GiaDonovan

Ik noem je in mijn gedachten zoals men iets breekbaars en kostbaars beschermt, want sinds je gekomen bent, heb ik begrepen dat de liefde niet altijd met gedruis binnenkomt. Soms komt het langzaam, gaat naast je zitten en verandert de manier waarop je naar de wereld kijkt zonder om toestemming te vragen. Sindsdien heeft alles wat dagelijks is een ander licht, alsof het leven een nieuwe taal heeft geleerd om alleen over jou te praten..

Van je houden was leren om te blijven, zelfs als de angst probeert me weg te duwen. Het was kiezen voor geduld, luisteren, de sereniteit die ontstaat wanneer twee zielen besluiten op hetzelfde ritme te lopen. Ik hou niet van je in haast of in lege beloften, ik hou van je vanuit de rustige zekerheid van degene die weet dat het delen van tijd het meest oprechte geschenk is dat er bestaat.

In jou heb ik een toevluchtsoord gevonden dat niet opsluit, een plaats waar ik kan zijn zonder maskers, zonder lange verklaringen, zonder de angst niet voldoende te zijn. Uw aanwezigheid eist niets, zij begeleidt; zij weegt niet, zij ondersteunt; zij dooft niet, zij verlicht. En zonder het te weten, heb je me geleerd dat ware liefde niet wordt opgelegd, het wordt gebouwd met eenvoudige en constante gebaren.

Wanneer de wereld onzeker wordt en de dagen zich zinloos lijken te herhalen, denk ik aan je stem, aan je blik, aan de vrede die je zelfs in de stilte achterlaat. Dan herinner ik me dat liefhebben ook betekent om samen te weerstaan, te geloven wanneer het moeilijk wordt, en de hoop vast te houden met beide handen, zelfs wanneer de weg niet duidelijk is.

Ik heb geen grote beloften of eeuwige woorden nodig om te weten hoe ik me voel. Het volstaat mij om U elke dag te kiezen, om aan Uw zijde te wandelen zonder mezelf te verliezen, om met U te groeien zonder op te houden te zijn wie ik ben. Van je houden is een zachte maar stevige beslissing, een beslissing die elke ochtend wordt vernieuwd.

Als de tijd ons probeert uit te wissen, laat hem dan weten dat wat we hebben gemaakt is van echte momenten, van gedeeld gelach, van blikken die meer zeiden dan elke toespraak. En als op een dag de stilte komt, laat het dan geen afwezigheid zijn, maar rust, want ook daarin zal ik je blijven liefhebben op dezelfde manier, sereen en diep..

Ik hou van je in de details die bijna niemand opmerkt, in die eenvoudige momenten waarop de wereld vertraagt en je aanwezigheid genoeg is om alles te kalmeren. Van jou heb ik geleerd dat liefde geen grote scènes nodig heeft, dat het ook leeft in standvastigheid, in de stille keuze om te blijven, in de zachtheid van het weten dat iemand aan je denkt, zelfs als hij niets zegt.

Ik beloof je geen vaste eeuwigheid, maar een levende trouw, gemaakt van inspanning, geduld en waarheid. Ik beloof je om te leren, om soms fouten te maken, om vaak opnieuw te beginnen, en om opnieuw en opnieuw te kiezen voor deze band die we dag na dag opbouwen, zonder haast, zonder angst.

Als er op een dag stilte tussen ons komt, moge die gevuld zijn met vertrouwen. En als de afstand verschijnt, moge het nooit vergeten zijn. Want van je houden is voor mij niet alleen een gevoel, het is een manier om in de wereld te zijn, een discreet licht dat me vergezelt en me eraan herinnert dat de sterkste liefde vaak de stilste is.