gesprek kunt voeren waarin je je gevoelens niet verbergt uit angst om zwak over te komen. Voor mij is er niets meer mannelijk en aantrekkelijk dan een man die zijn eigen droefheid kent en die het heeft weten te veranderen in wijsheid..

Op dit moment van het diner verdwijnt het geluid van het restaurant. Er is niets meer dan jij, ik, de geur van verse oregano en deze zoete melancholie van ballads die ons eraan herinneren dat we leven. Emoties zijn een doolhof, en ik ben een expert in het rustig doorlopen ervan, genietend van elke bocht, elke schaduw. — Geef me geen gemakkelijke antwoorden, vroeg ik je, terwijl ik bijna onmerkbaar je hand over het linnen tafelkleed streelde.. Geef me je waarheid, hoe hard het ook is. Want het is in deze waarheid dat we elkaar werkelijk zullen ontmoeten.