Sambucka

Αυτός είναι ο χώρος μου. Όχι μια παράσταση, όχι μια βιτρίνα, όχι ένα μέρος για περαστικά βλέμματα. Εδώ έρχονται εκείνοι για τους οποίους ο ρυθμός, η κίνηση και τα αληθινά συναισθήματα έχουν πραγματικά σημασία, όχι εκείνοι που είναι απλά εκεί για να παρακολουθήσουν. Μου αρέσει αυτό το συναίσθημα όταν κάποιος δεν βιάζεται, όταν είναι πραγματικά εκεί. Έτσι είμαι κι εγώ. Πάντα χρειαζόμουν να ζήσω τις στιγμές, όχι να πετάξουμε πάνω τους. Μου αρέσει να ξεκινάω τα πρωινά μου με τρέξιμο. Όταν ο αέρας είναι ακόμα φρέσκος, οι δρόμοι είναι σχεδόν άδειοι και η πόλη φαίνεται να αναπνέει πιο αργά.

Σε τέτοιες στιγμές, οι σκέψεις γίνονται ειλικρινείς – χωρίς θόρυβο, χωρίς μάσκα, χωρίς προσποίηση.. Καθώς τρέχω, μπορώ να σκεφτώ τη ζωή, τους ανθρώπους, πού πηγαίνω και γιατί. Μερικές φορές γελάω μόνη μου, μερικές φορές σιωπάω και νιώθω απλά το σώμα μου, την αναπνοή μου, το ρυθμό των βημάτων μου. Ο αθλητισμός για μένα δεν έχει να κάνει με τους αριθμούς ή την εμφάνιση, έχει να κάνει με το να νιώθεις ζωντανή, δυνατή και ελεύθερη. Γι' αυτό όταν ζωντανεύω, αυτή η ενέργεια είναι πάντα εκεί - ζεστή, ειλικρινής, ποτέ φτιαγμένη για την κάμερα.. Εδώ υπάρχει πολλή ελαφρότητα και χαρά. Μπορώ να βάλω μουσική και να αρχίσω να κινούμαι απλά επειδή θέλω. Μπορώ να κάνω πλάκα, να πειράζω, να είμαι παιχνιδιάρικη ή λίγο άτακτη - όλα εξαρτώνται από τη διάθεση.
Μου αρέσει όταν οι άνθρωποι αισθάνονται άνετα μαζί μου, όταν δεν χρειάζεται να τεντώσουν ή να ψάξουν για τις σωστές λέξεις. Δεν μου αρέσουν οι κενές φράσεις και οι μηχανικές συζητήσεις. Αυτό που μου αρέσει είναι το αυθόρμητο γέλιο, οι αληθινές αντιδράσεις, αυτή η στιγμή που μοιραζόμαστε. Εδώ, κανείς δεν προσπαθεί να είναι τέλειος - απλά ακολουθούμε τη στιγμή. Μερικές φορές το ζωντανό γίνεται ένα χαρούμενο χάος: μουσική, γέλια, συζητήσεις για τα πάντα και τίποτα. Και μερικές φορές, αντίθετα, όλα γίνονται ήρεμα, απαλά, σχεδόν οικεία, όπως στο σπίτι.. Αγαπώ τους δύο.. Μου αρέσει να νιώθω τους ανθρώπους, την κατάστασή τους, την ενέργειά τους και να προσαρμόζομαι σε αυτό, αντί να ακολουθώ ένα σενάριο γραμμένο εκ των προτέρων. Εδώ όλα συμβαίνουν ειλικρινά, όπως είναι, χωρίς να παίζουν ρόλους.
Αλλά αυτό που μου αρέσει περισσότερο από όλα είναι οι μεγάλες ανοιχτές συζητήσεις. Εκείνες που ξεκινούν σχεδόν τυχαία, με μια απλή φράση, και καταλήγουν να διαρκούν ώρες. Μιλάμε για τη ζωή, τις επιλογές, τους φόβους, τις αμφιβολίες, τα όνειρα. Στιγμές που μας σπάνε μερικές φορές, και εκείνες που, αντίθετα, μας ανοικοδομούν. Μου αρέσει πραγματικά να ακούω, να καταλαβαίνω, να νιώθω. Ξέρω να είμαι παρούσα όχι μόνο στη χαρά αλλά και στη σιωπή. Εδώ μπορούμε να μιλάμε ειλικρινά, χωρίς βιασύνη, χωρίς μάσκα, χωρίς να χρειάζεται να φαινόμαστε πιο δυνατοί από ότι είμαστε. Δίνω προσοχή στις λεπτομέρειες. Σε αυτά τα μικρά πράγματα που πολλοί δεν παρατηρούν. Επανέρχομαι σε θέματα που έχουν ήδη αναφερθεί, γιατί για μένα έχει σημασία. Ποτέ δεν είναι απλά για να γεμίσει ένα κενό - είναι πραγματική επαφή, πραγματική προσοχή, μια συζήτηση που έχει νόημα. Εδώ δεν υπάρχουν ρόλοι ή χαρακτήρες - μόνο πραγματικοί άνθρωποι και συναισθήματα.

Αυτός ο χώρος είναι μια εγγύτητα χωρίς πίεση, μια προσοχή χωρίς επιμονή, ένα ενδιαφέρον που δεν γεννιέται ξαφνικά αλλά μεγαλώνει αργά, φυσικά.. Δεν είμαι για όλους — και δεν έχω πρόβλημα με αυτό.. Εκτιμώ αυτούς που μένουν, αυτούς που νιώθουν το ρυθμό μου, που αγαπούν την κίνηση, το χιούμορ, το βάθος και τα αληθινά συναισθήματα όσο κι εγώ. Αν είσαι εδώ είναι επειδή μιλάει σε σένα. Που πρέπει να νιώσεις, όχι μόνο να δεις. Τότε μπορούμε απλά να είμαστε εκεί, μαζί — να μιλάμε, να γελάμε, μερικές φορές να σιωπούμε — και να ζούμε αυτή τη στιγμή, χωρίς βιασύνη, χωρίς πολλές λέξεις..